Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Ρεπορτάζ από την παράσταση της Λυσιστράτης μετά την ασθένεια του Κ. Βουτσά

Η αριστουργηματική κωμωδία του Αριστοφάνη «Λυσιστράτη», με πρωταγωνιστές πέντε μεγάλους ηθοποιούς, παρουσιάστηκε την Τετάρτη 27/7 στο αρχαίο θέατρο του Δίου. Αυτή η παράσταση έβγαλε πολύ γέλιο και καταχειροκροτήθηκε αν και απουσίασε, ξαφνικά, ο μεγάλος μας ηθοποιός, Κώστας Βουτσάς, που πριν από την έναρξη αισθάνθηκε αδιαθεσία και ...
μετέβη στο νοσοκομείο. Πάντως, στο κλείσιμο της «Λυσιστράτης», η συνάδελφός του, Βάσια Τριφύλλη, αποχαιρετώντας τους θεατές ανακοίνωσε ότι ο Κώστας Βουτσάς είναι καλά, δεν έχει κάτι το ανησυχητικό.
Η επιτυχία αυτής της παράστασης που κάνει τον γύρο της Ελλάδας, βασίστηκε όχι μόνο στα κείμενα του Αριστοφάνη αλλά και στη μετάφραση του Κώστα Γεωργουσόπουλου και στη μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου καθώς και στην παρουσία τόσων πολλών εξαιρετικών ηθοποιών και μεγάλων θιασαρχών που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μαζί, όπως είναι ο Καρακατσάνης, ο Τσιβιλίκας, ο Παρτσαλάκης, η Τριφύλλη και ο Γ.Κωνσταντίνου.
Και όπως ήταν φυσικό, προχθές οι συγκεκριμένοι ηθοποιοί κατέβαλαν κάθε προσπάθεια να προσαρμόσουν τους ρόλους τους στη σύγχρονη πραγματικότητα, γι αυτό και κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του έργου έκαναν λόγο, εκτός κειμένου, π.χ. για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ή για την οικονομική στενότητα κλπ.

ΜΕ ΘΕΑΤΕΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΙΕΡΙΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ …ΙΕΡΩΜΕΝΟ
Η «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη μπορεί να φαίνεται η πιο αθυρόστομη κωμωδία του, με την πιο ανοιχτόκαρδη αμεσότητα των όρων, όμως δεν μπορεί γι’ αυτό να χαρακτηριστεί για ανήθικη.



Η συγκεκριμένη παράσταση είναι ένα υπέροχο μάθημα πατριωτισμού και ανθρωπιάς. Είναι θερμό κήρυγμα ειρήνης κι αδέρφωσης μεταξύ των Ελλήνων και παραπέρα μεταξύ όλων των λαών της γης… Και μάλλον αυτά είναι τα στοιχεία που έκαναν τόσους πολλούς Πιεριείς -μεταξύ των οποίων και έναν Ιερωμένο!- για να έρθουν να δουν αυτό το έργο.
Ο Αριστοφάνης σ’ όλα του τα έργα κάνει πολιτική. Γκρεμιστής των «κακώς κειμένων» και δάσκαλος του σωστού. Αλλά στη «Λυσιστράτη», που παίχτηκε στα 411 π.Χ. ο σκοπός του (η ειρήνη) ξεπερνάει τα όρια της πρώτης ανάγκης του λαού για προκοπή και γίνεται ανάγκη σωτηρίας της πατρίδας, δηλαδή ακριβώς όπως και σήμερα…
Α.Γ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: