Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Έσβησε το γέλιο της Σπεράντζας...


Έφυγε από κοντά μας, σήμερα το πρωί(Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009) από ανακοπή καρδιάς η γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός Σπεράντζα Βρανά σε ηλικία 77 ετών. Πρωταγωνίστησε σε πλήθος ταινιών, ενώ έγραψε και αρκετά βιβλία, με σπουδαιότερο το αυτοβιογραφικό «Τολμώ».
Το πραγματικό της όνομα ήταν Ελπίδα Χωματιανού και γεννήθηκε στο Μεσολόγγι στις 6 Φεβρουαρίου 1932.
Τα τελευταία χρόνια ήταν καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι εξαιτίας σοβαρού τροχαίου ατυχήματος.
Κατέκτησε τις καρδιές του κοινού με τους ρόλους της σε πολλές θεατρικές επιθεωρήσεις αλλά και κινηματογραφικές ταινίες.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο τις στις κινηματογραφικές αίθουσες με την ταινία "Έλα στο θείο" το 1950. Έγινε ευρύτερα γνωστή από τις ερμηνείες της στα φιλμ "Η ωραία των Αθηνών" και "Η κάλπικη λίρα". Η τελευταία κινηματογραφική παραγωγή στην οποία συμμετείχε ήταν το "Safe Sex" το 1999.
Στο βίντεο τραγουδά με τη ρεμπέτικη φωνή της το "Απόψε είσαι για ένα φιλί", του Γ. Μητσάκη.
Καλό της ταξίδι...

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Θεατρικός Αρκάς στο Εγνατία

Από τις 8 Οκτωβρίου θα έρθουν στο Θέατρο Εγνατία οι «Εχθροί εξ αίματος», το πρώτο θεατρικό έργο του Αρκά που έχει ανεβεί ήδη στην Αθήνα (στο Θέατρο Νέου Κόσμου). Ένας οργανισμός σε κωματώδη κατάσταση μεταφέρεται στο νοσοκομείο. Τα ζωτικά όργανα δίνουν τη μάχη της επιβίωσης, αλλά το Παχύ και το Λεπτό Έντερο, δύο άσπονδοι φίλοι, προσπαθούν να εκτιμήσουν την κατάσταση, από την οποία εξαρτάται άμεσα και η δική τους επιβίωση. Την ίδια ώρα το Δεξί Νεφρό τους παρέχει πληροφορίες, όμως τα υπόλοιπα όργανα αμφιβάλλουν για την αξιοπιστία του. Και όλα αυτά τη στιγμή που ο Εγκέφαλος είναι αλκοολικός κι έχει βαρέσει διάλυση. Η σκηνοθεσία είναι του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Παίζουν οι ηθοποιοί: Λ. Μαλκότσης, Χ. Μαλάκης και Θ. Κούκιος.

Caveman με Βλαδίμηρο Κυριακίδη

Τρίτη χρονιά φέτος για τον «Caveman» του Rob Becker με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη να παίρνει τη σκυτάλη. Η δική του εκδοχή στον άνθρωπο των σπηλαίων θα παρουσιαστεί στο Ράδιο Σίτυ από τις 7 έως και τις 11 Οκτωβρίου. Ο ίδιος μετά από ένα καβγά με τη γυναίκα του θα βρεθεί στο δρόμο και θα προσπαθήσει να καταλάβει την γυναικεία φύση, πώς αυτή λειτουργεί και να την συγκρίνει με αυτή του άνδρα μέσα από μια αναδρομή στην ιστορία από την εποχή του ανθρώπου των σπηλαίων…

Όταν ο χορός γεφυρώνει πολιτισμούς


Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
από τον ΤΥΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στην παγκόσμια γλώσσα του χορού που δεν χρειάζονται οι λέξεις παρά μόνο καλά σώματα και καλή κίνηση θα “μιλήσει” στο κοινό της πόλης μας το διάσημο συγκρότημα μοντέρνου χορού Elisa Monte Dance από τη Νέα Υόρκη. Στις δύο του εμφανίσεις του αύριο και μεθαύριο στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (στις 21.00) το πολυσυλλεκτικό συγκρότημα της Elisa Monte θα δείξει επιλεγμένα δείγματα της δουλειάς του. Συγκεκριμένα τις δύο βραδιές θα παρουσιάσουν τις παρακάτω χορογραφίες:
Run to the Rock (μουσική Nina Simone), Pigs and Fishes (μουσική Glenn Branca), Treading (μουσική Treading), Shattered (μουσική Michael Gordon)
και: Absolute Rule (μουσική Peter Zagar), New Work (μουσική άγνωστος)
Volkmann Suite (μουσική Michael Nyman), Treading (μουσική Steve Reich),
Dreamtime (μουσική David Van Tieghem).
Η Elisa Monte, πρώην χορεύτρια της Μάρθα Γράχαμ και του συγκροτήματος Pilobolus, αναφέρθηκε χθες στην πολυσυλλεκτικότητα του χορευτικού σχήματος που δημιούργησε η ίδια το 1981. «Το να γεφυρώνεις διάφορους πολιτισμούς είναι κάτι που σε φορτίζει με μεγάλη ευθύνη, όμως θεωρώ ότι το έχω καταφέρει». Πάντως, πρόσθεσε πως το κίνητρό της για αυτή τη δράση δεν ήταν πολιτικό. «Κάλεσα τους καλύτερους χορευτές που έβλεπα για να χορέψουν τις χορογραφίες μου», σημείωσε. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην Νέα Υόρκη, την «Μέκκα του πολιτισμού» όπως την χαρακτήρισε. «Είμαι τυχερή που δουλεύω στη Νέα Υόρκη. Είναι μια πόλη στην οποία έρχονται χορευτές από όλο τον κόσμο», δήλωσε.
Η ίδια αντλεί έμπνευση για τις χορογραφίες της από την ζωή της, ενώ θεωρεί δύσκολο κομμάτι της δουλειάς της όταν ξεκινά κάτι καινούριο. Όμως στην επιλογή της μουσικής της διαλέγει συνήθως συνθέτες που βρίσκονται εν ζωή, αλλά και είδη μουσικής που δεν τα γνωρίζει αρκετά.
Πιστεύει ότι έχει πολλά βήματα να κάνει ακόμα στον χορό, ενώ θεωρεί την έλλειψη της τεχνικής ως το πιο σημαντικό πρόβλημα που υπάρχει σε ορισμένους χορευτές και χορογράφους.

Χρήσιμα
Οι παραστάσεις εντάσσονται στο πλαίσιο των φετινών Δημητρίων. Η προπώληση εισιτηρίων γίνεται από τα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και από τα εκδοτήρια του ΟΜΜΘ, στην πλατεία Αριστοτέλους. Οι τιμές των εισιτηρίων είναι 25, 30 , 35 και 45€ ενώ τα μαθητικά- φοιτητικά στοιχίζουν 15€.

Για το Elisa Monte Dance
Το συγκρότημα Elisa Monte Dance, ιδρύθηκε το 1981, προσπαθώντας να γεφυρώσει τα πολιτισμικά εμπόδια μέσω της παγκόσμιας γλώσσας του χορού. Από την πρώτη αναγνώρισή του στην παγκόσμια σκηνή το 1982 ως «καλύτερο συγκρότημα» στο διεθνές φεστιβάλ χορού του Παρισιού, το συγκρότημα μετρά επιτυχίες για πάνω από δύο δεκαετίες. Η δουλειά της Elisa Monte, πρώην πρώτη χορεύτρια του συγκροτήματος Martha Graham Dance Company και του Pilobolus, είναι ευρέως γνωστή για το ιδιαίτερα αθλητικό και αισθησιακό ύφος της, καθώς επίσης και την τεχνική και φυσική οξύτητά της, που ερευνά ένα πλήθος αντικειμένων και θεμάτων.

Η φωτογραφία από τη συνέντευξη Τύπου είναι του Νώντα Στυλιανίδη, από το photoreportage.gr

Τσανακλίδου - φριντζήλα στο Μύλο

Η Τάνια Τσανακλίδου υποδέχεται την Μάρθα Φριντζήλα στην Αποθήκη του Μύλου στη Θεσσαλονίκη. Μετά από την συναρπαστική και συναισθηματικά φορτισμένη για το κοινό και τις ίδιες συνάντηση της Τάνιας Τσανακλίδου και της Μάρθας Φριντζήλα στη σκηνή του ΜΕΤΡΟ στην Αθήνα, οι δυο τους ετοιμάζονται να γοητεύσουν τους ακροατές και στη Θεσσαλονίκη με τις εμφανίσεις τους στην Αποθήκη του Μύλου το φθινόπωρο.
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, με παρέα τον πιανίστα Τάκη Φαραζή και τον ακορντεονίστα Παναγιώτη Τσεβά ξαναρχίζουν το δικό τους παιχνίδι μελωδίας και λόγου ερμηνεύοντας τραγούδια που αγαπούν, τραγούδια πολιτικά, δικά τους αλλά και άλλων δημιουργών, αναμετριούνται με το χρόνο, αναπολούν.
Οι δύο γυναίκες επικοινωνούν μουσικά χρησιμοποιώντας τον γνώριμο και αγαπημένο τους κώδικα του θεάτρου: Ηθοποιός, σκηνοθέτης και τραγουδίστρια, η Μάρθα Φριντζήλα αναζητά μαζί με την Τάνια Τσανακλίδου ξεχασμένα κομμάτια αλλά και νέες ερμηνείες σε άλλα, πολυτραγουδισμένα και μαζί κερνάνε το κοινό μικρές μουσικές εκπλήξεις από τη μεγάλη γκάμα του ελληνικού τραγουδιού.
Ηχοληψία: Γιώργος Καραγιαννίδης
Επιμέλεια φωτισμού: Περικλής Μαθιέλης, Γιώργος Χαραλάμπους
Ώρα έναρξης: 9.30 ακριβώς!
Τιμή εισόδου: 20 ευρώ με ποτό

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

Κινηματογράφος για... λαίμαργους


Το γαστρο-σινεφίλ αφιέρωμα «Σινεμά στο Πιάτο» φιλοξενείται τον Οκτώβριο για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη. Σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το αφιέρωμα κάνει πρεμιέρα 9 Οκτωβρίου με την ταινία «The Young Victoria». Το αφιέρωμα θα διαρκέσει έως και την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου και εντάσσεται στις ειδικές προφεστιβαλικές εκδηλώσεις της 50ης επετειακής διοργάνωσης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (13-22 Νοεμβρίου 2009).
Τις προβολές θα φιλοξενήσει ο κινηματογράφος Ολύμπιον, ενώ η προβολή λήξης θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα Παύλος Ζάννας. Τις ταινίες θα προλογίσουν γνωστοί κριτικοί κινηματογράφου, γεύσης και προσωπικότητες του καλλιτεχνικού και επιχειρηματικού κόσμου.
Με αφετηρία έξι ξεχωριστές κινηματογραφικές προτάσεις, η 7η τέχνη καταλήγει σε εστιατόρια, όπου οι θεατές της ταινία θα απολαύσουν ένα μενού σε συνεργασία με guest σεφ.
Οι ταινίες που θα προβληθούν είναι: The Young Victoria, Waitress, Ταξίδι στο Darjeeling, Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι, Ντίβα, Νευρικός Εραστής.
Το πρωτότυπο αυτό αφιέρωμα πρωτοπαρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2007 στην Αθήνα και διοργανώθηκε ξανά με νέα μορφή το χειμώνα του 2008 και του 2009.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: http://www.filmfestival.gr/

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

11 καλλιτέχνες για τη Θεσσαλονίκη

Η Θεσσαλονίκη αποκτά… πρόσωπο. Το κεφάλι απεικονίζεται ζωγραφικά, και αποκτά ένα γλυπτό- σώμα (Χαρά Πιπερίδου). Σαλιγκάρια που διαγράφουν πάνω σε μια μεταλλική επιφάνεια …«Την γραμμή της ιστορίας» («The line of history»- Wilfredo Prieto). Εικόνες από το κέντρο της πόλης κοντά στη θάλασσα προβάλλει το ένα βίντεο. Το άλλο είναι ένα animation με πρωταγωνιστή ένα… αμάξι Yugo, ενώ ένα πραγματικό… Yugo στο χώρο ολοκληρώνει την βιντεοεγκατάσταση «Κάτω από την πόλη» («Under the city») που μεταφέρει την ιδέα της μετανάστευση (Janis Ραφαηλίδου). Στιγμές από τη λειτουργία του Μπέη Χαμάμ ως οθωμανικό λουτρό ξαναζωντανεύουν (Hamra Abbas). Ή αλλιώς η Θεσσαλονίκη, όπως την είδαν 11 καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό και εμπνευσμένοι από την ιστορία της, φιλοτέχνησαν έργα στο πλαίσιο του εργαστηρίου με θέμα «Θεσσαλονίκη: Ίδιος Τόπος-Άλλοι Καιροί», που διοργάνωσε το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Κέντρο Θέρμης στο πλαίσιο της 2ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης. Τα έργα αυτά παρουσιάζονται από σήμερα (εγκαίνια στις 21:00) μέχρι τέλη Οκτωβρίου, στο Artforum Vilka Γκάλερι. Μια ώρα νωρίτερα στις 20:00 θα προηγηθεί περφόρμανς της Hamra Abbas, στο Μπέη Χαμάμ.
Η ιστορικός τέχνης-επιμελήτρια Κ.Μ.Σ.Τ, Άννα Μυκονιάτη, που επιμελήθηκε το πρότζεκτ διευκρινίζει ότι «βασική ιδέα είναι να δοθεί η ευκαιρία στους συμμετέχοντες καλλιτέχνες να γνωρίσουν την περιοχή του κέντρου της πόλης. Η Θεσσαλονίκη είναι από τις ελάχιστες ευρωπαϊκές πόλεις με τόση μακραίωνη και αδιάλειπτη ιστορική διαδρομή. Είναι μια πόλη μητροπολιτικού και αστικού χαρακτήρα, που βίωσε την πολυπολιτισμικότητα, που γνώρισε κατακτητές και καταστροφές, αίγλη και οικονομική ευρωστία, μια πόλη που έχει συνθέσει την ιστορία της από τη διαφορετικότητα των κατοίκων της. Η περιοχή του κέντρου που οριοθετείται από τις οδούς Εγνατία, Χαλκέων, Μητροπολίτου Γενναδίου και Κασσάνδρου είναι ένα κομμάτι της πόλης που υπήρξε «ζωντανό» καθ’όλη τη διάρκεια της πολύχρονης ιστορίας της και φέρει μνημεία χαρακτηριστικά όλων των πολιτιστικών διαστρωμάτων της για το οποίο οι καλλιτέχνες ενημερώθηκαν μέσα από επιτόπιες επισκέψεις/ξεναγήσεις, ομιλίες από αρχαιολόγους/ ιστορικούς και σχετική βιβλιογραφία».
Συμμετέχουν οι Hamra Abbas (Πακιστάν), Sanjar Djabbarov (Ουζμπεκιστάν- υπότροφος του Κ.Μ.Σ.Τ.), Claudio Gobbi (Ιταλία), Dylan Graham (Αυστραλία), Jerome Loisy (Γαλλία), Wilfredo Prieto (Κούβα), Bidyut (Bobby) Singha (Ινδία), Yang Yongliang (Κίνα), Janis Ραφαηλίδου, Βασιλική Μάττα, Χαρά Πιπερίδου, Σταύρος Δίτσιος.

Διάρκεια: 24 Σεπτεμβρίου – τέλη Οκτωβρίου.

Ο Μπάμπης Στόκας στο Μύλο

Μ’ ένα νέο χρυσό δίσκο στις αποσκευές του με τον τίτλο «Τραγουδήστε, μην ντρέπεστε» ξεκινά τις εμφανισεις του στην ΑΠΟΘΗΚΗ του ΜΥΛΟΥ στην Θεσσαλονικη ο Μπάμπης Στόκας, όπου θα εμφανίζεται κάθε Παρασκευή και Σάββατο, με έναρξη την 9 Οκτωβρίου 2009. Μετά από την εξαιρετική συνεργασία του με τη Χάρις Αλεξίου ακολούθησε η φοβερή επιτυχία των εμφανίσεων του με τον Δημήτρη Μητροπάνο το χειμώνα του 2009 στο Κέντρο Αθηνών.
Ο Μπάμπης Στόκας, η φωνή των Πυξ Λαξ, της μεγαλύτερης ελληνικής μπάντας, συστήνεται ξανά στο κοινό ως μεγάλος ερμηνευτής μέσα από τη ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματος που παρουσίασε για κάποια διήμερα στο ZOOM, την ιστορική μουσική σκηνή της Πλάκας, με τίτλο «Από τον Παύλο Σιδηρόπουλο στους Πυξ Λαξ και από τον Ζαμπέτα στον Χατζιδάκι».
Με εφόδιο τη σπουδαία φωνή του, ο Στόκας αποδεικνύει σ' αυτό το cd (όπως και στις παραστάσεις του ZOOM) κάτι που στους μουσικούς κύκλους ήταν ήδη γνωστό: την ικανότητα του να κινείται με πρωτοφανή άνεση ανάμεσα στο λαϊκό και το έντεχνο, το ροκ και τις μπαλάντες. Στο cd «Τραγουδήστε, μην ντρέπεστε» παρουσιάζει ένα ανθολόγιο αγαπημένων του τραγουδιών που με άξονα το προσωπικό του αίσθημα φέρνουν τον ακροατή σε επαφή με μερικές από τις ωραιότερες στιγμές του νεώτερου ελληνικού ρεπερτορίου.
Από τα λαϊκά κομμάτια «Τα πήρες όλα» και «Πάρε τα χνάρια» μέχρι τα έντεχνα «Δεν λες κουβέντα» και «Όμορφη πόλη», αλλά και το παραδοσιακό «Στο 'πα και στο ξαναλέω» ή το «Έβαλε ο Θεός σημάδι». Από το διπλό αυτό cd δε θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν τραγούδια της γενιάς του («Ανόητες αγάπες», «Νότος», «Μάσκες») αλλά και οι μεγάλες επιτυχίες των Πυξ Λαξ («Φωτιά», «Τι είναι αυτό που μας χωρίζει», «Πούλα με», «Λένε για μένα», «Γιατί», «Ο βασιλιάς»).
Μία παράσταση για νέους και μεγαλύτερους που από την αρχή μέχρι τέλος τραγουδούν και χορεύουν!
Μαζί του οι μουσικοί:
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: Ηλεκτρική κιθάρα, ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΥΜΠΑΣ: Πιάνο, ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΑΤΟΣ: Μπάσο, ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ: Τύμπανα, ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΧΗΣ: Μπουζούκι, μπαγλαμάς, μαντολίνο, ΣΟΝΙΑ ΜΠΑΞΕΒΑΝΗ: Ακορντεόν, φωνή. ΣΑΚΗΣ ΠΥΡΙΟΧΟΣ: Ηχοληψία.

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Αφιέρωμα στον Σπύρο Σαμαρά στην Καλαμαριά

Ένα πλούσιο πολιτιστικό διήμερο - αφιέρωμα στον Κερκυραίο μουσουργό και συνθέτη του ύμνου των Ολυμπιακών Αγώνων πραγματοποιείται σήμερα και αύριο στην Καλαμαριά.
Οι εκδηλώσεις οργανώνονται με πρωτοβουλία του Συλλόγου Κερκυραίων και φίλων της Κέρκυρας βορείου Ελλάδος «Οι Φαίακες» σε συνεργασία με τον Δήμο Καλαμαριάς και την Ένωση Σμυρναίων και Μικρασιατών Βορείου Ελλάδος.
Η αυλαία θα ανοίξει σήμερα στις 7 το βράδυ με την παρέλαση στον πεζόδρομο της οδού Κομνηνών της Φιλαρμονικής Κορακιάνας - Κέρκυρας «Σπύρος Σαμάρας», αποτελούμενης από 70 μουσικούς, που θα παίξει μουσικά κομμάτια για τη Μακεδονία και την Κέρκυρα και θα καταλήξει στην πλατεία δημαρχείου, όπου θα γίνει και η υποδοχή της.
Το Σάββατο στις 8 το βράδυ στο δημοτικό θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» (Μεταμορφώσεως 9 και Αργυρουπόλεως), ο Κερκυραίος λογοτέχνης και δημοσιογράφος Γιώργος Κάρτερ θα μιλήσει για τη ζωή και το έργο του μουσουργού και συνθέτη του ΄Υμνου των Ολυμπιακών Αγώνων. Θα ακολουθήσει μουσική παράσταση με έργα του Σπύρου Σαμάρα και ελληνική μουσική από την Φιλαρμονική Κορακιάνας-Κέρκυρας. Στη συνέχεια θα παρουσιαστούν παραδοσιακοί χοροί από την Μικρά Ασία και την Κέρκυρα και η βραδιά θα κλείσει με βράβευση της Φιλαρμονικής αλλά και του αργυρού ολυμπιονίκη Ανδρέα Κατσαρό (50 μ. ύπτιο) των Παραολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου το 2008.

Λίγα λόγια για τον Σπύρο Σαμάρα
Ο Σπύρος Σαμάρας γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 17 Νοεμβρίου του 1861 και ήταν ένας διακεκριμένος Έλληνας μουσουργός και κορυφαίος συνθέτης της Επτανησιακής Σχολής. Είναι ο πρώτος Έλληνας συνθέτης που η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας. Το συνθετικό έργο του, περιλαμβάνει όπερες, οπερέτες, και κλασσικά τραγούδια.
Πρώτος του δάσκαλος στη μουσική υπήρξε ο συντοπίτης του συνθέτης Σπύρος Ξύνδας, από τους γενάρχες της επτανησιακής σχολής. Ακολούθησαν σπουδές στην Αθήνα, στην Ιταλία και τη Γαλλία, με καθηγητές τους σπουδαίους συνθέτες, Μασνέ και Ντελίμπ.
Η επιτυχία για τον Σαμάρα έρχεται αρκετά νωρίς, καθώς γίνεται ο πρώτος Έλληνας συνθέτης με διεθνή καριέρα. Το 1886 ανεβάζει στο Μιλάνο την όπερα «Φλόρα Μιράμπιλις» και αποθεώνεται από κοινό και κριτικούς, οι οποίοι τον κατατάσσουν μεταξύ των κορυφαίων συνθετών της όπερας. Στην Ελλάδα η «Flora Mirabilis» παίχθηκε στην Κέρκυρα το 1889 και στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας το Νοέμβρη της ίδιας χρονιάς, με θριαμβευτική επιτυχία.
Στο σύγχρονο κοινό είναι γνωστός για τη μελοποίηση του ποιήματος του Κωστή Παλαμά «Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο», που εκτελέστηκε στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896 από Ορχήστρα και Χορωδία 400 ατόμων. Από το 1958 είναι ο επίσημος ύμνος των Ολυμπιακών Αγώνων και ακούγεται στις τελετές έναρξης και λήξης. Ο Σπύρος Σαμάρας έφυγε από τη ζωή ανήμερα της εθνικής επετείου, της 25ης Μαρτίου του 191, σε ηλικία 56 ετών.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Γκλούμιστερ: Ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά

Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
από τον ΤΥΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


«Η Γκλούμιστερ ήταν κάποτε η ιδανική πόλη, για να φτιάξει κανείς την οικογένειά του – αν αγαπούσε την ηρεμία, τους μεγάλους ανθισμένους κήπους και τα κυριακάτικα γεύματα με τους γείτονες…». Όμως από την Γκλούμιστερ εδώ και χρόνια έχουν χαθεί τα χρώματα. Μπορεί να θυμίζει θρίλερ, όμως είναι παραμύθι (για έφηβους και ενήλικες). Η «Γκλούμιστερ» γράφτηκε από την Ιωάννα Μήτσικα πριν λίγα χρόνια και τώρα γίνεται θεατρική παράσταση που θα ανεβεί στο Studio Vis Motrix (Αγν. Στρατιώτη 20, έναντι Αγ. Δημητρίου) από την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου. Η ίδια, αλλά και ο Αλέξανδρος Ιωάννου που έκανε τη μουσική της παράστασης μίλησαν στον «Τ.Θ.».


-Τι είναι η «Γκλούμιστερ»;
Ιωάννα Μήτσικα: Άρχισε από ένα παραμύθι και διασκευάστηκε σε θεατρικό κείμενο από αυτοσχεδιασμούς που κάναμε με την Έφη Κάντζα. Επί σκηνής παίζουμε εμείς οι δύο και το θέμα είναι το ίδιο με το παραμύθι.
Βρισκόμαστε στην «Γκλούμιστερ», μια πόλη όπου τη γνωρίζουμε ως ιδανική, αλλά στην πορεία καταλαβαίνουμε ότι μάλλον δεν είναι και τόσο ιδανική όσο φαίνεται.
Όλα ξεκινούν από ένα stand up που αποτυγχάνει, στην πορεία και αναγκαζόμαστε ουσιαστικά να εφεύρουμε την ιστορία της «Γκλούμιστερ» πάνω στη σκηνή. Η δομή του θεατρικού είναι αυτό ακριβώς: ότι η ιστορία εφευρίσκεται πάνω στη σκηνή.
Προσπαθήσαμε να δώσουμε την ίδια ατμόσφαιρα με το παραμύθι. Βέβαια χρειάστηκε να προστεθούν χαρακτήρες, να γίνει η αφήγηση διάλογος και είναι αρκετά αλλαγμένο. Παρόλα αυτά το θέμα παραμένει το ίδιο. Νομίζω όμως ότι η ατμόσφαιρα του παραμυθιού αποδίδεται καλύτερα και με τη μουσική του Αλέξανδρου Ιωάννου.

-Ποια είναι τα κύρια γνωρίσματα της μουσικής στην παράσταση;
Αλέξανδρος Ιωάννου: Είναι επηρεασμένη από ταινίες τρόμου, αλλά είναι πολύ πιο ατμοσφαιρική για να ταιριάζει με το παραμύθι. Ουσιαστικά είναι μείξη μιας παραμυθένιας και τρομακτικής μουσικής.

-Είναι πρωτογενής ή χρησιμοποιήσετε κομμάτια που υπάρχουν ήδη;
Α.Ι.: Όχι. Είναι κομμάτια που γράφτηκαν τώρα.
I.M.: Η μουσική είναι πραγματικά η μισή παράσταση και αυτό το καταλαβαίνουμε τώρα που αρχίζουμε να δουλεύουμε σε ροή το έργο.

-Σκηνοθετείτε την «Γκλούμιστερ» μαζί με την Έφη Κάντζα και την Τατιάνα Μύρκου. Η συν – σκηνοθεσία πώς λειτούργησε;
Ι.Μ.: Εξαιρετικά, μετά από πολλές προσπάθειες (γέλια). Είχαμε ήδη κάνει τη διασκευή σε θεατρικό κείμενο με την Έφη και η Τατιάνα ήρθε ακριβώς στο σημείο όπου χρειάζονταν ένας σκηνοθέτης απέξω για να δέσει όλο αυτό το πράγμα, να προσθέσει ιδέες και να το τοποθετήσει σε χώρους και χρόνους που να είναι ταιριαστοί σε μια παράσταση.

-Βλέποντας τελευταία τις ταινίες της Ντίσνεϊ φαίνεται ότι δεν αφηγούνται πλέον ιστορίες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες. Γίνεται αυτό και στα παραμύθια;
Ι.Μ.: Φυσικά. Νομίζω ότι αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Συμβαίνει εδώ και αρκετό καιρό. Όντως πάντα υπήρχε αυτό το είδος του παραμυθιού, όμως υπήρχε και ένα άλλο που προσπαθούσε να παρεκκλίνει.
Α.Ι.: Ούτως ή άλλως τα παραμύθια έτσι ξεκινήσανε. Η αρχική τους μορφή ήταν θρίλερ.
Ι.Μ.: Τα παραμύθια ήταν θρίλερ, σπλάτερ…. Ποτέ όμως δεν είχαν χάπι εντ. Αναγκάστηκαν να έχουν χάπι εντ για την κινηματογραφική τους απόδοση, αλλά και γιατί το χάπι εντ είναι πιο “εύπεπτο”.

-Μετά την «Γκλούμιστερ» τι θα ακολουθήσει;
Ι.Μ.: Κατ’ αρχάς θα συνεχίσουμε με την «Γκλούμιστερ» δεν θα σταματήσουμε στις εννιά παραστάσεις. Θα επιδιώξουμε να πάμε και σε άλλες πόλεις, και σε φεστιβάλ και ίσως σε άλλο χώρο στη Θεσσαλονίκη.
Και επειδή η σύνθεση αυτή λειτουργεί, το μόνο που μπορώ να σας πω είναι η προσωπική μου πρόθεση και διάθεση να κάνουμε και κάτι καινούριο.

-Ασχολείστε με το χορό. Πώς βλέπετε το μέλλον του στην πόλη;
Ι.Μ.: Σκοτεινό, ερεβώδη….

-Δεν υπάρχει φως στο τούνελ;
Ι.Μ.: Υπάρχει, αλλά χρειάζεται στήριξη οικονομική. Δεν γίνεται διαφορετικά. Και οι καλές προσπάθειες που προκύπτουν, αν δεν έχουν οικονομική στήριξη, ούτε ακούγονται, ούτε έχουν τη δυνατότητα να προωθηθούν. Υπάρχουν άνθρωποι στην πόλη που κάνουν πολύ καλές δουλειές το θέμα είναι ότι όλα αυτά μένουν στον κλειστό κύκλο του κόσμου που έτσι κι αλλιώς θα πάει να τα δει. Εμείς ευτυχώς είχαμε την οικονομική στήριξη της Νέας Γενιάς (σημ. για το παραμύθι από το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα της Νέας Γενιάς για νέους δημιουργούς «Youth in Action»). Διαφορετικά θα ήταν ακατόρθωτο αυτό που κάναμε.


Χρήσιμα
Παραστάσεις: 25/9 – 30/9/2009 και 9-11/10/2009. Τις Παρασκευές στις 00.00, τις υπόλοιπες μέρες στις 22.00. Εισιτήρια: 12€, 8€ φοιτητικό. Πληροφορίες – Κρατήσεις: 2310-228161.

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Γολγοθάς φαίνεται το 50ο...

Προβλήματα με τους σκηνοθέτες ενόψει Φεστιβάλ Κινηματογράφου

«Αβάσιμο και προσβλητικό» χαρακτηρίζει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το δημοσίευμα που αναφέρει ότι καταψήφισε τον απολογισμό του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, την περασμένη Πέμπτη, στην ετήσια γενική συνέλευση του ΕΚΚ.
Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση του Φεστιβάλ αναφέρει: «Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ως οργανισμός, συμμετέχει στη Γενική Συνέλευση του ΕΚΚ, διά του διευθυντού του. Σε περίπτωση κωλύματός του, παρίσταται αναπληρωτής.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση παρέστη η κ. Γιάννα Σπυροπούλου (διοριζόμενο μέλος από το υπουργείο Πολιτισμού), η οποία δεν έχει καμιά οργανική σχέση με το Φεστιβάλ και δεν το εκπροσωπεί.
Για λόγους ανυπέρβλητου κωλύματος, η διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Δέσποινα Μουζάκη, δεν συμμετείχε στη συγκεκριμένη Γενική Συνέλευση, νομότυπα συνεπώς παρέστη η κ. Σπυροπούλου.
Είναι αυτονόητο ότι ο αναπληρωτής ψηφίζει κατά συνείδηση, χωρίς να δικαιούται οιοσδήποτε να παρέμβει στην κρίση του.
Όσον αφορά, τέλος, την προσωπική στάση της διευθύντριας του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Δέσποινας Μουζάκη, απέναντι στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, αυτήν την αποδεικνύουν οι θετικές τοποθετήσεις και οι ψήφοι της στις Γενικές Συνελεύσεις του όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και η στενή και αγαστή συνεργασία της με τον πρόεδρο του ΕΚΚ, Γιώργο Παπαλιό, σε πλήθος κοινών δράσεων για το καλό του ελληνικού κινηματογράφου».

Εμμένουν με αποχή οι κινηματογραφιστές
Εν τω μεταξύ οι Έλληνες σκηνοθέτες της κίνησης «Κινηματογραφιστές στην ομίχλη», οι οποίοι επιμένουν με αποχή από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης εάν δεν ψηφιστεί το νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο, εξέφρασαν την αμφισβήτησή τους για τη συνολικότερη αντιμετώπιση του ελληνικού κινηματογράφου, καταγγέλλοντας την καταψήφιση του ετήσιου απολογισμού του ΕΚΚ.
Οι κινηματογραφιστές έκαναν λόγο για «σωματεία, όπως της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, των μουσικοσυνθετών και των ηθοποιών, που συμπράττουν με τους εκπροσώπους του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και της ηγεσίας του ΥΠΠΟ και καταψηφίζουν με γελοία επιχειρήματα τον ετήσιο απολογισμό του Κέντρου Κινηματογράφου, τη στιγμή που οι ελληνικές ταινίες συλλέγουν διακρίσεις και βραβεία σε ξένα Φεστιβάλ».
Αποδίδουν δε την καταψήφιση του διοικητικού και οικονομικού απολογισμού του Κέντρου Κινηματογράφου, στην πρόθεση των προαναφερόμενων φορέων, «να οδηγήσουν σε παραίτηση τη διοίκηση του Κέντρου Κινηματογράφου, δηλαδή τον Γιώργο Παπαλιό, που υιοθετώντας ποιοτικά κριτήρια στήριξε ταλαντούχους κινηματογραφιστές και έφερε αποτελέσματα».

Ένταση με την Ε.Ε.Σ.
Πάντως ένταση επικράτησε χθες μετά το πέρας της συζήτησης δημοσιογράφων και εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων για την κινηματογραφική πολιτική των κομμάτων, όταν οι «Κινηματογραφιστές στην ομίχλη», διάβασαν την ανακοίνωσή τους και, απευθυνόμενοι προς τον πρόεδρο Χάρη Παπαδόπουλο και το ΔΣ της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, τους κατηγόρησαν για «απάθεια και ανυπαρξία» μπροστά στον «εμπαιγμό της ελληνικής πολιτείας προς τον ελληνικό κινηματογράφο».
Μάλιστα, ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, Χάρης Παπαδόπουλος κατηγόρησε προσωπικά τον πρόεδρο του Κέντρου Κινηματογράφου για «κακοδιαχείριση των οικονομικών του Κέντρου και ευνοιοκρατία προς κάποιους σκηνοθέτες»

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Οκτώ "γυναίκες" αναζητούν...

Οκτώ άνδρες ανεβαίνουν στη σκηνή του Ράδιο Σίτυ για το γνωστό αστυνομικό έργο του Ρομπέρ Τομά

της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
από τον ΤΥΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Άφησαν τα παντελόνια τους στην άκρη, φόρεσαν μαύρα φορέματα και τώρα έρχονται στο Ράδιο Σίτυ (Παρασκευοπούλου 9 & Βασ.Όλγας) για να υποδυθούν για ακόμη μια φορά τις «Οχτώ γυναίκες». Ο λόγος για τους ηθοποιούς Θανάση Ιωάννου, Νίκο Καραθάνο, Γιάννη Κότσιφα, Χρήστο Λούλη, Αργύρη Ξάφη, Χρήστο Στέργιογλου, Κοσμά Φοντούκη, Αιμίλιο Χειλάκη και Νίκο Χατζόπουλο. Μετά τις εμφανίσεις τους στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2006 και το 2008 σε επανάληψη, θα δείξουν στο κοινό της Θεσσαλονίκης το γνωστό αστυνομικό έργο του Ρομπέρ Τομά με μια «φρέσκια ματιά».
Η υπόθεση του έργου αφορά στην εξιχνίαση μιας δολοφονίας. Οκτώ γυναίκες εγκλωβισμένες σ’ ένα σπίτι στα χιόνια, την ημέρα των Χριστουγέννων, κατηγορούνται για το φόνο ενός άνδρα. Όμως το διαφορετικό εδώ είναι ότι τους ρόλους των γυναικών τους υποδύονται άνδρες.
«Δεν θέλαμε να κοροϊδέψουμε τις γυναίκες, ούτε να τις σατιρίσουμε. Η μεταμόρφωση ενός ηθοποιού είναι ένα στοίχημα με τον εαυτό του. Έτσι η οκταπλή μεταμόρφωσή μας ήταν ένα οκταπλό στοίχημα», σημείωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου ο Χρήστος Λούλης.
Ο Νίκος Καραθάνος, που σκηνοθετεί την παράσταση, σημείωσε πως η τελική μορφή που πήρε η ερμηνεία τους ήταν αποτέλεσμα των στοιχείων που αφαιρούσαν. «Προσπαθήσαμε να βάλουμε περούκες και τακούνια, αλλά είδαμε ότι κάτι τέτοιο δεν λειτουργούσε καλά. Όλοι οι ηθοποιοί της παράστασης είναι ντυμένοι με ένα ομοιόμορφο φόρεμα και δεν παίζουν ως άνδρες ή ως γυναίκες, αλλά ως χαρακτήρες», τόνισε χαρακτηριστικά.
Ο Αργύρης Ξάφης παραλλήλισε τις οκτώ γυναίκες με οκτώ αθλητές. «Ήταν σαν να παίζαμε ένα ομαδικό παιχνίδι και νομίζω ότι οι γυναίκες ζηλεύουν τον τρόπο που δουλέψαμε μαζί», δήλωσε.
«Το πιο σημαντικό είναι να προσέχεις την ιστορία. Εξάλλου και στον “Οθέλλο” ένας ηθοποιός μπορεί να βαφτεί μαύρος για να παίξει το ρόλο. Στην πορεία όμως το ξεχνάς αυτό και προσέχεις την ιστορία», σημείωσε ο Αιμίλιος Χειλάκης.
Πέρα όμως από το τι συμβαίνει πάνω στη σκηνή πολύτιμη ήταν η βοήθεια τεσσάρων γυναικών στην παράσταση: της Φωτεινής Μπαξεβάνη στη μουσική (που θα περιλαμβάνει τραγούδια που ερμηνεύουν οι ηθοποιοί επί σκηνής), της Λένας Κιτσοπούλου στους στίχους, της Αμάλιας Μπέννετ στην κινησιολογία και της Έλλη Παπαγεωργακοπούλου στα σκηνικά- κοστούμια.
Παίζουν οι μουσικοί: Γιάννης Αγγελόπουλος τύμπανα-κρουστά, Δημήτρης Τσάκας σαξόφωνο, Κώστας Κωνσταντίνου μπάσο, Κώστας Μπαλταζάνης κιθάρα.

Χρήσιμα
Η παράσταση γίνεται στο πλαίσιο των 44ων Δημητρίων. Παραστάσεις 23-30 Σεπτεμβρίου. Ώρες παραστάσεων 9:30 μ.μ.. Τιμές εισιτηρίων : 25 € Πλατεία & 20€ Εξώστης. Προπώληση στο ταμείο του θεάτρου και στα εκδοτήρια του Δήμου στην πλατεία Αριστοτέλους.

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

29 χρόνια χωρίς Jimmy

29 χρόνια χωρίς παιδιά των λουλουδιών

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΛΛΙΝΗ
από τον ΤΥΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1970, έφυγε ένας απίστευτα ταλαντούχος άνθρωπος, σύμβολο της εποχής του. Μαζί του έκλεισε και το κεφάλαιο της απλοϊκής επανάστασης των παιδιών των λουλουδιών. Όχι όμως πριν σημαδέψει παντοτινά τους νέους που στο άκουσμα του ονόματος Jimi Hendrix, σίγουρα θα ατενίζουν τον ορίζοντα με νοσταλγία. Όσοι τον θυμούνται βέβαια…γιατί αν θυμάσαι τη δεκαετία του 1960, δεν την έζησες ποτέ.
Η δεκαετία του 1960 είχε κάτι το ξεχωριστό. Είχε τις κοινωνικές συνθήκες που ευνοούσαν την ανάπτυξη νεανικής αντίδρασης και αμφισβήτησης, κυρίως βέβαια στα μεγάλα αστικά κέντρα του δυτικού κόσμου. Μια νεολαία που δεν είχε ζήσει τους δύο φρικτούς παγκόσμιους πολέμους, αλλά ζούσε καθημερινά τις πολύπλευρες συνέπειες του. Έναν κόσμο -χωρισμένο σε δύο στρατόπεδα- να αναλώνεται σε έναν «ψυχρό» πόλεμο και κυρίως την προηγούμενη «σημαδεμένη» γενιά, που προσπαθούσε να σβήσει από τη μνήμη της την φρίκη, να επουλώσει τις πληγές του πολέμου και να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη. Οι κοινωνικοί αγώνες στην Αμερική για τα δικαιώματα των μαύρων, η παγκόσμια κατακραυγή κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, τα φεμινιστικά κινήματα, η «πνευματική» αναζήτηση, μαρτυρούν ένα νεανικό πνεύμα αντίδρασης, έναν αέρα αλλαγής. Σαν ηχητική υπόκρουση αυτής της αντίδρασης, οι νέοι διάλεξαν το ροκ, που όμως σιγά-σιγά εξελίχθηκε σε κάτι παραπάνω. Εξελίχθηκε σε τρόπο ζωής.

Το ροκ ανέκαθεν και περισσότερο από κάθε άλλο ύφος μουσικής του 20ου αιώνα, συνδέθηκε, και για εμπορικούς λόγους στη συνέχεια, με την ιδέα της επανάστασης. Επανάσταση κατά του καθωσπρεπισμού, επανάσταση κατά της σοβαροφάνειας, επανάσταση κατά της βαρετής καθημερινότητας και του συντηρητισμού. Μουσική αυθόρμητη και απλή, μακριά από τη συνθετική πολυπλοκότητα της τζαζ και τη σοβαροφάνεια της «παραδοσιακής μουσικής». Η ροκ ήταν μουσική ξέφρενη, γρήγορη, από νέους ανεξαρτήτου κοινωνικού στρώματος, ακόμα και από παιδιά της εργατικής τάξης, διαφορετική όμως από καθετί άκουγε ο τυπικός λευκός, μεσοαστός. Η εμφάνιση και ο τρόπος ζωής των οπαδών επηρεάστηκε γρήγορα από το δυναμικό ύφος της μουσικής και την μόδα που επέβαλλαν οι δισκογραφικές εταιρίες μέσω των συγκροτημάτων. Ατημέλητο μαλλί και ντύσιμο, τσιγάρα και ναρκωτικά, γρήγορα αμάξια και γυναίκες, οι μουσικοί έδωσαν το σύνθημα: ζήσε γρήγορα, πέθανε νέος. Καλλιτέχνες όπως οι Beatles, οι Rolling Stones, ο Bob Dylan, οι Doors, η Janis Joplin, άφησαν ιστορία με τη μουσική τους αλλά και την ταραχώδη ζωή τους. Ήταν όμως ένας νεαρός, νέγρος κιθαρίστας, που έμελλε να στιγματίσει παντοτινά εκείνη την εποχή. Ο Jimi Hendrix.
Η ζωή στα όρια

Ο Hendrix έζησε την ζωή του στα όρια, θέτοντας τη βάση για όλα τα μετέπειτα ροκ κλισέ. Έδωσε το παρόν σε όλες τις ιστορικές συναυλίες, στο Monterey Pop Festival, το Isle of Wight και ήταν φυσικά ο επικεφαλής του θρυλικού Woodstock. Έβγαλε τρία θεσπέσια άλμπουμ. Γύρισε όλο τον κόσμο και έπαιξε μαζί με τους πιο γνωστούς καλλιτέχνες της εποχής. Βλέποντας τον μέσα από βίντεο, ο χαρακτηρισμός εκκεντρικός είναι μάλλον επιεικής: ρούχα πολύχρωμα, χαϊμαλιά, κοσμήματα και άλλα αξεσουάρ, συνέθεταν το προφίλ του απόλυτου ροκ σταρ. Οι καταχρήσεις ναρκωτικών που έκανε, ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους μύθους ότι έβαζε ηρωίνη στην κορδέλα του έτσι ώστε να πέφτει στο πρόσωπο του με τον ιδρώτα του στη σκηνή και ότι έχει κάνει ένεση LSD στο κεφάλι για καλύτερο «τριπάρισμα». Τα πάρτι στα οποία συμμετείχε έχουν μείνει θρυλικά, εφόσον φημολογείται ότι όταν γυρνούσε στο σπίτι του, έβρισκε δεκάδες γυμνές γυναίκες να τον περιμένουν. Μια γυναίκα μάλιστα έκανε και πήλινο αντίγραφο του μορίου του Jimi, αφήνοντας…ένα κομμάτι του στους απογόνους του. Πάνω στη σκηνή ήταν αμίμητος, απλά εκτός συναγωνισμού. Η κιθάρα ποτέ δεν αποτέλεσε ένα όργανο, αλλά η συνέχεια των χεριών του. Ήταν τέτοια η φυσικότητα που έβγαζε αυτός ο αξεπέραστος κιθαρίστας όταν έπαιζε, που σου έδινε την εντύπωση ότι κάνει μια λειτουργία όπως η ομιλία ή η αναπνοή. Χόρευε, έβαζε την κιθάρα ανάμεσα από τα πόδια του, τραγουδούσε, κυριολεκτικά γέμιζε την σκηνή. Κατάφερε να ξεπεράσει κάθε όριο όταν έκαψε την κιθάρα του, προκαλώντας υστερία στους οπαδούς του και διασκεύασε τον εθνικό ύμνο, προκαλώντας την αντίδραση της συντηρητικής Αμερικάνικης κοινωνίας. Βάλτε κάτι στο μυαλό σας, στοιχηματίζω ότι ο Hendrix το έχει κάνει. Και κάτι ακόμα. Η μουσική που μας χάρισε, για την οποία έχει ξοδευτεί άπειρο μελάνι, τον χρίζει ως τον μεγαλύτερο κιθαρίστα όλων των εποχών.

Όσοι τον γνώρισαν όμως από κοντά, έκαναν λόγο για έναν ευγενέστατο άνθρωπο, που δυσκολευόταν να χαλάσει το χατίρι στους κοντινούς του. Άλλοι πάλι λένε ότι ήταν τόσο ντροπαλός που σιχαινόταν τη φωνή του. Ήρθε από την Αμερική, όταν ο μπασίστας των Animals, Chas Chandler, τον είδε να παίζει και πίστεψε τόσο πολύ στο ταλέντο του, που πούλησε τον εξοπλισμό του για τον φέρει στην Αγγλία. Ο Hendrix ποτέ του δεν υπέφερε από βεντετισμούς και αντιζηλίες. Ενώ ο πρώτος του δίσκος έφτασε με ευκολία στο νούμερο 2 των τσαρτς πίσω από τους Beatles, αυτός πήρε και διασκεύασε τον δίσκο των σκαθαριών, Sgt. Pepper, δείχνοντας έτσι ένα μέρος του απέραντου θαυμασμού που είχε για τους τέσσερις θαυμάσιους. Επίσης δεν δίστασε ποτέ να δηλώσει ότι αντιγράφει το στυλ του Bob Dylan και ότι ήταν αυτός που του έδωσε κουράγιο να τραγουδήσει, ενώ το κομμάτι που διασκεύασε “All Along The Watchtower” από τον συμπαθέστατο Bob, ψηφίστηκε ως το πέμπτο καλύτερο σόλο όλων των εποχών. Παραθέτω τα λόγια του Dylan ως περαιτέρω απόδειξη του ταλέντου του Hendrix: «Στα αλήθεια με συνεπήρε. Είχε τόσο ταλέντο που μπορούσε να βρει διάφορα σημεία μέσα στο τραγούδι, να τα πάρει και να αναπτύξει ακόμα παραπάνω. Πράγματα τα οποία άλλοι άνθρωποι απλά δεν μπορούσαν να βρουν και τα έκανε καλύτερα. Μέχρι σήμερα χρησιμοποιώ τη δική του έκδοση.»

Ο θάνατος του

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης Σεπτεμβρίου του 1970, ο Jimi Hendrix βρέθηκε νεκρός, μετά από ένα πάρτι στο Λονδίνο. Η αστυνομία ποτέ δεν ανακοίνωσε την ακριβή αιτία θανάτου, παρά μόνο ότι βρήκαν πολλά υπνωτικά χάπια κοντά του. Πολλά ακούστηκαν, εικασίες που ποικίλλουν από την αυτοκτονία μέχρι την δολοφονία. Αντιφατικές ομολογίες από ανθρώπους που τον είδαν το τελευταίο βράδυ, εγείρουν ακόμα μεγαλύτερες υποψίες. Ένας άνθρωπος που μάγεψε στην κυριολεξία τους φίλους της ροκ μουσικής, ενσάρκωσε το «ελεύθερο» πνεύμα της ατίθασης ζωής, έφυγε σαν τραγική αντίθεση μιας ιδιοφυίας που παγιδεύτηκε μέσα στην ίδια του την δημιουργία. Ας έχουν οι εικόνες την τελευταία λέξη.

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Θα ηχογραφήσει και θα ταξιδέψει η ΚΟΘ

Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
από τον ΤΥΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Έχοντας ως κύριους άξονες την ηχογράφηση νέων cd αλλά και την παρουσία της στο εξωτερικό η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε χθες τον προγραμματισμό της για την περίοδο Σεπτεμβρίου 2009 - Ιουνίου 2010. Μάλιστα είναι η πρώτη φορά που γνωστοποιείται ο ετήσιος προγραμματισμός και όχι ο εξαμηνιαίος όπως γινόταν τις προηγούμενες χρονιές.
«Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε έγκαιρη προβολή των γεγονότων και δείχνει την έγκυρη συνεννόησή μας με τους καλλιτέχνες», σημείωσε χθες ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΚΟΘ κ. Μύρωνας Μιχαηλίδης.
Όσον αφορά λοιπόν τη δισκογραφική παρουσία της ορχήστρας αναμένεται να κυκλοφορήσουν ένα cd με το 3ο και 4ο Κοντσέρτο του Μπετόβεν σε συνεργασία με τον πιανίστα Αλντο Τσικολίνι, ένα cd με έργα του Μαλιπιέρο (θα ηχογραφηθεί τον Φλεβάρη), ένα cd με το «Χαμόγελο της Τζοκόντα» του Χατζιδάκι (έχει ηχογραφηθεί τον περασμένο Φλεβάρη) και ένα cd με έργα του Νίκου Κυπουργού(θα ηχογραφηθεί στις 2-6/11).
Ακόμα με αφορμή τον μισό αιώνα ζωής της Κρατικής Ορχήστρας θα κυκλοφορήσει μέσα στο φθινόπωρο ένα dvd με πλούσιο αρχειακό υλικό (που προέρχεται κυρίως από τη συλλογή της οικογένειας Μηλιαράκη) και ορχηστρικά από την ΚΟΘ.

Εκτός των τειχών
Η παρουσία της ορχήστρας εκτός των τειχών περιλαμβάνει εμφανίσεις της στο Λιβόρνο (Teatro Goldoni 16/11), στη Φλωρεντία (Teatro Verdi 17/11) – με σολίστ τον Άλντο Τσικολίνι και στο Βερολίνο (Berlin Konzerthaus 21/4 - με σολίστ τον Κυπριανό Κατσαρή.

Έναρξη με Καρέρας
Η φετινή χρονιά για την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς, καθώς έπαιξε στη συναυλία του Χοσέ Καρέρας που ήταν γεμάτη από κόσμο. Η εναρκτήρια συναυλία όμως αυτής της περιόδου θα γίνει την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου με σολίστ τον Θεόδωρο Κερκέζο (σαξόφωνο) και διευθυντή ορχήστρας τον Γκύντερ Νέϋχολντ. Η ορχήστρα θα συμπράξει με τον Ίβο Πογκόρελιτς στις 2/10 (η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο των Δημητρίων), θα παίξει μουσική στις παραστάσεις του μπαλέτου “Giselle” (14, 15, 16 & 17/10)– μια συμπαραγωγή με τον Οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και θα δώσει μια συναυλία- αφιέρωμα στον Φ. Μέντελσον (23/10), με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννησή του.
Στις 30/10 θα γίνει ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός Τυμπάνων και κρουστών «Νέοι Καλλιτέχνες 2009», ενώ στις 27/11 θα πραγματοποιηθεί το δεύτερο εορταστικό γκαλά για τα 50 χρόνια της Κ.Ο.Θ. στο οποίο τιμάται ο Νίκος Αστρινίδης (είναι ο σολίστας της πρώτης συναυλίας της ορχήστρας).
Τον Δεκέμβρη το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα γκαλά όπερας (4/12) με σολίστ την Αλεξία Βουλγαρίδου υπό τη διεύθυνση του Φραντσέσκο λα Βέκια, συναυλίες με έργα των Χάιντν και Μέντελσον στην αίθουσα δοκιμών της Κ.Ο.Θ. (πρώην κινηματοθέατρο Παλλάς) στις 10, 11, 12, 13/12 και το Χριστουγεννιάτικο Κονσέρτο στις 21/12 με σολίστ τους τενόρους Αντώνη Κορωναίο, Ζάχο Τερζάκη και Γιάννη Χριστόπουλο.

Ιανουάριος- Ιούνιος 2010
Με την Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της ορχήστρας θα αρχίσει η νέα χρονιά. Σε αυτήν θα παιχτούν έργα της οικογένειας Στράους με διευθυντή τον Πολ Τσανγκ. Θα ακολουθήσουν συναυλία με σολίστ την Δόμνα Ευνουχίδου (πιάνο) στις 15/1, αφιέρωμα για τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Σοπέν (22/1) με σολίστ τον Μαρτίνο Τιρίμο, βραδιά παγκόσμιου κινηματογράφου (12/2) με την ορχήστρα να δοκιμάζει τις δυνάμεις της σε ταινίες πέραν του βωβού κινηματογράφου, συναυλίες με σολίστες τον Αντώνη Σουσάμογλου και τον Ρενάτο Ρίπο (19/2), βραδιά Ισπανικής – Λατινοαμερικάνικης μουσικής (26/2), συναυλίες με σολίστ τον Μπόρις Μπέρμαν -πιάνο (5/3), την Αλεξία Μουζά-πιάνο (19/3), Πασχαλινή με τον Κάρολο Τρικολίδη να διευθύνει την ορχήστρα (26/3), συναυλία με σολίστ την Κριστίν Τοκατλιάν (17/5) και με την Μαρία Φαραντούρη (21/5) σε έργα του Μίκη Θεοδωράκη.
Ακόμα η ΚΟΘ θα δώσει συναυλίες στην Αθήνα στις 10/3 (σε συμπαραγωγή με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών) και στις 29/4 στις «Ελληνικές μουσικές γιορτές» (σε συνεργασία με την ΚΟΑ) παίζοντας έργα Ελλήνων συνθετών Επτανησιακής σχολής.
Η εξόρμηση στην επαρχία θα συνεχιστεί και φέτος με «στάσεις» στην Βέροια (9/4), τις Σέρρες (10/4), την Κομοτηνή (13/5) και τα Γιαννιστά (15/5). Ακόμα και φέτος η ΚΟΘ θα γιορτάσει την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής (21/6) στην πλατεία Αριστοτέλους με τον Κιούπρι Βιτάλι να μεταμορφώνεται από πιανίστα κλασσικής μουσικής σε πιανίστα της ροκ. Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι η ορχήστρα θα συμμετάσχει στις 11/6 στο Διεθνές Φεστιβάλ «Αππία -Εγνατία» που πραγματοποιείται με πρωτοβουλία μουσικών φορέων της Ιταλίας. Τέλος προβλέπεται να πραγματοποιήσει το καλοκαίρι υπαίθρια συναυλία στην Θεσσαλονίκη (σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ) και να εμφανιστεί στο Ηρώδειο.

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Με την Εβδομάδα Παιδικού Θεάτρου αρχίζει αύριο Παρασκευή 11 στο Θέατρο Κήπου το πρόγραμμα «Δημήτρια στα σχολεία» της φετινής 44ης διοργάνωσης, το οποίο προσκαλεί και… προκαλεί τους μαθητές και γενικότερα την εκπαιδευτική κοινότητα να συμμετάσχουν στην ετήσια γιορτή του πολιτισμού.
Την αυλαία της Εβδομάδας Παιδικού Θεάτρου ανοίγει η παρουσίαση του κλασικού αριστουργήματος του Λούις Κάρολ «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» από την Παιδική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου και θα ακολουθήσουν παραστάσεις… κομμένες και ραμμένες στα μέτρα της φαντασίας των παιδιών, έως τις 19 Σεπτεμβρίου. Το συνολικό πρόγραμμα «Δημήτρια στα Σχολεία» θα διαρκέσει έως τα τέλη Νοεμβρίου, πραγματοποιείται με τη συμμετοχή σχολικών μονάδων, πολιτιστικών φορέων και οργανισμών καθώς και καλλιτεχνικών σχημάτων και περιλαμβάνει εκδηλώσεις μουσικές, θεατρικές παραστάσεις, εικαστικά

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Η Μόνικα στους Λαζαριστές


H Μόνικα, που αποτέλεσε αναμφίβολα το πιο πολυσυζητημένο πρόσωπο για τα μουσικά πράγματα της χρονιάς που πέρασε, έδωσε συναυλία χθες στην Μονή Λαζαριστών. Το κορίτσι-έκπληξη, ύστερα από αλλεπάλληλα sold out όχι μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλες τις πόλεις της περιφέρειας που εμφανίσθηκε, επέστρεψε για να γιορτάσει την απονομή του πλατινένιου δίσκου για το «Avatar» καθώς και να ολοκληρώσει την καλοκαιρινή περιοδεία.
Η Monika κατάφερε με τον πρώτο της δίσκο να δημιουργήσει την κατηγορία “αγγλόφωνη θηλυκή τραγουδοποιός – τραγουδίστρια” στην Ελλάδα και να μας κάνει να πιστέψουμε ξανά στις δυνατότητες τις ελληνικής ροκ σκηνής. Με προπομπό το single «Over The Hill», η Μonika συστήθηκε δισκογραφικά στο Ελληνικό κοινό τον Μάιο του 2008 με πρώτο album το «Avatar» που κυκλοφόρησε στην Archangel Music.
Οι προσδοκίες για την δουλειά της δημιουργήθηκαν περίπου 3 χρόνια πριν, όταν εμφανίστηκε ζωντανά στην Γιορτή Της Μουσικής ερμηνεύοντας τα τραγούδια της. Από τότε ακολούθησαν συναυλίες με τους Calexico, οι οποίοι συνεργάστηκαν και στον δίσκο της, συναυλίες με τους Antony & the Johnsons και συμμετοχές σε διάφορα festival όπως το Synch Festival του Ιουνίου.
Με ένα φάσμα επιρροών που ξεκινά από Beatles, Χατζιδάκι, ορχηστική pop των 60’s και φτάνει μέχρι την κιθαριστική pop των 90’s, η Μόνικα ακουμπάει στην folk, σε μια γενναία, αγνή pop αλλά και στο indie rock ύφος με το οποίο μεγάλωσε.
Στη Μονή Λαζαριστών η Μόνικα στο πιάνο, την κιθάρα και το ακορντεόν ερμήνευσε τραγούδια από το ήδη πλατινένιο ντεμπούτο album της με τίτλο “Avatar”, διασκευές τραγουδιών –από τον Leonard Cohen, την Carly Simon, τους Sparklehorse και τον Κωσταντίνο Βήτα- που ξαφνιάζουν, αλλά και μερικά από τα τραγούδια που θα αποτελέσουν το δεύτερο album της, καινούργια τραγούδια σε πρώτη εκτέλεση.
Την Monika συνόδευε η εξαιρετική εξαμελής της μπάντα, ο Άρης Ζέρβας στο τσέλο, ο Νίκος Αγλούπας στο μπάσο, ο Κρίτωνας Bελώνιας στα τύμπανα, ο Σωτήρης Πέπελας στην τρομπέτα, ο Μάνος Πατεράκης στην ηλεκτρική κιθάρα και η Σταματέλα Σπίνουλα στο βιολί. Για αυτή την μεγάλη συναυλία η Monika προσέθεσε στη μπάντα της πέντε μέλη, βιόλα, δεύτερο βιολί, δύο φωνές και σαξόφωνο και παρουσιάζει ένα πρόγραμμα που δεν μοιάζει με ο,τιδήποτε έχουμε ακούσει πρόσφατα ή παλιότερα στην Ελληνική σκηνή.

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

Εύοσμος: Αφιέρωμα σε Μπιθικώτση - Μοσχολιού και θέατρο από μαθητές

Με το μουσικό αφιέρωμα στο Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Βίκυ Μοσχολιού που θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009, στις 20.30 στο πάρκο Ελπίδας Ευόσμου, συνεχίζονται οι εκδηλώσεις για το «3ο Πολιτιστικό Καλοκαίρι».
Τη σκυτάλη στο πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης παίρνει η θεατρική ομάδα του Γενικού Λυκείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Ευόσμου που παρουσιάζει, επίσης μεθαύριο στις 20.30 στο Κινηματοθέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ευόσμου τη θεατρική παράσταση «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα».
Η αυλαία του 3ου Πολιτιστικού Καλοκαιριού πέφτει με το φεστιβάλ «Νεανικές Εκφράσεις 2009» που πραγματοποιείται με την οργανωτική υποστήριξη του Κέντρου Πληροφόρησης Νέων Ευόσμου. Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου στις 7.30 μ.μ. στον αύλειο χώρο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Ευόσμου θα γίνει μουσική συναυλία με τη συμμετοχή των νεανικών συγκροτημάτων: Δύνασις, Wanderwall, Ασυμβίβαστοι, Νίκος Πέτρος, Εξωστεκούμενοι. Είσοδος ελεύθερη.

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2009

Η Ζαχάροβα στο Μέγαρο


Την “Τσαρίνα του μπαλέτου”, Σβετλάνα Ζαχάροβα, θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν απόψε όσοι βρεθούν στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και στις 4, 5 και 6/9 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Η “απόλυτη” μπαλαρίνα έρχεται στη χώρα μας μαζί με τους φίλους της και το Μπαλέτο της Εθνικής Όπερας του Κιέβου και υπόσχονται να μας χαρίσουν μια μοναδική βραδιά χορού.
Στο πρώτο μέρος του προγράμματος θα πραγματοποιηθεί ένα γκαλά με τους διάσημους χορευτές φίλους της (Σπιλέφσκι, Ουβάροφ, Μερκούριεφ και Λαμπούχιν) και το Μπαλέτο της Εθνικής Όπερας του Κιέβου, ενώ στο δεύτερο μέρος η Ζαχάροβα θα παρουσιάσει ολόκληρο το μονόπρακτο μπαλέτο «Κάρμεν».

Ποια είναι
«H Σβετλάνα Ζαχάροβα είναι μπαλαρίνα – μύθος. Συνδυάζει το ποιοτικό συναίσθημα, την τεχνική τελειότητα, με τα εντυπωσιακά μεγάλα άκρα της δίνοντας την αίσθηση του απείρου. Φέρνει εντυπωσιακά και μαγικά σήμερα στη μνήμη φιγούρες σαν της Pavlova και της Spesivtseva», γράφει σε κριτική της η ιταλική εφημερίδα Λα Ρεπούμπλικα.
Η Ζαχάροβα γεννήθηκε στο Lutsk της Ουκρανίας. Άρχισε τις σπουδές της από την ηλικία των 10 ετών στη Σχολή Χορού του Κιέβου (τάξη της Valeria Sulegina). Έλαβε μέρος σε ηλικία 15 ετών στο Διαγωνισμό χορού της Ακαδημίας Μπαλέτου Βαγκάνοβα της Αγίας Πετρούπολης όπου κέρδισε το δεύτερο βραβείο όντας η νεότερη διαγωνιζόμενη. Αμέσως εισήχθη στην τελευταία τάξη της εν λόγω Ακαδημίας πράγμα πρωτάκουστο στην ιστορία της Ακαδημίας Βαγκάνοβα.
Στην ηλικία των 17 ετών, η Σβετλάνα άρχισε την καριέρα της στο Μπαλέτο Kirov του Θεάτρου Mariinsky της Αγ. Πετρούπολης και τον επόμενο χρόνο γίνεται σολίστ. Η πρώτη μεγάλη της επιτυχία έγινε όταν χόρεψε «Ζιζέλ».
Από το 2000 συνεργάζεται συνεχώς με το New York City Ballet, το Κρατικό Μπαλέτο της Βαυαρίας, το Μπαλέτο της Όπερας της Ρώμης, το Μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού, το Νέο Εθνικό Θέατρο του Τόκιο, το Θέατρο San Carlo της Νάπολης, το American Ballet Theatre, το Μπαλέτο του Αμβούργου, το Θέατρο της Σκάλας του Μιλάνου.
Η Ζαχάροβα έχει πετύχει να γίνει η μοναδική ερμηνεύτρια όλων των ρόλων μπαλέτου του κλασικού ρεπερτορίου και όπου εμφανίζεται θεωρείται η γνήσια εκπρόσωπος της ρωσικής σχολής μπαλέτου, ενώ έχει επανειλημμένα ερμηνεύσει και έργα σύγχρονου ρεπερτορίου.
Φέρει τον τίτλο “Honored Artist of Russia” από τον Ιούνιο του 2005, ενώ πρόσφατα τιμήθηκε από τον Πρόεδρο Πούτιν με το βραβείο του «Καλλιτέχνη του Λαού της Ρωσίας». Στις τελευταίες Εθνικές εκλογές της Ρωσίας (2008) εξελέγη μέλος του Ρωσικού Κοινοβουλίου.

Χρήσιμα
Εισιτήρια για Θεσσαλονίκη: Διακεκριμένη Ζώνη 100€, Α’ Ζώνη 80, Β’ Ζώνη 65, Γ’ Ζώνη 50, Φοιτητικό 35. Ώρα έναρξης 21.00.
Εισιτήρια για την Αθήνα: Διακεκριμένη Ζώνη 120€, Α’ Ζώνη 85, Β’ Ζώνη 68,
Γ’ Ζώνη 50, Φοιτητικό 35. Ώρα έναρξης: 20:30.