Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Αχ βρε Παναγιώτη, τι μας κάμνεις...

Πάντα σε δεύτερους ρόλους, πάντα πρόθυμος. Ηθοποιός που μπορούσε να παίξει, με την ίδια ευκολία, τον κακό, αλλά και τον πονηρό, όπως και τον αγαθό. Ο Σπύρος Καλογήρου, ο Παναγιώτης που από χασάπης έγινε κινηματογραφικός παραγωγός και ταλαιπωρούσε τον Κώστα Βουτσά για τα μάτια της Μάρθας Καραγιάννη, μας άφησε. Στις 6 το απόγευμα...
Δεν άντεξε ο Σπύρος Καλογήρου. Μπήκε στο νοσοκομείο(αρχικά στο "Λαϊκό" και μετά στο "Τζάνειο"), για μια μόλυνση στο μάτι και πήγαινε όλο και χειρότερα. Τις τελευταίες ημέρες τα βασικά του όργανα υποστηρίζονταν μηχανικά. Δεν ήταν και στα καλύτερά του εδώ και καιρό... >>>
Ο Διαστήματας αποχαιρετά το Σπύρο Καλογήρου με το δικό του τρόπο

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Ανκρίνεται ο γιατρός του Τζάκσον


Η σορός του Μάικλ Τζάκσον μεταφέρθηκε, το πρωί, από το νεκροτομείο σε κρεματόριο επιλογής της οικογένειας, όπως ανακοίνωσε υπάλληλος της ιατροδικαστικής υπηρεσίας. Η μεταφορά αποφασίστηκε παρά το ότι, ως τώρα, δεν έχει πιστοποιηθεί, ακριβώς, η αιτία του θανάτου του.
Σύμωνα με τον Κρέγκ Χάρβεϊ, εκπρόσωπο του τοπικού σερίφη, χρειάζονται επιπλέον εξετάσεις για να διαπιστωθεί η ακριβής αιτία θανάτου -εξετάσεις που μπορεί να πάρουν ως και τέσσερις ημέρες για να υπάρξουν αποτελέσματα.
Χθες, δόθηκε στη δημοσιότητα (από την Πυροσβεστική Υπηρεσία) το ηχογραφημένο μήνυμα που δέχτηκε το τηλεφωνικό κέντρο άμεσης επέμβασης, για την περίπτωση του ποπ σταρ. Σε αυτό ακούγεται άνδρας, με ήρεμη φωνή, να ζητά βοήθεια επειδή ο Τζάκσον, παρά τις προσπάθειες του γιατρού του, είχε σταματήσει να αναπνέει. Ο άγνωστος ζητούσε επειγόντως ασθενοφόρο.
Σύμφωνα με την Ντέιλι Σταρ, ο γιατρός του Τζάκσον, Κόνραντ Μάρεϊ, θα ανακριθεί για να διαπιστωθεί αν ο θάνατος του "βασιλιά της ποπ" οφείλεται σε φάρμακα που του έδωσε. Ο καρδιολόγος συμφώνησε να βοηθήσει τις αρχές να "γεμίσουν τα κενά" της υπόθεσης.
Ο δρ. Μάρεϊ βρισκόταν στη βίλα του τραγουδιστή, όταν αυτός πέθανε. Το αυτοκίνητό του (μια πολυτελής BMW) βρέθηκε στο χώρο του πάρκινγκ και κατασχέθηκε. Σε αυτό βρέθηκαν πολλά φάρμακα, διαφόρων ειδών, όπως είπε στην εφημερίδα εκπρόσωπος της αστυνομίας (η Ντέιλι Σταρ δεν αποκαλύπτει την ταυτότητά του). Πάντα σύμφωνα με την εφημερίδα, ο γιατρός έμενε μαζί με τον Τζάκσον κι εξαφανίστηκε λίγο μετά τη χορήγηση του φαρμάκου Ντέμερολ στον "βασιλιά της ποπ".
Ο δικηγόρος του Τζάκσον, Μπράιαν Όξμαν, σχολίασε: "Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά". Πρόσθεσε ότι ο ποπ σταρ είχε σπάσει, πρόσφατα, το πόδι του και του ήταν άγνωστο πόσα και τι φάρμακα έπαιρνε.

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

"Έφυγε" ο Μάικλ Τζάκσον!

Ο θρύλος της Ποπ και της Σόουλ, ο άνθρωπος που πούλησε εκατομμύρια δίσκους με το "Θρίλερ", ένας από αυτούς που άλλαξαν την πορεία της μουσικής, δεν υπάρχει, πλέον, ανάμεσά μας. Πέθανε, λίγο πριν τα μεσάνυχτα (για την Ελλάδα) της 25 προς την 26 Ιουνίου 2009, σε ηλικία 51 χρόνων.
Ο Μάικλ Τζάκσον κατέρρευσε, μεσημέρι ώρα Ειρηνικού, στην πολυτελή βίλα του, στο Χόλμπι Χιλς του Λος Άντζελες. Όπως ανακοίνωσε ο αδελφός του, Ράντι Τζάκσον, μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Λος Άντζελες, μετά από σφοδρό καρδιακό επεισόδιο, όπου και, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, κατέρρευσε.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων στην περιοχή, Υπαστυνόμο Φρεντ Κοράλ, η νεκροψία θα γίνει σε λίγες ώρες και τα αποτελέσματα θα γίνουν γνωστά το απόγευμα της Παρασκευής, ώρα Ειρηνικού Ωκεανού.
"Ιστορική μορφή", που "έκανε αποδεκτή τη μαύρη κουλτούρα σε όλο τον κόσμο", τον χαρακτήρισε ο αιδεσιμότατος Αλ Σάρπτον.
Γιος εργάτη σε βιομηχανία ατσαλιού, ο Μάικλ Τζάκσον, έμελλε να ξεκινήσει από μια φτωχογειτονιά για να δημιουργήσει το ράντσο του, την Παραμυθούπολη των ονείρων του, που την ονόμασε "Νέβερλαντ" και να κατακτήσει τον κόσμο, να αποκτήσει θαυμαστές σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1958. Πατέρας του ο Τζόε και μητέρα του η Κάθριν Τζάκσον.
Μαζί με τα αδέλφια του, τη δεκαετία του '60 δημιούργησαν το συγκρότημα "Τζάκσονς Φάιβ". Την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση την έκανε μόλις στα 11 χρόνια του. Κι όπως ήταν φυσικό, αυτός ο "νάτσιουραλ περφόρμερ" γίνεται ο κάπτεν του συγκροτήματος.
Τη δεκαετία του '70 ακολούθησε σόλο καριέρα κι έφτασε την κορυφή, με τραγούδια όπως το "Ροκ Γουίθ Γιου", ή το "Ντοντ Στοπ, Τιλ Γιου Γκετ Ινάφ".
Το 1982 είναι ο μεγάλος σταθμός στη μουσική ιστορία του. Δημιουργεί το "Θρίλερ" και δίνει νέα ώθηση στην Ποπ και τη Σόουλ. Αυτό το άλμπουμ θα του δώσει επτά χιτ, στα τσαρτς σε όλο τον κόσμο. Και, σα να μην έφθανε αυτό, η επιτυχία συνεχίζεται -και είναι ακόμη μεγαλύτερη: το 1987 παρουσιάζει το άλμπουμ "Μπαντ".
Από το 1990 κι έπειτα, η μουσική περνάει σε δεύτερη μοίρα. Κατηγορείται για αποπλάνηση ανηλίκου(το 1993, από τους γονείς 13χρονου, οι οποίοι θα αποσύρουν, τελικά, τις κατηγορίες), παντρεύεται την κόρη του "Βασιλιά" Έλβις, Λίζα Μαρί, αποσύρρεται στο ράντσο του στη "Νέβερλαντ", κυκλοφορεί με μάσκα, κάνει απανωτές πλαστικές επεμβάσεις και τον κατηγορούν ότι έχει μετατραπεί σε "άνθρωπος ελέφαντας". Εμφανίζεται με τα παιδιά του και ξεσπά νέος σάλος όταν κρεμά το γιο του από το μπαλκόνι για να τον... δουν οι θαυμαστές του.
Κι εκεί που όλοι θεωρούν ότι αποσύρθηκε, επιστρέφει: Αναγγέλλει δέκα συναυλίες-σούπερ σόου, σε διάφορες πόλεις, με πρώτη στο Λονδίνο τον Ιούλιο που μας έρχεται. Τα εισιτήρια γίνονται ανάρπαστα και ανακοινώνεται ότι, τελικά, ο Μάικλ Τζάκσον θα δώσει 50 συναυλίες! Πάνω στην προετοιμασία του σόου, τον πρόλαβε ο θάνατος...

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Sold Out του Μητροπάνου

Δυο συναυλίες θα δώσει, τελικά, στη Θεσσαλονίκη και στο Θέατρο Γης, ο Δημήτρης Μητροπάνος. Η πρώτη ήταν προγραμματισμένη για τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009, αλλά έγινε sold out κι έτσι αποφασίστηκε να εμφανιστεί και την Τρίτη 30 Ιουνίου -πάλι με ώρα έναρξης τις 21.30.
Τραγουδούν μαζί του οι: Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Γιώργος Καραδήμος, Ασπασία Θεοφίλου.
Όλα γύρω από τον Δημήτρη Μητροπάνο φέτος ήταν και είναι «Στη Διαπασών».
Στη Διαπασών η καλοκαιρινή του περιοδία που ακολουθεί την μεγάλη επιτυχία των φετινών του εμφανίσεων. Η συγκινητική επιστροφή του Δημήτρη Μητροπάνου στην Αθηναική νύχτα και στη δισκογραφία σήμανε από την αρχή συναγερμό προσέλευσης και ήταν θετικά φορτισμένη η ατμόσφαιρα στην κάθε εμφάνιση του επί σκηνής.
Στη Διαπασών ο τίτλος του νέου του cd, που από τις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του έγινε χρυσό, με τραγούδια από 18 σπουδαίους δημιουργούς που ενώθηκαν για μία φωνή.
Θα ακολουθήσουν ακόμα 13 συναυλίες σε 15 μεγάλες πόλεις της Ελλάδας.
2 Ιουλίου – Πάτρα
11 Ιουλίου - Αμφίπολη Σερρών
13 Ιουλίου - Ηράκλειο Κρήτης
15 Ιουλίου - Γρεβενά
18 Ιουλίου - Σίβηρη
1 Αυγούστου - Κυλλήνη Κάστρο
Σύντομα θα ανακοινωθεί και το υπόλοιπο πρόγραμμα των συναυλιών
Ο Δημήτρης Μητροπάνος γνήσιος λαϊκός ερμηνευτής, δωρικός στη ζωή και το τραγούδι, «ο ήχος της μαγκιάς και της πίκρας μαζί» σε μία εφόλης της ύλης αναδρομή.
Από τα ανεπανάληπτα σπαραχτικά ζεϊμπέκικα, στα τραγούδια των μεγάλων δημιουργών...
Από τις απρόβλεπτες αγαπημένες ροκ μπαλάντες στα <πιο ωραία λαϊκά>......
Από τις μοναχικές σολιστικές ερμηνείες ανεξίτηλων τραγουδιών.......
Στα ντουέτα του έρωτα ,του χωρισμού και της ανατροπής,η στις ομαδικές καταθέσεις του κεφιού.
Μαζί του:
Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η έκπληξη της φετινής χρόνιας, φωνή, ερμηνεία, λάμψη και σεβασμός στο ελληνικό τραγούδι απέσπασε τα καλύτερα σχόλια και στην χειμερινή συνεργασία της με τον Δημήτρη Μητροπάνο στο Κέντρο Αθηνών.
Ο Γιώργος Καραδήμος, μια φωνή που έχει καταφέρει να ξεχωρίσει με τις επιλογές της. Μέσα σε λίγα χρόνια έχει συνεργαστεί με τον Σταμάτη Κραουνάκη και την Σπείρα – Σπείρα, την Άλκηστη Πρωτοψάλτη αλλά και την Δήμητρα.
Η Ασπασία Θεοφίλου, συνεργάτιδα ιδανική του Δημήτρη Μητροπάνου και σε παλαιότερες σημαντικές συνεργασίες του.
Προπώληση Εισιτηρίων: Metropolis, Ιανός

Αλεξίου στο Θέατρο Γης


Μόνη της στην σκηνή για δύο ώρες με τους μουσικούς της η Χάρις Αλεξίου υπόσχεται, απόψε στις 9 το βράδυ, στο Θέατρο Γης, να ενθουσιάσει και να συγκινήσει τους φίλους της με ένα πρόγραμμα που φωτίζει στιγμές από ολόκληρη τη μέχρι σήμερα πορεία της.
Δε λείπουν βέβαια και οι εκπλήξεις, πέρα από το προσωπικό της ρεπερτόριο, ερμηνεύοντας το «Σιγά μην κλάψω» του Γιάννη Αγγελάκα, το «Δίψα» του Νίκου Πορτοκάλογλου και άλλα. Οι συναυλίες της είναι όπως πάντα ένα από τα ωραιότερα δώρα του καλοκαιριού για τους λάτρεις της φωνής και των τραγουδιών της.
Οι επιλογές από το ρεπερτόριο που όλοι τραγουδάμε αλλά και ανέκδοτα τραγούδια από την νέα της δουλειά σε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας βασισμένο στη μοναδική φωνή και παρουσία της.

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

Λάτιν στο Μέγαρο

Μεγάλη συναυλία λατινοαμερικάνικης μουσικής για φιλανθρωπικό σκοπό διοργανώνει τη Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009, στο Μέγαρο Μουσικής, ώρα 9:00 το βράδυ ο Σύλλογος Φίλων Mουσικής και Πολιτισμού Πανοράματος, υπό την αιγίδα του Δήμου Πανοράματος. Η συναυλία περιλαμβάνει το έργο «Μίσσα Κριόγια» (Missa Criolla) του εθνικού συνθέτη της Αργεντινής Αριέλ Ραμίρεζ(φωτογραφία) για δύο σολίστ, τετράφωνη χορωδία και λατινοαμερικάνικη παραδοσιακή ορχήστρα. Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας θα ακουστούν παραδοσιακοί και μοντέρνοι λάτιν-χοροί από τον Ελόι Κοράλες (Eloy Corales) και το μπαλέτο «Κούβα Βάιλα» (Cuba Baila), καθώς επίσης και γνωστές παγκόσμιες επιτυχίες λάτιν-τρόπικαλ τραγουδιών από τον Νίκο Λαμπρινό και τους μοναδικούς «Μπάντα Λατίνικο».
Την καλλιτεχνική διεύθυνση της βραδιάς έχει ο Βίκτωρας Γλυκίδης και τη σκηνοθετική επιμέλεια ο Νίκος Λαμπρινός. Τα έσοδα από την παράσταση θα διατεθούν για τις ανάγκες του Συλλόγου Φίλων Καρκινοπαθών «ΣΤΟΡΓΗ».
Εισιτήρια προπωλούνται στα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής (30, 20 & 15 ευρώ, παιδικά και φοιτητικά).

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Περιοδεύει ο "Ήρωας"

Σε περιοδεία βγαίνει ο Χάρρυ Κλυνν, με το έργο του Δ. Ψαθά, "Ένας Ήρωας Με Παντούφλες", το οποίο παρουσίαζε το χειμώνα, στο θέατρο Αποθήκη της Θεσσαλονίκης (στις εγκαταστάσεις του ΟΛΘ). Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής -και άνθρωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης- ανακοίνωσε, μέσω της ιστοσελίδας του στο Facebook, το πρόγραμμα των πρώτων παραστάσεων:
ΚΥΡΙΑΚΗ 21/6/09 ΕΔΕΣΣΑ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΓΑΒΑΛΙΩΤΙΣΣΑΣ
ΤΡΙΤΗ 23/6/09 ΓΙΑΝΝΙΝΑ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 25/6/09 ΚΟΖΑΝΗ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/6/09 ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ
ΣΑΒΒΑΤΟ 27/6/09 ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ
ΚΥΡΙΑΚΗ 28/6/09 ΓΡΕΒΕΝΑ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ
Το Salonicanews του εύχεται -κατά τα Αγγλοσαξονικά έθιμα- "break a leg"!

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

157 καλλιτέχνες εκθέτουν στην Τούμπα


Περίπου 220 έργα χαρακτικής από 157 καλλιτέχνες περιλαμβάνονται στην έκθεση Πανόραμα Σύγχρονης Ελληνικής Χαρακτικής, που φιλοξενήθηκε στο χώρο Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων το 2008 και που θα μεταφερθεί 18 Ιουνίου- 12 Σεπτεμβρίου 2009, στο Κέντρο Πολιτισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης, στην Άνω Τούμπα, στο πλαίσιο του παράλληλου προγράμματος της 2ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν στις 20:30 της Πέμπτης 18 Ιουνίου από το Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Βασίλη Παπαγεωργόπουλο.
Πρόκειται για μία συνδιοργάνωση του Κ.Μ.Σ.Τ., του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και της Εφορείας Χαρακτικής.
Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Εύη Αθανασίου, Γουρζής Γιάννης, Στρατής Αθηναίος, Γριμάλδη-Κορομηλά Ράνια, Ζωή Αλαφούζου, Δαϊσπύρου Σοφία, Σοφία Αλεξίου, Πατρίτσια- Ευγενία Δεληγιάννη, Τζούντιθ Άλεν-Ευσταθίου, Δερβίσογλου Ελένη, Ρούλα Αναγνώστου, Δεσεκόπουλος Νίκος, Αννιτσάκης Οδυσσέας, Διονυσοπούλου Ελισσάβετ, Ανούση-Ηλία Ρένα, Δρακούλη Ίρις, Αποσπορίδου Σουζάνα, Εμμανουηλίδης Μανόλης, Αρφαράς Μιχάλης, Ζαβιτσάνου Μαρία, Ασβεστάς Πάρις, Ζησιάδου Τάνυ, Αχειμάστου Φανή, Ζιάκα Μαρία, Βαμβατήρα Μάγδα, Ζωίδη Πόπη, Βασδέκη Εύα, Ηλιοπούλου Κριστιάνα, Βελισσαροπούλου Σταυρούλα, Ιωαννίδου-Χατζηδιαμαντή Λευκή, Βερικίου Ευσταθία, Κακαδιάρης Νίκος, Βιδάλη Λεώνη, Κάλαν Κανούτο, Βλασσόπουλος Γιώργος, Καλλιγά Λίζη, Γαλάτη Ελευθερία, Κάπρου Ελένη, Γεωργά Ματίνα, Καρακώστας Κωνσταντίνος, Γιανναδάκης Μανόλης, Καρούση Μπέττυ, Γιαννακοπούλου Μαρία, Κολιός Γιάννης, Γκαλντέμης Χριστόδουλος, Βασιλική Κολιπέτσα, Γκλίνου Ελένη, Κομιανού Άρια, Γκρέκας Γιώργος, Κομπατσιάρη Μαρία, Γουόκερ Πολ, Κοσκινιώτου Βασιλική, Κόντης Νεκτάριος, Κουμαντάκη Δήμητρα, Κοντονής Ανδρέας, Κλέβες Κρίσικο, Κριτσωτάκη Αριστέα, Μουλού-Δούλη Βούλα, Κροκίδη Αναστασία, Μούσιου Κατερίνα, Κυριαζής Χρήστος, Μπαρτζέλη Ευδοκία, Κυριακίδη Ινέσσα, Μπελημπασάκης Γιάννης, Κυριακίδης Γιάννης, Νικολαϊδου Τόνια, Κυρίτσης Νίκος, Νταλαγιώργου Γεωργία, Κύρκος Αλκιβιάδης, Ξενάκη Μαριάννα, Κώτση Ανδριάνα, Ξημέρη Ιωάννα, Κώτσιου Ντίνα, Ξυλά-Ξαναλάτου Ίρις, Λέρτα Σοφία, Πάλλης Γιώργος, Λέρτα Καλλιόπη, Παντελιάς Μίλτος, Λευκαδίτη Παναγιώτα, Παντολφίνι Πίνο, Λιάκος Άρης, Παπαδαντωνάκης Βαρθολομαίος, Λιανός Θάνος, Παπαδημητρίου Βίβιαν, Μακρή Ζίση, Παπαδημητρίου Μαρία, Μαραβελάκη Μαρίνα, Παπαδημητροπούλου Κατερίνα, Μαρκάκη Τζένη, Παπαδοπούλου Μαρία, Μαρκόπουλος Κώστας, Παπαδοπούλου-Σκλαβούνου Μαρία, Ματσούκας Παναγιώτης, Πατάπη Πολυτίμη, Μελά Εύα, Παττακού Ελένη, Μενδρινού Άννα, Πεζά-Ψαρώνη Ευγενία, Μήλιος Γιώργος, Πειρουνίδης Απόστολος, Μηλιώτης Δημήτρης, Περιβόλα Μία, Μητσάκου Σταυρούλα, Πεταλάς Μιλτιάδης, Μίχας Γιάννης, Πετροπούλου-Δημητράκη Μίμη, Πηλιχού Κωνσταντίνα, Τσαλάγκα Άννα, Πλεύρη Παρασκευή, Τσαλαματά Βίκυ, Ποδηματά-Στεφανάκη Ειρήνη, Τσιρογιάννης Δημήτρης, Πρωτοψάλτη Μαίρη, Τσόσιτς Ντράγκισα, Ρόκος Στέφανος, Φάμπρι Τίμεα, Ρούσση Μάγδα, Φερεντίνος Παναγιώτης, Σαματάς Σπύρος, Φίλη Μαρία, Σαρακατσιάνος Χρήστος, Φουνκ Έφη, Σαρελάκου –Ρόκου Ρουμπίνα, Φωτιάδου Κυριακή, Σαρροπούλου Σύλβια, Χανιαδάκη Σέντη, Σιατερλή Δήμητρα, Χαρακτινού Άννα, Σιγάλας Γιώργος, Χαροκόπου Αναστασία, Σινιόσογλου Αμαρυλλίς, Χριστόπουλος Γιάννης, Σιοτρόπου-Γεωργίου Νότα, Χριστοφυλάκης Στέλιος, Σπανόπουλος Δημήτρης, Χρυσανθάκη Χαρά, Σπύρου Μαρία, Σταύρου Βασίλης, Σταύρου Σοφία, Στεφανάκις Γιάννης, Στεφανίδης Γιάννης, Στούκας Σπύρος, Σφήκας Νικόλας, Σφυρής Αθανάσιος, Σχοινά Μαίρη, Σωτηροπούλου Φωτεινή, Ξενής Σαχίνης, Παπαδοπούλου Σοφία, Ματτές Ρούντολφ Μώριτς.
Η έκθεση θα πλαισιώνεται από προβολές και ομιλίες γύρω από την χαρακτική και τις τεχνικές, ενώ θα κλείσει με μια σχετική ημερίδα.

Στην τελική ευθεία η έκθεση Μόραλη

Λήγει την Κυριακή 28 Ιουνίου 2009 η έκθεση σχεδίων του διακεκριμένου Έλληνα ζωγράφου Γιάννη Μόραλη, που παρουσιάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (Βασ. Όλγας 108). Την έκθεση οργάνωσε για πρώτη φορά το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης σε συνεργασία με την γκαλερί Ζουμπουλάκη.
Πρόκειται για την αυτόνομη παρουσίαση μιας σειράς από 225 σχέδια και προσχέδια για ζωγραφικά έργα του Μόραλη, που καλύπτουν 60 χρόνια δουλειάς του, και τα περισσότερα έχουν δημιουργηθεί στη διάρκεια των χρόνων 1930-1960.
Ο Ν. Π. Παΐσιος, που «χρόνια τώρα θεραπεύει ανιδιοτελώς την υπόθεση της ελληνικής ζωγραφικής», αναφέρει στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση: «Από τη μελέτη των σχεδίων του Μόραλη προκύπτουν, σχηματικά, ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα: Το ύφος των σχεδίων ακολουθεί ή προαγγέλλει, σε γενικές γραμμές που επιτρέπουν πάμπολλες εξαιρέσεις, τις περιόδους της ζωγραφικής του. Σε ό,τι αφορά όμως τη λειτουργία τους, μπορούμε να χωρίσουμε τα σχέδια σε δύο μόνο περιόδους με ορόσημο τη δεκαετία του 1970. Πριν από το ορόσημο αυτό, το σχέδιο απολαμβάνει σχετική αυτονομία σε σχέση με τη ζωγραφική· μετά, χάνει την ελευθερία αυτή αλλά κερδίζει την πειθαρχία της βασιλικής οδού που οδηγεί στη ζωγραφική.
» Επιβεβαιώνεται ακόμα η εντύπωση ότι ο Μόραλης είναι ο Έλληνας ζωγράφος με τα περισσότερα προσχέδια / μελέτες πριν καταλήξει στο τελικό έργο. Παράδειγμα: μόνο για το έργο “Σύνθεση Α΄” (1949 και 1949-1958) μας είναι μέχρι τώρα γνωστά δώδεκα μελέτες/προσχέδια.
» Τέλος, γίνεται ξεκάθαρη η σημασία της τεράστιας οπτικής μνήμης του Μόραλη. Από τη δημιουργία ενός αρχικού θέματος πάνω στο χαρτί μέχρι την πλήρη οργάνωσή του πάνω στο μουσαμά, μπορεί να μεσολαβήσουν μήνες, χρόνια ή και δεκαετίες. Μοιάζουν δηλαδή τα σχέδιά του με σπόρους μουσικών μοτίβων που χρειάζονται καιρό μέσα του για να βλαστήσουν, να οργανωθούν και να αναπτυχθούν σε τραγούδι ή ολόκληρη συμφωνία. Πολλές φορές μάλιστα τα μοτίβα αυτά επαναλαμβάνονται από έργο σε έργο ή από δεκαετία σε δεκαετία. Η οπτική μνήμη του Μόραλη αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι, σύμφωνα με ομολογία του ίδιου του ζωγράφου, δεν έχει μπροστά του, προ οφθαλμών, τα σχέδια ή τις σπουδές του όταν ζωγραφίζει, δεν του χρειάζονται άμεσα, γιατί μέσα του υπάρχει το απόσταγμα του γητεύματός τους».
Η έκθεση λειτουργεί με το εξής ωράριο: Τρίτη έως Πέμπτη, Σάββατο, Κυριακή 10:00 - 18:00, Παρασκευή 10:00 - 14:00 και 18:00 - 21:00, με ελεύθερη είσο δο για το κοινό. Για ομαδικές επισκέψεις πρέπει να προηγείται συνεννόηση με το ΜΙΕΤ, τηλ. 2310 295.170-1.

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

Ένα βιβλίο για την Αθήνα το... χταπόδι!

Από τις εκδόσεις University Studio Press κυκλοφόρησε το μικρό δοκίμιο του Μακεδόνος δημοσιογράφου Νικολάου Ι. Μέρτζου, Προέδρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Αθήνα: Το χταπόδι". Σύμφωνα με τον συγγραφέα, ένα από τα κρισιμότερα μείζονα εθνικά ζητήματα αποτελεί η παρά φύσιν γιγάντωση της ελληνικής πρωτεύουσας και η εξάπλωση του ενιαίου πλέον πολεοδομικού συγκροτήματός της σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο Αττικής.
Η Αθήνα συγκεντρώνει το 41% του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδος, το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, όλα τα κέντρα διαμορφώσεως πολιτικής και κοινής γνώμης, ιλιγγιώδεις ρυθμούς περαιτέρω αύξησης πληθυσμού, την υψηλότερη εγκληματικότητα, την μεγαλύτερη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, τις χειρότερες συνθήκες ζωής για τα εκατομμύρια κατοίκους της, εκτός από τους προνομιούχους, και το μεγαλύτερο άνοιγμα της κοινωνικής ψαλίδας.
Υπ’ αυτούς τους όρους η πρωτεύουσα της χώρας ανέτρεψε την στρατηγική ισορροπία της Ελλάδος, αντλεί κολοσσιαίους οικονομικούς πόρους του ελληνισμού για να βελτιωθεί αλλά κάθε δέσμη δημοσίων έργων γιγαντώνει αντί να εξαλείφει το υπαρξιακό της πρόβλημα και απογυμνώνει την Περιφερειακή Ελλάδα. Συνεπώς, το κατεστημένο αθηναιοκεντρικό Σύστημα Ισχύος βλάπτει σοβαρά τόσο την Αθήνα, με εξαίρεση το πλέγμα εκμετάλλευσης, όσο και την συνολική υπόσταση της χώρας.
Τα παρατιθέμενα επίσημα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά.
1ον. Στις πρωτεύουσες της Δυτικής Ευρώπης ο πληθυσμός τους αντιπροσωπεύει το εξής ποσοστό σε σχέση με το σύνολο των κατοίκων της χώρας τους:
Βερολίνο 4%, Ρώμη 5%, Άμστερνταμ 6%, Μαδρίτη 7%, Βρυξέλλες 10%, Ελσίνκι 10%, Λονδίνο 12%, Παρίσι 15%, Στοκχόλμη 16%, Λισαβόνα 20%, Λουξεμβούργο 21%, Κοπεγχάγη 23%, Βιέννη 24% και Δουβλίνο 28%.
2ον. Σύμφωνα με την τελευταία γενική απογραφή, με εξαίρεση την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τον Πειραιά, οι πρωτεύουσες των 49 Νομών της χώρας παρουσίαζαν τον εξής πληθυσμό το 2001:
*κάτω των 10.000 κατοίκων οι εννέα,
*μεταξύ 10-15.000 κατοίκων οι δεκαπέντε,
*μεταξύ 25-40.000 κατοίκων οι δέκα,
*μεταξύ 40-50.000 κατοίκων οι επτά,
*μεταξύ 50-60.000 κατοίκων οι τέσσερις,
*μόνον μία (Βόλος) πλησίαζε τις 80.000,
*δύο συγκέντρωναν ανά 115.000 κατοίκους (Ηράκλειο και Λάρισα),
*μόνον μία (Πάτρα) πλησίαζε τους 160.000 κατοίκους.
Αντίθετα, στην Αττική τρεις Δήμοι είχαν πληθυσμό άνω των 57.000 κατοίκων, τρεις άνω των 60.000, τέσσερις άνω των 70.000, ένας 80.000, ένας 114.233 και ένας 137.288 (πάντα με εξαίρεση τους Δήμους Αθηναίων και Πειραιώς).
3ον. Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, που συνορεύει με την Αλβανία και τα Σκόπια, συγκέντρωνε το 2001 λιγότερους από 350.000. Η Θράκη, που συνορεύει με την Τουρκία και τη Βουλγαρία, είχε 361.571. Η Περιφέρεια Ηπείρου, που έχει εκτεταμένα σύνορα με την Αλβανία, 353.000. Οι Νομοί Λέσβου, Σάμου και Χίου στο Βόρειο Αιγαίο, που καθημερινά απειλεί η Τουρκία, άθροιζαν 204.758 κατοίκους.
4ον. Μεταξύ 1991-2001 ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδος αυξήθηκε κατά 6,7%, χάρις στους ξένους μετανάστες αποκλειστικά. Αντίθετα, ο πληθυσμός αυξήθηκε με χαμηλότερο ποσοστό σε ένδεκα ακριτικούς Νομούς ως εξής: Λέσβου 3,1%, Σάμου 3,8%, Χίου 0,4%, Έβρου 3,7%, Θεσπρωτίας 3,2%, Καστοριάς 0,72%, Φλωρίνης 3%, Πέλλας 4,1% και Σερρών 4,3%.
Ιλιγγιώδης αύξηση πληθυσμού, όμως, στο Λεκανοπέδιο: Νομός Ανατολικής Αττικής αύξηση 37% και Νομός Δυτικής Αττικής αύξηση 20,7%.
Σ’ αυτούς τους δύο Νομούς του Λεκανοπεδίου η μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση των κατοίκων κατά την δεκαετία 1991-2001 και η αντίστοιχη ποσοστιαία αύξηση των νέων κατοικιών κατά την πενταετία 1997-2002 παρουσιάζει την εξής αύξηση:
Ασπρόπυργος: αύξηση πληθυσμού 76,5%, αύξηση νέων κατοικιών 294,6%
Ανω Λιόσια: αύξηση πληθυσμού 23,5%, αύξηση νέων κατοικιών 106,1%
Αμαρούσιο: αύξηση πληθυσμού 8,4%, αύξηση νέων κατοικιών 31,8%
Αχαρνές: αύξηση πληθυσμού 22,8%, αύξηση νέων κατοικιών 220,2%
Βριλήσσια: αύξηση πληθυσμού 54,4%, αύξηση νέων κατοικιών 1.333%
Γέρακας: αύξηση πληθυσμού 63,7%, αύξηση νέων κατοικιών 156,1%
Ζεφύρι: μείωση πληθυσμού -1,4%, αύξηση νέων κατοικιών 82,1%
Μάνδρα: αύξηση πληθυσμού 12,8%, αύξηση νέων κατοικιών 58,1%
Παιανία: αύξηση πληθυσμού 33,8%, αύξηση νέων κατοικιών 175%
Παλλήνη: αύξηση πληθυσμού 52,9%, αύξηση νέων κατοικιών 137%.

"Face à Faces / video" στο ΚΜΣΤ

Εγκαίνια στις 9 το βράδυ της Δευτέρας 15 Ιουνίου 2009, στην έκθεση που οργανώνουν το Γενικό Προξενείο της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη και το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Ροταριανό Όμιλο Θεσσαλονίκης Ανατόλια και τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση Ν.Ε.Ο.Ι., στην αίθουσα εκθέσεων του Γαλλικού Ινστιτούτου, με το πρώτο μέρος της διεθνούς έκθεσης "Face à Faces / video" που διοργανώνεται στα πλαίσια της 2ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.
Η έκθεση Face à Faces διαπραγματεύεται το (αυτο)πορτραίτο στην σύγχρονη φωτογραφία και σε vidéo και θα παρουσιαστει στην Ελλάδα στα πλαίσια της 2ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης που οργανώνεται από το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Η περιοδεύουσα αυτή έκθεση που έχει ως αφετηρία το Παρίσι, εντάσσεται στο (διαπολιτισμικό) πρόγραμμα ανταλλαγών Dialogues d’images, μια πρωτοβουλία της Culturesfrance (Υπουργείο Πολιτισμού και Εξωτερικών Γαλλίας).
Το πρώτο μέρος της έκθεσης με έργα vidéo-art, θα λάβει χώρα στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Θα συμμετάσχουν διεθνώς αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες όπως η Cécile Hartmann, ο Dominique Lejman, ο Yann Tomma και οι Μ. Κλωνάρις-Κ. Θωμαδάκη κ.ά.
Η δράση θα ολοκληρωθεί με την φωτογραφική έκθεση Face à Faces που θα παρουσιαστεί στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης τον Ιούλιο του 2009. Η εν λόγω έκθεση προτείνει πενήντα φωτογραφικά έργα από δεκατέσσερις καλλιτέχνες σύγχρονης τέχνης (Nan Goldin, Suzanne Lafont, Philippe Ramette, Orlan, KimikoYoshida, Hans Hemmert, Alain Bublex, Jean Luc Vilmouth, Francois Rousseau, Yuki Onodera, Roman Opalka) επιλεγμένα από την Γαλλίδα επιμελήτρια Ιsabelle de Montfumat, σε συνδυασμό με πενήντα έργα από δώδεκα Έλληνες καλλιτέχνες (Χριστίνα Δημητριάδη, Πάνος Κοκκινιάς, Παύλος Φυσάκις, Μανώλης Μπαμπούσης, Βένια Μπεχράκη, Ελένη Μουζακίτη, Λία Ναλμπαντίδου, Αθηνά Χρόνη, Γιώργος Πρίνος, Ελένη Μαλιγκούρα, Γιώργος Κατσάγγελος κ.ά.) επιλεγμένα από την επιμελήτρια Αγγελική Γραμματικοπούλου.
Παραγωγή Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης - Culturesfrance
Οργάνωση 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαονίκης, Culturesfrance, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης.

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Ο Electros στη Θεσσαλονίκη


Τη δυνατότητα να περιηγηθείτε ανάμεσα στα δέντρα ενός… ηλεκτρονικού δάσους, να βυθιστείτε στη σκοτεινή ατμόσφαιρα ενός… παγωμένου κήπου -όπου το φως κρυσταλλώνεται σε μια διάφανη σφαίρα- να δείτε τη… μεταλλική αράχνη, τους …ουράνιους επισκέπτες ή και τους… ανθρώπους-ρομπότ θα έχετε στην έκθεση Techno Rituals by «Elektros» (Μπάμπης Βέκρης), που θα ανοίξει την Τετάρτη 17 Ιουνίου –τα επίσημα εγκαίνια θα γίνουν την Πέμπτη 25 Ιουνίου, στις 20:30- στην Αποθήκη Β1, στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης.
Στην έκθεση –που εντάσσεται στο παράλληλο πρόγραμμα της 2ης Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης που διοργανώνει μέχρι και τις 27 Σεπτεμβρίου το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης- θα παρουσιαστεί μεγάλο μέρος της δουλειά του «Electros» (Μπάμπης Βέκρης) από την τελευταία δεκαετία. Πρόκειται για εγκαταστάσεις στο χώρο, περιβάλλοντα και επιτοίχιες συνθέσεις, στις οποίες η τέχνη συναντά την τεχνολογία μ’ έναν ενδιαφέροντα και πρωτότυπο τρόπο. Η τεχνολογία - σε ορισμένες περιπτώσεις στις πιο προηγμένες και προωθημένες εκφάνσεις της- συγκροτεί την πρωταρχική «ύλη» στην εικαστική πραγματικότητα του Electros. Πιο συγκεκριμένα, στις πρωτότυπες συνθέσεις του το ηλεκτρικό φως και τα μικροκυκλώματα, η κίνηση, ο ήχος και η ενέργεια συνιστούν θεμελιώδη συστατικά τους. Και είναι το φως που έρχεται στο προσκήνιο και δημιουργεί μια ανατρεπτική και ταυτόχρονα ελκυστική εικόνα, όπου η συμμετοχή του θεατή κρίνεται απαραίτητη για την ολοκλήρωσή της.
Όπως αναφέρει και ο επιμελητής της έκθεσης ιστορικός της τέχνης του Κ.Μ.Σ.Τ., Γιάννης Μπόλης «ο Electros περισσότερο από κάθε άλλο στοχεύει και φιλοδοξεί να είναι ένας «ερευνητής», ένας «επιστήμονας», ένας «οραματιστής» της τεχνολογίας, με έναν τρόπο όμως που, σε καμιά περίπτωση, δεν θα μπορούσε κανείς να τον εκλάβει ως ψυχρό και στεγνό, μηχανιστικό, ορθολογιστικό και αποστασιοποιημένο. Η κατάφαση στην κυριαρχία, την υπεροχή και το μεγαλείο του τεχνολογικού πολιτισμού και η αισιόδοξη θεώρησή του δεν αναιρεί, αλλά αντίθετα επιτείνει το αμφίσημο του περιεχομένου των συνθέσεών του, την ειρωνική ματιά, την κριτική ανάλυση των στοιχείων εκείνων που μπορούν να μετατρέψουν το μεγαλείο αυτό σε μια εφιαλτική τραγωδία, σε μια τρομακτική και αναπόφευκτη καταστροφή.
Ο Electros προσπαθεί να προσδώσει στις προτάσεις του ανθρώπινη διάσταση, επιθυμώντας να απεικάσει τη ζωτική του σχέση με τον κόσμο που τον περιβάλλει, να αποτυπώσει τους πνευματικούς προβληματισμούς, τις συναισθηματικές αγωνίες και ανησυχίες του. Συνδυάζοντας την τεχνολογική έρευνα με μια αίσθηση έντονα υποβλητική, οι τρισδιάστατες συνθέσεις του αποπνέουν μνημειακότητα, αντανακλούν το πνεύμα της εποχής και το υπερβαίνουν, μεταφέρουν μια εντελώς καθορισμένη πληροφορία. Στα αναπάντεχα έργα του, που ο ίδιος τα αντιλαμβάνεται σαν αυθύπαρκτες οντότητες, γεμάτες δύναμη και μυστήριο, ικανές να γοητεύσουν, να εκπλήξουν και να καθηλώσουν, το μυθολογικό υπόβαθρο και οι φιλοσοφικές και οι συμβολικές αναφορές συμβιώνουν με δεδομένα της υψηλής τεχνολογίας, η επιστημονική φαντασία και το όνειρο για το εγγύς μέλλον συνυπάρχει με παραμέτρους του σήμερα, η τάξη και η ηρεμία συνδυάζονται με την αντίληψη μιας μυστικής ή μυστικιστικής τελετουργίας και τη δυναμική μιας αέναης ροής, η γνώση των σύνθετων υλικών με τη χειρωνακτική πρακτική».
Ο ίδιος συμπληρώνει: «Η κάθε έκθεση του Electros, όπως αυτή που τώρα παρουσιάζεται στους χώρους του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, συγκροτεί μια ολοκληρωμένη και μελετημένη εικαστική παρέμβαση-περιβάλλον, μια άκρως ενδιαφέρουσα δράση, μια πολλαπλή ενότητα συχνά απρόβλεπτη όσο και εντυπωσιακή, μια πολυδιάστατη εγκατάσταση εικόνων που προκαλούν τον επισκέπτη με την αμεσότητα, την ευρηματικότητα, την διαδραστική τους υπόσταση ή, κάποιες φορές, την παιγνιώδη διάθεση που τις χαρακτηρίζει. Τέχνη και τεχνολογία αναζητούν μέσα από τη δουλειά του Electros την αρμονική σύζευξη και την ισορροπημένη συνύπαρξή τους, με ένα πνεύμα βαθύτατα ανθρωπιστικό και ιδεαλιστικό».
INFO
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη 56430, Θεσσαλονίκη
Τ: 2310 589140-1 & 3, F: 2310 600123
www.greekstatemuseum.com, info@greekstatemuseum.com
ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Αποθήκη Β1, Λιμάνι - Τ.Θ. 107 59, 54110 Θεσσαλονίκη
www.cact.gr , info@cact.gr , www.myspace.com/cact_
Techno Rituals by «Elektros» (Μπάμπης Βέκρης)

Διάρκεια: 17 Ιουνίου- 30 Αυγούστου
Χώρος: Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης
Επίσημα εγκαίνια: Πέμπτη 25 Ιουνίου, στις 20:30

Προσομείωση γυρίσματος ταινίας

Στα πλαίσια της εφετινής Φοιτητικής εβδομάδας πραγματοποιείται έκθεση προσομοίωσης δημιουργίας της κινηματογραφικής ταινίας, βασισμένη στην ταινία μικρού μήκους "ΛΗΘΗ", που θα παρουσιαστεί προσεχώς στο διαγωνιστικό τμήμα του φετινού διεθνούς φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας. H έκθεση φιλοξενείται στους χώρους του στρατοπέδου Κόδρα, στις 11 και 12 Ιουνίου 2009, από τις 8 το βράδυ.
Κατά την περιήγηση στην έκθεση, μέσα σε ένα κατασκευασμένο σκηνικό Εσωτερικού Σπιτιού, ο θεατής γίνεται κοινωνός της διαδικασίας που ακολουθείται για την κατασκευή μιας ταινίας από τη σύλληψη της ιδέας και τη συγγραφή του σεναρίου, ως την αποπεράτωση της και την ύπαρξη του τελικού κινηματογραφικού έργου.
Η έκθεση περιλαμβάνει φωτογραφικά εκθέματα, storyboard, video-projection, σκηνικά, κοστούμια της ταινίας κ.α
Επιμέλεια έκθεσης: Βασίλης Σκόδρας
Montage: Ιωάννα Πογιατζή
Μουσική: Νίκος Βελιώτης
Φωτογραφία: Νίκος Κατικαρίδης και Απόστολος Μουγγός
Σκηνογραφία: Κατερίνα Ζούρα, Σταυρούλα Ντόκου
Παραγωγή: Ισαβέλλα Αλωπούδη

Ο Δαμιανός είναι... υποχόνδριος

Ο Δαμιανός είναι ένας δράκος διαφορετικούς απ' όλους τους άλλους δράκους. Βλέπετε, είναι υποχόνδριος. Μια μέρα αποφασίζει ότι είναι βαριά άρρωστος. Και αφού στην κρίσιμη κατάσταση που βρίσκεται η υγεία του πρέπει να συμβουλευτεί γιατρό, ξεκινάει την αναζήτηση εκείνου του γιατρού, που θα συμφωνήσει με τη διάγνωσή του. Θα τον βρει όμως;
Αυτή είναι η υπόθεση ενός βιβλίου για παιδιά,΄με τίτλο "Δαμιανός, Ένας Υποχόνδριος Δράκος", που έγραψε και εικονογράφησε ο Σταύρος Τσιάκαλος, αρχιτέκτονας. Ας παρακολουθήσουμε, λοιπόν, την περιπέτεια του Δαμιανού...

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009

Στις 28 η συναυλία της Loreena McKennitt


Έρχεται, τελικά, για συναυλίες στην Ελλάδα (και στη Θεσσαλονίκη, στη Μονή Λαζαριστών), η Loreena Mc Kennitt. Στα τέλη Ιουνίου θα βρεθεί στη χώρα μας, για να κλείσει με αυτές την Μεσογειακή της περιοδεία. Η Loreena McKennitt αφού ανέβαλε τις τρεις εμφανίσεις της στην Ελλάδα για οικογενειακούς λόγους, τις προγραμματίζει ξανά στο Αρχαίο Ωδείο Πάτρας, στη μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη και στο θέατρο Βράχων στην Αθήνα στις 27,28, και 29 Ιουνίου αντίστοιχα.
Η επίσημη ανακοίνωσή της στο προσωπικό της site (www.quinlanroad.com) έχει ως εξής:
Οι τρεις συναυλίες της Loreena McKennitt στην Eλλάδα επαναπρογραμματίστηκαν, όπως ανακοίνωσε η τραγουδίστρια σήμερα. Η περιοδεία, η οποία θα ξεκινούσε από το Fez του Μαρόκου, θα ξεκινήσει τελικά από την Τουρκία, με μια μεγάλη συναυλία στην Κωνσταντινούπολη το Σάββατο 13 Ιουνίου - και οι ελληνικές συναυλίες θα πραγματοποιηθούν στο τέλος της περιοδείας.
Οι νέες ημερομηνίες για τις ελληνικές εμφανίσεις είναι τώρα οι εξής : 27 Ιουνίου στο Αρχαίο Ωδείο στην Πάτρα, 28 Ιουνίου στη Μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη και στις 29 Ιουνίου στο θέατρο Βράχων στην Αθήνα.
Οι κάτοχοι εισιτηρίων δεν χρειάζεται να αλλάξουν τα εισιτήρια τους. Τα εισιτήρια, τα οποία έχουν προπωληθεί για τις πρώτες ημερομηνίες , θα ισχύσουν κανονικά και για τις νέες. Υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα εισιτήρια για τις τρεις συναυλίες και θα τεθούν προς πώληση την Τρίτη 9 Ιουνίου.
Η ασθένεια της μητέρας της κας McKennitt έφερε κάποια αναστάτωση στην πολυαναμενόμενη περιοδεία της και είχε σαν αποτέλεσμα την ακύρωση της εμφάνισης της στο φεστιβάλ World Sacred Music στο Fez του Μαρόκου.
«Είμαι ανακουφισμένη, καθώς τα θέματα υγείας της μητέρας μου είναι πλέον σταθεροποιημένα και ανυπομονώ να ξεκινήσει η περιοδεία και να συναντήσω το κοινό της Τουρκίας, της Κύπρου, του Λιβάνου, της Ουγγαρίας, της Σικελίας καθώς και της Ελλάδας», ανακοίνωσε η ίδια.
Μετά από την ακύρωση της συναυλίας στο Fez και την αναβολή των ελληνικών εμφανίσεων, η συναυλία της Loreena στο Tel Αviv στις 18 Ιουνίου θα επαναπρογραμματιστεί έπειτα από παράκληση του τοπικού διοργανωτή.

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Ρωσική Πρωτοπορία στη Μονή Λαζαριστών


Μετά την επιτυχημένη πορεία της έκθεσης «Rodchenko & Popova: Defining Constructivism», στην Tate Modern, στο Λονδίνο –η επισκεψιμότητα ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες των διοργανωτών με περισσότερους από 102.155 επισκέπτες, ενώ και ο βρετανικός Τύπος (Guardian,The Independent, The Times, Evening Standard)έγραψε εξαιρετικές κριτικές- η έκθεση θα παρουσιαστεί και στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης από 24 Ιουνίου- 20 Σεπτεμβρίου, στους εκθεσιακούς χώρους στη Μονή Λαζαριστών. Επιμελητές της έκθεσης είναι η Margarita Tupitsyn και ο Vicente Todoli. Από ελληνικής πλευράς την επιμέλεια της έκθεσης στο ΚΜΣΤ έχουν η διευθύντρια του ΚΜΣΤ Μαρία Τσαντσάνογλου και η επιμελήτρια του ΚΜΣΤ, Αγγελική Χαριστού.
Η έκθεση παρουσιάζει το έργο δύο εκ των σημαντικότερων καλλιτεχνών της Ρωσικής Πρωτοπορίας, του Aleksandr Rodchenko (1891-1956) και της Liubov Popova (1889-1924). Πρόκειται για ένα μεγάλο εγχείρημα που συγκεντρώνει περίπου 350 πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, κατασκευές, ανακατασκευές, φωτογραφίες και αρχειακό υλικό, με σκοπό εστιάσει και να καταδείξει την πορεία του Κονστρουκτιβισμού μέσω των δύο πρωτοστατών του κινήματος. Παρακολουθώντας την γένεση, τη διαμόρφωση των αρχών του και τις επεκτάσεις του Κονστρουκτιβισμού, η έκθεση περιλαμβάνει επίσης σχέδια για σκηνικά θεάτρου, εξώφυλλα περιοδικών, μοτίβα για υφάσματα και ενδύματα, ενδεικτικά της ένταξης της τέχνης στην παραγωγή και στην καθημερινή ζωή, αλλά και της συμβολής των δύο καλλιτεχνών στην προαγωγή της εικαστικής δημιουργίας της εποχής τους σε πρωτοπορία.
Η Ρωσική Επανάσταση συνοδεύτηκε από μια αξιοπρόσεκτη περίοδο καλλιτεχνικού πειραματισμού γνωστού ως Κονστρουκτιβισμού, που έθεσε ερωτήματα για βασικούς τομείς της τέχνης, αλλά έφερε στο προσκήνιο και ποια θέση πρέπει να έχει η τέχνη στη νέα κοινωνία. Οι εκπρόσωποι του κινήματος δέχτηκαν την πρόκληση της ιδέας των έργων τέχνης ως μοναδικών αγαθών, διερεύνησαν περισσότερο συλλογικούς τρόπους εργασίας και εξέτασαν πως θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στην καθημερινή ζωή μέσω του σχεδίου, της αρχιτεκτονικής, της βιομηχανικής παραγωγής, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Ο Rodchenko, του οποίου η γυναίκα Varvara Stepanova ήταν και η ίδια σπουδαία καλλιτέχνης, ενεργά ασπάστηκε σχεδόν όλες τις εκφάνσεις του κινήματος, από τη διαφήμιση μέχρι τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο. Τα επιτεύγματα της Popova στη ζωγραφική, στο θέατρο, τη γραφιστική και στο σχέδιο υφασμάτων συνέβησαν παρά την κλονισμένη υγεία της και την προσωπική της τραγωδία –ο άντρας της πέθανε από τύφο το 1919, και η ίδια πέρασε ένα χρόνο προσπαθώντας να αναρρώσει. Πέθανε μόλις πέντε χρόνια αργότερα και αυτή και ο γιος της από οστρακιά.
Οι εκπρόσωποι του Κονστρουκτιβισμού συνέκριναν τον καλλιτέχνη μ’ ένα μηχανικό, που διευθετεί υλικά με επιστημονικό και αντικειμενικό τρόπο και παράγει έργα τέχνης με την ίδια λογική, όποιος οποιοδήποτε άλλο κατασκευασμένο αντικείμενο. Στη θεωρία ήταν μια τέχνη που υπερέβαινε τις διαφορές των δυο φύλων. Η ισότητα των δυο φύλων ήταν μια βασική κομουνιστική αρχή και αυτή ήταν μια από τις περιόδους της ιστορίας, όπου οι γυναίκες καλλιτέχνιδες αξιολογούνταν ως εξίσου σημαντικές με τους άντρες ομόλογούς τους.
Πιο συγκεκριμένα, πάντως, οι επισκέπτες της έκθεσης θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν 350 έργα, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται καμβάδες από τη σειρά των «Ζωγραφικών Αρχιτεκτονημάτων» της Popova (1917-1919), κινηματογραφικές αφίσες, κοστούμια και σκηνικά του Rodchenko. Ενδεικτικά αναφέρονται οι αφίσες για την κλασική ταινία «Το Θωρηκτό Ποτέμκιν» σε σκηνοθεσία Σεργκέϊ Αϊζενστάιν το 1925.
Εξέχουσα θέση στην έκθεση έχουν τα έργα των δυο καλλιτεχνών που είχαν παρουσιαστεί στην ιστορική έκθεση του 1921 με τίτλο "5 x 5 = 25" και για την οποία οι δυο καλλιτέχνες συνεργάστηκαν με τους συναδέλφους Aleksandra Ekster, Aleksandr Vesnin and Varvara Stepanova. Μεταξύ των έργων αυτών είναι και τα διάσημα μονοχρωματικά ζωγραφικά έργα του Rodchenko «Καθαρό Κόκκινο Χρώμα», «Καθαρό Κίτρινο Χρώμα» και «Καθαρό Μπλε Χρώμα». Η έκθεση αποτελείται από μοναδικά έργα της περιόδου της ρωσικής πρωτοπορίας και συμμετέχουν 15 φορείς απ’ όλο τον κόσμο. Το Κ.Μ.Σ.Τ. συμμετέχει με 60 έργα, σχέδια και αρχειακό υλικό από τη συλλογή Κωστάκη και πρόκειται για την μεγαλύτερη συμμετοχή στην έκθεση.
Η διευθύντρια του Κ.Μ.Σ.Τ., Μαρία Τσαντσάνογλου εξηγώντας για το έργο των δυο αυτών καλλιτεχνών αναφέρει: «Τα έργα των Liubov’ Popova και Aleksandr Rodchenko μπορεί να θεωρηθούν ως διαφορετικές συλλογές μέσα στην κυρίως συλλογή Κωστάκη. Ο Κωστάκης απέκτησε τα έργα της Popova σχεδόν αποκλειστικά από την οικογένειά της και ειδικά από τον αδερφό της Pavel Sergeevich και το θετό γιό του. Ο Κωστάκης διηγείται πως ο Pavel Sergeevich δέχτηκε να του πουλήσει ότι είχε στην κατοχή του εκτός από ένα μικρό πίνακα που κράτησε ως ενθύμιο από την αδερφή του. Ο ίδιος πρότεινε στον Κωστάκη να επισκεφτεί το θετό γιό του στην πόλη Zvenigorod, όπου σ ‘ένα καλά διατηρημένο σπίτι με κήπο ανακάλυψε πολλά έργα με πιο σημαντικό το Painterly Architectonics του 1921. Σύμφωνα με τον Κωστάκη το έργο ήταν … καρφωμένο στο παράθυρο της αποθήκης για να προστατεύονται από τη βροχή. Ο ιδιοκτήτης δέχτηκε να το πουλήσει αν ο Κωστάκης το αντικαθιστούσε μ’ ένα παράθυρο. Τα περισσότερα από 200 έργα της Popova επιτρέπουν σε κάποιον να παρακολουθήσει τη διαδρομή και την εξέλιξη μια σπουδαίας καλλιτέχνιδας, που αν και πέθανε σε νεαρή ηλικία, ταξίδεψε όλο το μονοπάτι από το Συμβολισμό στον Κυβο-Φουτουρισμό, Σουπρεματισμό, Κονστρουκτιβισμό και Τέχνη στην Παραγωγή».
Η ίδια σχετικά με τον Aleksandr Rodchenko συμπληρώνει: «Η συλλογή των πινάκων και σχεδίων του Aleksandr Rodchenko που χρονολογούνται πριν και από το 1921 είναι εξαιρετικής σημασίας. Το 1921, ο Rodchenko «αποκήρυξε» τη ζωγραφική και στράφηκε στη φωτογραφία. Η προηγούμενη ζωγραφική του περίοδος εκπροσωπείται επάξια σήμερα, χάρη στον Κωστάκη, στη συλλογή του ΚΜΣΤ. Ο Κωστάκης ανατρέχοντας στη συνάντηση του με τον Rodchenko θυμάται ότι ήταν μια περίοδος που κανείς δεν τον σκεφτόταν ως ζωγράφο. Όλοι τον θεωρούσαν ένα σπουδαίο φωτογράφο και είχαν ξεχάσει τη σχέση του με τη ζωγραφική
Ο ίδιος θυμάται πως απέκτησε μια από τη μοναδικές κρεμαστές οβάλ κατασκευές του, την οποία το MoMA αργότερα αγόρασε από το συλλέκτη και η οποία βρίσκεται τώρα στη Νέα Υόρκη: «Κάπου στα 1950 ρώτησα το Rodchenko τι απέγιναν οι κατασκευές του. Δεν έδωσε μια σαφή απάντηση παρά είπε «Νομίζω ότι υπάρχει μια από αυτές κάπου εδώ. Ανέβα επάνω και δες». Έτσι πήρα μια σκάλα και σκαρφάλωσα πάνω. Κάτω από τόνους σκόνης και αμέτρητα χαρτιά και περιοδικά στη μέση αυτής της ακαταστασίας βρίσκονταν μια οβάλ κρεμαστή κατασκευή σε κομμάτια. Και ο Rodchenko που είπε «Πάρτην εσύ θα βρεις ένα ασφαλέστερο μέρος γι’ αυτήν». Και είχε δίκιο. Η κατασκευή βρήκε το δρόμο της στο MOMA, όταν ο Κωστάκης ήταν άρρωστος. Και την πούλησε κάπου, που ήξερε ότι παραμείνει ασφαλής».
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συνέχεια η έκθεση θα ταξιδέψει στην Πινακοθήκη Reina Sofia, στη Μαδρίτη (19 Οκτωβρίου 2009 – 31 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύματα- κριτικές
Evening Standard - Ben Lewis
“Έκθεση της εβδομάδας: Στο παράξενο ζευγάρι που άλλαξε την εικόνα της Ρωσίας μετά την επανάσταση του 1917 εστιάζει η συναρπαστική και διαχρονική έκθεση […] Προβλέπω ότι τους επόμενους μήνες πολλές ομοιότητες θα προκύψουν ανάμεσα στο δικό μας κόσμο και αυτών των Rodchenko & Popova […] Λίγοι από εμάς σκέφτονται έτσι και σε αντίθεση με του Κονστρουκτιβιστές δεν έχουμε πάρει τους δρόμους. Αλλά αν μέχρι να κλείσει η έκθεση οι τράπεζες έχουν πάρει τα σπίτια χιλιάδων ανθρώπων τότε θα υπάρχει παράλληλο. Και τότε θα ψάχνουμε καλλιτέχνες, όπως οι Rodchenko & Popova για να επανεφεύρουν την τέχνη για μας ή τουλάχιστον να ζωγραφίσουν τα συνθήματα στα μπάνερ”

Independent Life- Τom Lubbock
“Η επανάσταση χτυπά ξανά: ”Το κουνστρουκτιβιστικό στιλ των Rodchenko & Popova ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 20ου αιώνα της τέχνης […] Η έκθεση της Tate Modern δίνει έμφαση σε ελπίδες και σχέδια και όχι σε αποτυχίες και δυσκολίες […] Μακάρι να είναι πολλά τα χρόνια της τέχνης της Προλεταριακής Επανάστασης».

Independent on Sunday- Charles Darwent
“Οι αρχιτέκτονες που ξεκίνησαν μια επανάσταση: ‘Είτε κάντε σπίτια είτε τέχνη, αλλά όχι και τα δυο’ ισχυρίστηκε ένας κριτικός. Αλλά αυτοί οι πρωτοπόροι Ρώσοι άνοιξαν το δρόμο για τον Γουόρχολ”

Herald Tribune – Alice Rawsthorn
“Ο απόηχος του Σοβιετικού Κονστρουκτιβισμού: Μια ανθεκτική κληρονομιά στη Δύση»

Sunday Times- Waldemar Januszczak
“Rodchenko & Popova δρομολόγησαν την πιο ταχεία και απολαυστική επανάσταση στην ιστορία της τέχνης. Η έκθεση αυτή καταφέρνει να είναι τελείως πλημμυρισμένη από κόσμο , αλλά και όσο καλά οργανωμένη χρειάζεται. Είναι ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα”

The Guardian- Adrian Searle
«Πυροδότησαν μια επανάσταση στη Ρωσική Τέχνη, γεμάτη ενέργεια και πνεύμα […]
Η έκθεση στην Tate Modern «συλλαμβάνει» την ατμόσφαιρα που επικρατούσε».

INFO
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη 56430, Θεσσαλονίκη
Τ: 2310 589140-1 & 3, F: 2310 600123
www.greekstatemuseum.com, info@greekstatemuseum.com
Rodchenko & Popova: Ορίζοντας τον Κονστρουκτιβισμό
Rodchenko & Popova: Defining Constructivism»
Έργα από τη συλλογή Κωστάκη
Εγκαίνια: 24 Ιουνίου 2009
Διάρκεια έκθεσης: μέχρι 20 Σεπτεμβρίου 2009
Επιμελητές: Margarita Tupitsyn & Vicente Todoli / από ελληνικής πλευράς την επιμέλεια της έκθεσης στο ΚΜΣΤ έχουν η διευθύντρια του ΚΜΣΤ, Μαρία Τσαντσάνογλου και η επιμελήτρια του ΚΜΣΤ, Αγγελική Χαριστού.

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009

Στο Δάσους ο Θ. Παπακωνσταντίνου

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, μετά τη γόνιμη συνεργασία με τον Διονύση Σαββόπουλο -που έδωσε, δισκογραφικά, τον «Σαμάνο»- και τη χειμερινή του απόσυρση για την ηχογράφηση νέων τραγουδιών, θα μπει στην περιπέτεια των καλοκαιρινών εμφανίσεων με διάθεση για αναπάντεχες, φορτισμένες και ανεπιτήδευτες στιγμές. Στη Θεσσαλονίκη εμφανίζεται την Τετάρτη 17 Ιουνίου, στο θέατρο Δάσους.
Μαζί του, οι για χρόνια, συνεργάτες του, από την εποχή των «Λαϊκεδέλικα:
· Αλέξης Αποστολάκης (τύμπανα)
· Δημήτρης Μυστακίδης (κιθάρα, λαούτο)
· Δημήτρης Μπασλάμ (μπάσο)
· Φώτης Σιώτας (βιολί,βιόλα,πλήκτρα)
· Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα, φλικόρνο)
· Florian Micuta (πλήκτρα)
· Τάσος Μισυρλής (τσέλο)
Το πρόγραμμα, διάρκειας 2,5 ωρών, θα είναι αρκετά ανανεωμένο, προσφέροντας χώρο και στα, νέας εσοδείας, τραγούδια, που πιθανώς να έχουν κυκλοφορήσει μέχρι το καλοκαίρι.

Info:
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00
Η συναυλία ξεκινάει στις 21.30
Τιμές εισιτηρίων:
Προπώληση: 15€
Ταμείο: 20€

Αναβλήθηκαν οι συναυλίες της Loreena McKennitt στη Θεσσαλονίκη

Η Loreena McKennitt αφού ανέβαλε την εναρκτήρια εμφάνιση της περιοδείας της στο φεστιβάλ του Φεζ του Μαρόκο (στις 6 Ιουνίου), αναγκάζεται να αναβάλει και τις τρεις εμφανίσεις της στην Ελλάδα. Η διάσημη ερμηνεύτρια είχε προγραμματίσει τρεις συναυλίες στο Αρχαίο Ωδείο Πάτρας, στο θέατρο Βράχων στην Αθήνα και στη μονή Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη στις 9, 10 και 11 Ιουνίου αντίστοιχα. Δυστυχώς όμως κάποιες αναπάντεχες και σοβαρές επιπλοκές της υγείας της μητέρας της, την αναγκάζουν να αναβάλει τις εμφανίσεις της μέχρι νεοτέρας.
H ίδια με επίσημη ανακοίνωσή της στο προσωπικό της site (www.quinlanroad.com) δηλώνει τα εξής:
«Θέλω το κοινό μου στην Ελλάδα να κατανοήσει πόση σημασία έχουν αυτές οι συναυλίες για εμένα και λυπάμαι πραγματικά για όποια αναστάτωση προκάλεσε η ακύρωσή τους. Δεν έχω καμία άλλη επιλογή από το να μείνω στο πλευρό της μητέρας μου αυτή τη στιγμή, και όταν σταθεροποιηθεί η κατάσταση της υγείας της, ελπίζω να οριστούν νέες ημερομηνίες. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί, το νωρίτερο στα τέλη του Ιουνίου, ή κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον».
Νεότερα, όσον αφορά τις καινούριες ημερομηνίες ή τυχόν επιστροφή εισιτηρίων θα ανακοινωθούν με νέα ανακοίνωση στις 15 Ιουνίου.

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Έργα Κολοζώφ στο Αρχαιολογικό

Μετατεχνική είναι ο τίτλος της έκθεσης έργων γλυπτικής του Σταύρου Κολοζώφ, που παρουσιάζεται στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ο καλλιτέχνης ασχολείται με την αναπαράσταση οπτικών παραισθήσεων τις οποίες, όπως λέει, ο εγκέφαλος αναγκάζεται να σβήσει για να μην καταστραφεί από υπερφόρτωση πληροφοριών.
Η σχέση αντικειμένου, χώρου και οπτικής απασχολεί τον καλλιτέχνη για τη δημιουργία των έργων του. Η γεωμετρική ερμηνεία της φόρμας και η επιδίωξη πλαστικότητα ςμέσω της αλληλοσυσχέτισης επίπεδων επιφανειών είναι το γλυπτικό ιδίωμα του καλλιτέχνη.
Η έκθεση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

30.000 τίτλοι στο Φεστιβάλ Βιβλίου

28 χρόνια κλείνει εφέτος το φεστιβάλ βιβλίου που θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 21 Ιουνίου στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Για άλλη μία χρονιά, ο σύνδεσμος εκδοτών Βορείου Ελλάδος, με την υποστήριξη του δήμου Θεσσαλονίκης, της νομαρχίας και των υπουργείων Πολιτισμού και Μακεδονίας Θράκης, διοργανώνει παράλληλες εκδηλώσεις με θέμα το βιβλίο.
Η εφετινή διοργάνωση είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τον ερχομό του Ελευθέριου Βενιζέλου στην ελλάδα, στα 150 χρόνια από τη γέννηση του Κωστή παλαμά και στα 100 χρόνια από τη γέννηση του λογοτέχνη Κωστή Πρεβελάκη.
Πάνω από 300 Ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι θα παρουσιάσουν περισσότερους από 30.000 τίτλους βιβλίων από την ελληνική και ξένη παραγωγή. Στο χώρο του φεστιβάλ που θα εγκαινιασθεί το Σάββατο 6 Ιουνίου στις 8.30 θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις λόγου, θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες.

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Ας ανηφορίσουμε το λόφο


Ένα ακόμη καλοκαίρι ξεκινά με τις καλύτερες προοπτικές για τους φίλους της καλής μουσικής, για τους οποίους απόλυτος προορισμός είναι ο Λόφος της Σάνης όπου ετοιμάζεται να ανεβάσει αυλαία το 17o Sani Festival. Ήχοι, χρώματα και κίνηση, ατμόσφαιρα και συναίσθημα είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τα χαρακτηριστικά ενός θεσμού αγαπημένου για κοινό και συμμετέχοντες σ’ αυτήν τη γιορτή του πολιτισμού, που κάθε χρόνο επιφυλάσσει ακόμα περισσότερες συγκινήσεις.
Οι ήχοι του κόσμου θα αντηχήσουν στο μαγικό σκηνικό που στήνεται κάθε καλοκαίρι στο Sani Resort και στον Λόφο της Σάνης μέσα από τις μουσικές των Ska Cubano που θα ανοίξουν την αυλαία του φετινού προγράμματος και την ενότητα Sounds of the World στις 17/7, ενώ η ενότητα του Jazz on the Hill θα υποδεχθεί φέτος, μεταξύ των άλλων και τον Richard Galliano μαζί με τους Gonzalo Rubalcaba, Richard Bona και Clarence Penn στις 26/7 σε μια μοναδική μουσική συνεύρεση που θα μας ταξιδέψει σε μουσικά τζαζ τοπία ανεξερεύνητα, πειραματιζόμενοι με ηχοχρώματα που δονούν την ψυχή.
Ο σπουδαίος και πολυβραβευμένος γάλλος συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής Michel Legrand θα βρεθεί, επίσης, στη σκηνή του Sani Festival παρέα με την Alison Moyet και τη σαγηνευτική φωνή της. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στον σπουδαίο αυτόν μουσικό με συναυλία και προβολές ταινιών για τις οποίες έχει γράψει τη μουσική επένδυση.
Πολλά μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου θα ανακινήσουν με τα τραγούδια τους τα πιο οικεία συναισθήματα, προσκαλώντας μας να τραγουδήσουμε μαζί τους αυτά που μας ενώνουν.

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Κανά-Θαλασσινός στο Θέατρο Δάσους


Η Μελίνα Κανά, μια από τις κορυφαίες ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού συναντά τον Παντελή Θαλασσινό, έναν από τους πιο σημαντικούς τραγουδοποιούς, του οποίου τα τραγούδια μας έχουν όλους συντροφεύσει μέσα στο χρόνο. Θα βρεθούν μαζί, στη σκηνή του Θεάτρου Δάσους, στις 9 το βράδυ της Δευτέρας 15 Ιουνίου 2009. 
Και οι δυο διανύουν μια ξεχωριστή διαδρομή στην ελληνική μουσική σκηνή. Φέτος, για πρώτη φορά μαζί!
Η Μελίνα Κανά, στην πιο ώριμη ερμηνευτική της στιγμή κάνει δική της τη σκηνή με την εκρηκτική σκηνική της παρουσία. Η αυθεντική βραχνάδα της φωνής της μας ταξιδεύει και η ιδιαίτερη ερμηνευτική της ικανότητα τη μεταμορφώνει - ανάλογα με το τραγούδι - από κοριτσάκι μέχρι συνειδητοποιημένη γυναίκα.
Ο Παντελής Θαλασσινός με την ζεστή του σκηνική παρουσία και τη μοναδική – χαρακτηριστική του φωνή γνωρίζει πώς να μαγνητίζει το κοινό και μας παρασύρει σε ένα πάρτι που έχει πάντα κατάληξη για το κοινό να σιγοτραγουδά “Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε”…
Το “Μόνο κόκκινο” είναι η νέα τους δισκογραφική δουλειά με τη μουσική του Παντελή Θαλασσινού και τους στίχους του Θοδωρή Γκόνη και με την μοναδική ερμηνεία της Μελίνας Κανά. Με αφορμή αυτή τη δουλειά και τις πολύ πετυχημένες εμφανίσεις τους τον χειμώνα που μας πέρασε, οι δυο καλλιτέχνες αποφάσισαν να κάνουν μια σειρά εμφανίσεων όπου πρωταγωνιστικό ρόλο θα έχει το πιο ουσιαστικό υλικό: αγαπημένα τραγούδια που ξεχώρισαν, έγιναν μεγάλες επιτυχίες και βρήκαν ιδιαίτερη θέση στις καρδιές μας.
Τραγούδια του Παντελή Θαλασσινού αλλά και τραγούδια που έχουν συνδεθεί με τη φωνή της Μελίνας Κανά θα ακουστούν σε ένα πρόγραμμα που δίνει την ευκαιρία και για μια μουσική συνομιλία που κρύβει ενδιαφέρουσες εκπλήξεις, φέρνοντας στο φως απρόσμενες πλευρές τους. “Τα Σμυρναίικα τραγούδια”, “Ανάθεμά σε”, “Εισιτήριο στην τσέπη σου”, “Καράβια Χιώτικα”, “Γέλα ψυχή μου”, “Να βάλω τα μεταξωτά”, “Αερικό”, “Απ' τα κρυμμένα να σωθείς” .... και τόσα ακόμα δίνουν την αφορμή για να μη χάσετε αυτή την παράσταση – ιδιαίτερη συνάντηση δυο ξεχωριστών καλλιτεχνών…
Οι δυο τους, μαζί με 8 εξαιρετικούς μουσικούς της ορχήστρας τους, υπόσχονται να χαρίσουν μια βραδιά αξέχαστη που θα τη θυμόμαστε για πολύ – πολύ καιρό.

Οι Bajofondo στη Μονή Λαζαριστών


Από τα σύνορα Αργεντινής–Ουρουγουάης, από το Rio de la Plata, ταξιδεύουν οι Bajofondo στην Θεσσαλονίκη για να μας «μεθύσουν» με το ρυθμό, το ηχόχρωμα και τη μαγεία τους. Τη Δευτέρα 29 Ιουνίου στη Μονή Λαζαριστών η κολλεκτίβα καλλιτεχνών και μουσικών που ένωσαν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν ένα φάσμα μουσικής βασισμένο στο μείγμα των ηλεκτρονικών ειδών (house, trance, trip hop, dub, drum ‘n’ bass κ.λπ.) με τους παραδοσιακούς ήχους του tango υπόσχεται μια μοναδική εμπειρία. Με εμπνευστή και ηγέτη τους τον πολυβραβευμένο Gustavo Santaolalla (Οσκαρ Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης για τις ταινίες Brokeback Mountain και Babel), οι Bajofondo με τον ήχο και τη σκηνική παρουσία τους, που αποτελεί πόλο έλξης, αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές ακόμα και στους πιο απαιτητικούς θεατές. 
Το neo-tango, τη μίξη δηλαδή ηλεκτρονικών κυρίως στοιχείων και tango, οι περισσότεροι το ανακαλύψαμε μέσω των Gotan Project. Οι Bajofondo πάνε τα ακούσματά μας λίγο πιο πέρα σε δρόμους πιο ηλεκτρονικούς,νοσταλγικούς, ρομαντικούς, και συνάμα πιο απειλητικούς, πιο χορευτικούς. Οι Bajofondo δίνουν αναντίρρητα μια νέα διάσταση στο είδος. 

Βιογραφικό
Το 1997, ο βετεράνος του latin rock, Gustavo Santaolalla ίδρυσε την Surco, την πρώτη εταιρία στην ιστορία της δισκογραφίας που ειδικεύεται στην εναλλακτική ισπανόφωνη μουσική και στεγάζει τους Molotov, Juanes, Bersuit, El Otro Yo, La Vela Puerca, Arbol και Erica Garcia. Μετά από εκατομμύρια πωλήσεις και μια χούφτα βραβεία Grammy, η Surco προχώρησε στην ίδρυση της Vibra, μιας θυγατρικής που ασχολείται με την electronica χωρίς να χάνει την επαφή της με τη latin ταυτότητά της. 
Η πρώτη electrolatino κυκλοφορία της Vibra ήταν των Bajofondo Tango Club, οι οποίοι σύντομα δημιούργησαν θόρυβο στην underground σκηνή της Αργεντινής και αργότερα σε όλο τον κόσμο: το 2003, το album τους –χρυσό στην Αμερική, πολύ σύντομα μετά την κυκλοφορία του– κέρδισε το σημαντικό βραβείο Premio Gardel (που φέρει το όνομα του θρύλου της Αργεντινής Carlos Gardel) στην Αργεντινή, για τον Καλύτερο Δίσκο Electronica και ένα Latin Grammy για το Καλύτερο Pop Instrumental album. Μετά από sold out συναυλίες τους στο Teatro Oriento της Χιλής, στο Teatro Ateneo της Αργεντινής και το Sala Zitarossa της Ουρουγουάης, η κολλεκτίβα προσκλήθηκε να εμφανιστεί στο Prineos Sur Festival της Ισπανίας, στο Creamfields της Αργεντινής και το Mostra Sec της Βραζιλίας. Ακολούθησε η εμφάνισή τους σε πλήθος World Music Festivals σε όλη την Ευρώπη: Roskilde Festival (Δανία), Karlovy Vary Film Festival (Τσεχία), La Mar de Musicas Festival, Pirineos Sur 2004, (Βαρκελώνη, Μαδρίτη και Μπιλμπάο), Saddler Wells Theatre (Λονδίνο) και Κωνσταντινούπολη. 
Στη δεύτερη ευρωπαϊκή τους περιοδεία το 2005 γνώρισαν την αποθέωση στα μεγαλύτερα World Music Festivals: Womad Festival (Reading, Αγγλία) και Sfinks Festival (Amberes, Βέλγιο), στο Culture Forum του Βερολίνου στα πλαίσια του Heimatklange Fest, καθώς και στα Muffathalle (Μόναχο), Festival Latinoamericando (Μιλάνο) και Urban Arts and Form Electronic Festival (Wiesen, Αυστρία). 
Με το πέρασμα του χρόνου και τις πολλαπλές εμφανίσεις, αυτή η κολεκτίβα καλλιτεχνών –με σημαντική προσωπική σταδιοδρομία ο καθένας– εξελίχθηκε σε μία δεμένη μπάντα, της οποίας οι ζωντανές εμφανίσεις δημιουργούν μια καταπληκτική ατμόσφαιρα και προκαλούν αίσθηση ανά τον κόσμο. Και καθώς η μουσική των Bajofondo αυξάνεται, εξελίσσεται και επεκτείνεται, ο όρος tango electronica γίνεται όλο και περισσότερο ανεπαρκής γι’ αυτούς. 
Ο Gustavo Santaolalla έχει μια πολύ συγκεκριμένη εξήγηση για αυτό: «δεν συμπαθούμε την ετικέτα του “tango electronica”, επειδή δε θεωρούμε αυτό που κάνουμε ούτε tango ούτε electronica. Πιστεύουμε ότι κάνουμε τη μουσική του Rio de la Plata, και εάν θέλετε να δημιουργήσετε μια μουσική που αντιπροσωπεύει το σημερινό ήχο τόπων όπως το Μπουένος Άιρες και το Μοντεβιδέο, προφανώς είδη όπως τα tango, murga, milonga και candombe θα είναι πάντα ζωντανά, επειδή είναι μέρος του γενετικού-μουσικού χάρτη εκείνου του σημείου του κόσμου. Αλλά τα 40 χρόνια της ιστορίας του rock, του hip hop και της electronica από την Αργεντινή και την Ουρουγουάη, είναι επίσης μέρος εκείνου του χάρτη και ιστορία εκείνου του τόπου». 
Η μπάντα έχει περιοδεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες δύο φορές. Το 2006 εμφανίστηκε στο φημισμένο Lincoln Center στη Νέα Υόρκη. Το 2007, οι Bajofondo έκαναν ζωντανές εμφανίσεις στο Λονδίνο (στο θρυλικό Barbican Centre), τις Βρυξέλλες, το Αμστερνταμ και το Ρίο ντε Τζανέιρο. 
Ως αποτέλεσμα της μουσικής εξέλιξης της μπάντας, οι Bajofondo άρχισαν να ενσωματώνουν στοιχεία της λατινοαμερικάνικης folklore μουσικής στις εμφανίσεις τους, έτσι, όταν έφτασε η ώρα να γράψουν το νέο τους άλμπουμ, αποφάσισαν να απομακρύνουν τις λέξεις Tango Club και να μικρύνουν το όνομά τους σε Bajofondo. Η αλλαγή στο όνομα αντανακλά το μονοπάτι που έχει πάρει η μουσική των Bajofondo. 

Μέλη 
Gustavo Santaolalla κιθάρα, κρουστά, φωνητικά
Juan Campodónico beats, samples, κιθάρα
Luciano Supervielle πιάνο, πλήκτρα, scratch
Javier Casalla βιολί
Martín Ferrés μπαντονεόν
Gabriel Casacuberta μπάσο, ηλεκτρικό μπάσο
Adrián Sosa τύμπανα
Verónica Loza VJ, φωνητικά 

Gustavo Santaolalla – παραγωγή, κιθάρα, κρουστά, φωνητικά
Γεννημένος το 1952 στο El Palomar, μια κωμόπολη στην ευρύτερη περιοχή του Buenos Aires, στην Αργεντινή, o Gustavo Santaolalla άρχισε την επαγγελματική μουσική καριέρα του το 1967 σε ηλικία 15 ετών, όταν δημιούργησε το συγκρότημα Arco Iris, γράφοντας ιστορία ως ο πρωτοπόρος του fusion μεταξύ rock και λατινοαμερικανικού folk. Από τότε έχει γίνει το σπουδαιότερο όνομα στην εναλλακτική latin μουσική, έχοντας κερδίσει βραβεία Grammy για τη δουλειά του με τους Café Tacuba και τον Juanes και έχει κάνει επίσης παραγωγές για τους μεξικανούς Molotov που έχουν πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα αλλά και για την Julieta Venegas και τους Maldida Vecindad, Caifanes, Leon Gieco, Los Prisioneros και Divididos, μεταξύ άλλων. Μετά την ίδρυση της Surco, έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην παραγωγή της μουσικής των καλλιτεχνών της εταιρίας, ανάμεσα στους οποίους, οι Bersuit, Erica Garcia, Arbol και La Vela Puerca. Ο Gustavo μπήκε στον κόσμο της κινηματογραφικής μουσικής, συνθέτοντας το soundtrack της ταινίας Amores Perros που κέρδισε βραβείο στο φεστιβάλ των Καννών και στη συνέχεια συνέχισε να συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη Gonzalez Inarritu για την ταινία 21 Γραμμάρια.
Αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά τη δημιουργικότητά του, ο Santaolalla έκανε παραγωγή στο album “Nuevo” των Kronos Quartet που προτάθηκε για Grammy. Το album αυτό ήταν ένας φόρος τιμής στην πλούσια μουσική κληρονομιά του Μεξικού. Μέσω του Inarritu ο Santaolalla συστήθηκε στον Walter Salles, για την ταινία του οποίου, Ημερολόγια Μοτοσικλέτας, συνέθεσε το soundtrack εξασφαλίζοντας ένα ακόμα Βραβείο από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου, αυτή τη φορά (BAFTA). Η μεγάλη καταξίωση όμως στην καριέρα του ήρθε με το Oscar Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης για την ταινία του Ang Lee, Brokeback Mountain, το βραβείο BAFTA και τη Χρυσή Σφαίρα που κέρδισε το τραγούδι “A Love That Will Never Grow Old” που ερμήνευσε η Emmylou Harris. Στη συνέχεια ο Santaolalla ολοκλήρωσε το project “Café De Los Maestros” –κάτι σαν αργεντίνικο “Buena Vista Social Club”– το οποίο συγκέντρωνε όλους τους ζωντανούς θρύλους του αργεντίνικου tango.
Ακολούθησε το soundtrack για την τρίτη ταινία του Inarritu, Babel, το οποίο του χάρισε το δεύτερο Βραβείο Οσκαρ Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης, μπαίνοντας στο πάνθεον των 3 μουσικών που έχουν κερδίσει 2 συνεχόμενα Οσκαρ – οι άλλοι δύο είναι οι Franz Waxman (Sunset Boulevard, 1950 και A Place in the Sun, 1951) και Alan Menken (Η Πεντάμορφη και το Τέρας, 1991 και Αλαντίν, 1992).
Ο αεικίνητος Santaolalla με πολλή έμπνευση και 2 Οσκαρ μετά, ανακοίνωσε τη συνεργασία του με τον Walter Salles στη νέα ταινία του On The Road από το ομώνυμο βιβλίο του Jack Kerouac που αναμένεται το 2009... 

Juan Campodonico – παραγωγή, beats, samples, κιθάρα
Στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 ο Campodonico ίδρυσε το rock συγκρότημα Peyote Asesino που αποτελεί το πρώτο σχήμα στην Ουρουγουάη που αναμειγνύει την hip hop με τη σύγχρονη rock. Το συγκρότημα είχε μεγάλη απήχηση στην τοπική μουσική σκηνή και ήταν αυτό που τράβηξε την προσοχή του Santaolalla ο οποίος έκανε την παραγωγή στο δεύτερό τους άλμπουμ Terraja, δίνοντας στο γκρουπ διεθνή αναγνώριση. Μετά τη διάλυση των Peyote, οι Santaolalla και Campodonico συνέχισαν να συνεργάζονται και όταν καταστάλαξε η ιδέα των Bajofondo Tango Club, ο Santaolalla ήξερε ότι δεν θα υπήρχε πιο κατάλληλος συνεργάτης του, από τον Campodonico. Οι δύο τους συνεργάστηκαν για 12 μήνες στο Buenos Aires και το Los Angeles για το τελικό αποτέλεσμα του δίσκου.
Το 1999 ο Campodonico έκανε την παραγωγή στο τρίτο άλμπουμ του τραγουδοποιού Jorge Drexler με τίτλο Frontera για την Virgin /EMI με τεράστια εμπορική επιτυχία στην Ισπανία, όπως επίσης και στην επόμενη δουλειά του “Sea” – album το οποίο προτάθηκε για Grammy ως το καλύτερο pop album.
Οι πιο πρόσφατες παραγωγές του περιλαμβάνουν τα δύο τελευταία album του Jorge Dexler και των Cuarteto de Nos, για τα οποία κέρδισε και το βραβείο του «Παραγωγού της Χρονιάς». 

Luciano Supervielle - πλήκτρα, DJ, scratching
Ο Luciano Supervielle, το νεαρότερο μέλος των Bajofondo, γεννήθηκε στη Γαλλία, έζησε στο Μεξικό και σήμερα μοιράζει το χρόνο του στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Ουρουγουάη. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από το τοπικό hip hop συγκρότημα Platano Macho. Με κυριότερη επιρροή εκείνη του Rio De La Plata, έχει αναπτύξει μια προσωπική σύνθεση hip hop, tango, rock και Νιγηριανής μουσικής αναδεικνύοντας πάντα τη μαεστρία του στα πλήκτρα. Ο Supervielle «ξαναδιαβάζει» τα tango, milonga και candombe και τους κλασικούς ήχους του Rio De La Plata, και τα μεταμορφώνει σε μια διεθνή και προσβάσιμη σε όλους γλώσσα. Το πρώτο του solo album, Bajofondo presenta Supervielle, με παραγωγούς το δίδυμο Santaolalla – Campodonico κυκλοφόρησε στην Ουρουγουάη, τη Χιλή και την Αργεντινή, όπου και κέρδισε το Premio Gardel ως «το Καλύτερο Ηλεκτρονικό μουσικό άλμπουμ». Η τελευταία του αυτή δουλειά θα κυκλοφορήσει σύντομα σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες. 

Javier Casalla – βιολί
Μεγαλώνοντας σε μουσική οικογένεια –ο πατέρας του είναι από τους πιο αναγνωρίσιμους ντράμερ στην Αργεντινή-, ο Casalla υπηρετεί σήμερα ταυτόχρονα και με την ίδια άνεση το tango, το rock, το φολκλορ, τη jazz αλλά και την κλασσική μουσική. Έχει περιοδεύσει εκτεταμένα σε Ευρώπη και Ιαπωνία και έχει συνεργαστεί με την Colangello Orchestra. Πέρα από τη δουλειά του στους Bajofondo, έχει ηχογραφήσει και με τους latin rock αστέρες Divididos, Julieta Venegas, La Regna, Bersuit και Erbol, μεταξύ άλλων στην Αργεντινή και έχει συμμετάσχει στα Soundtrack ταινιών όπως οι «Χαμένες Αγάπες», «21 Γραμμάρια», «Ημερολόγια Μοτοσυκλέτας» και άλλες. Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο του σόλο album Javier Casalla με παραγωγό τον Gustavo Santaolalla, στο οποίο αναδεικνύει τον ρόλο που το βιολί παίζει στα tango. 

Martín Ferrés μπαντονεόν
Είναι ένας από τους λίγους μπαντονεονίστες που βρίσκεται στο σταυροδρόμι της παραδοσιακής και της πειραματικής μουσικής. Επηρεάζεται από το μινιμαλισμό και τις νέες μουσικές κατευθύνσεις αλλά και από το κλασσικό tango (ειδικά του Astor Piazzolla). Ο Martín διακρίνεται για το μοναδικό ύφος του στο bandoneon και για την υπνωτική και χορευτική του μουσική. Συνθέτει μουσική για θέατρο και χοροθέατρο. Συνθέσεις του έχουν εκτελεστεί στους πιο σπουδαίους μουσικούς χώρους στην Αργεντινή, συμπεριλαμβανομένου και του Teatro Colón στο Μπουένος Άιρες. Έχει συνεργαστεί με τους πιο σημαντικούς μουσικούς του tango και της πειραματικής μουσικής. 

Gabriel Casacuberta μπάσο, ηλεκτρικό μπάσο
Αρχισε να δουλεύει ως μουσικός στο Μεξικό το 1982, και συνεργάστηκε σε ζωντανές εμφανίσεις και στο στούντιο με πολλούς διάσημους καλλιτέχνες από την Ουρουγουάη.
Στην Ουρουγουάη, έπαιξε σε πολλά rock, jazz και hip hop σχήματα, μεταξύ των οποίο και οι Plátano Macho, μαζί με τον Luciano Supervielle. Από τότε παράγει και κάνει remixes για πολλά συγκροτήματα από την Ουρουγουάη, ενώ παράλληλα κάνει τα δικά του projects electronica μουσικής. Ο Gabriel συμμετείχε στα δύο τελευταία άλμπουμ του τραγουδοποιού Jorge Drexler, Eco και 12 Segundos de Oscuridad. Εχει επίσης κάνει μουσική για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. 

Adrián Sosa τύμπανα
Άρχισε τη μουσική του σταδιοδρομία στο Μπουένος Άιρες σε ηλικία 13 ετών ως ντράμερ σε διάφορα συγκροτήματα, και αργότερα άρχισε να ασχολείται με τη σύνθεση και την παραγωγή. Με ένα από αυτά τα συγκροτήματα, τους B-Cool, ήταν ανάμεσα στους νικητές στον τομέα της μουσικής στη Bienalle Νέων καλλιτεχνών στο Μπουένος Άιρες, το 1994. Το 1997 μετακόμισε στο Λος Άντζελες, όπου έπαιξε σε συγκροτήματα όπως: Staff, Lure και P-Tones. Εκείνη την εποχή γνώρισε τον Gustavo Santaolalla και έγινε μέλος της Surco. Εγινε παραγωγός σε καλλιτέχνες όπως τη Flor στην Αργεντινή και τους Liquits στο Μεξικό, κέρδισε το Premio Gardel για την καλλιτεχνική διεύθυνση του άλμπουμ Bajofondo Remixed και δημιούργησε το project Cahuenga, που κυκλοφόρησε στο Μεξικό το 2006. Αφού ηχογράφησε όλα τα τύμπανα για το άλμπουμ Mar Dulce, ο Adrián μπήκε στους Bajofondo ως σταθερό μέλος. 

Verónica Loza VJ, φωνητικά
Η Verónica Loza είναι καλλιτέχνης που εργάζεται στη σύνδεση της σκηνικής παρουσίας με τη μουσική. Η ψηφιακή εικόνα που παίζεται σε πραγματικό χρόνο είναι ένα από τα εργαλεία για να συνδέσει αυτά τα στοιχεία μέσω υπολογιστών. Κατά τη διάρκεια των εμφανίσεων των Bajofondo μπορούμε να δούμε τη Verónica να παίζει τα πλήκτρα της σαν έναν από τους μουσικούς. Ενώ παίζει με εικόνες και τις μιξάρει ζωντανά, αποκωδικοποιεί τη δουλειά που έχει κάνει το συγκρότημα στον επαναπροσδιορισμό του πλαισίου του tango. Επιπλέο, στο νέο άλμπουμ, η Verónica γράφει και τραγουδά ένα από τα τραγούδια, το "Tuve Sol".
Η Verónica γεννήθηκε το 1973 στο Μοντεβιδεο. Ασχολείται με τα φώτα, τη σκηνική παρουσία και τα κοστούμια από το 1996. 

Δισκογραφία
2002 Bajofondo Tango Club (Universal) 
2004 Bajofondo presents: Supervielle (Universal) 
2007 Mar Dulce (Universal) 

Κριτικές
Για την Αργεντινή και την Ουρουγουάη (δύο χώρες που ενώνονται – και χωρίζονται – από τον Rio De La Plata), αυτές είναι εποχές γεμάτες ηλεκτρισμό και tango. Πολύ tango. Και δεν εννοώ τουριστικό tango, εννοώ πραγματικό tango, αυτό που είναι μέρος του rioplatense αίματός μας, αυτό που μας κάνει μελαγχολικούς, νοσταλγικούς ή λυπημένους. Το tango που μας κάνει να θέλουμε να χορέψουμε, να γελάσουμε και να κάνουμε έρωτα. Το κιβώτιο θησαυρών για μνήμες πολύ επώδυνες να τις θυμόμαστε, πολύ γλυκές για να τις ξεχάσουμε.
Οι Bajofondo Tango Club συγκαταλέγονται στα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα rioplatense όλων των εποχών. Παραγωγοί, μουσικοί και τραγουδιστές... Καλλιτέχνες και από τα δύο στρατόπεδα ενωμένοι σε ένα μοναδικό μείγμα παράδοσης, πειραματισμού και έκπληξης.
Αυτό είναι ένα ταξίδι στους bajofondo /στον κάτω κόσμο, μια πιθανότητα να αναρριγήσουμε στα cadencias και τη μανιακή αναπνοή του bandoneón, μια βιαστική ματιά της ζωής στον Νότο: ένα μεθυστικό μέρος με συναίσθημα, ευχαρίστηση και πόνο.
Οι Bajofondo Tango Club είναι το ηχητικό τοπίο μιας ζωής υπό συνεχείς συνθήκες αβεβαιότητας, μελαγχολίας, θυμού και έρωτα.
Οι Bajofondo Tango Club είναι ένα δράμα, στου οποίου τους ρυθμούς μπορείτε να χορέψετε.
Enrique Lopetegui 

Τελευταία Κυκλοφορία
Το τελευταίο τους album Mar Dulce που κυκλοφόρησε από την Universal-, σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην εξέλιξη του γκρουπ. Ηχογραφημένο σε πραγματικό χρόνο με όλα τα μέλη να παίζουν μαζί στο στούντιο, δείχνει τη διαφορετική, σε σχέση με το προηγούμενο, προσέγγιση του συγκροτήματος απέναντι στο «προγραμματισμένο» παίξιμο και μη. Με ηχογραφήσεις στο Μπουένος Άιρες, το Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη αλλά και το Τόκυο και τη Μαδρίτη, οι Bajofondo διευρύνουν ακόμα περισσότερο τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα τους ενσωματώνοντας ποικίλα και –επιφανειακά- ασυμβίβαστα στοιχεία. Πλήθος εκλεκτών καλλιτεχνών σε guest συμμετοχές -από τον βρετανό τραγουδιστή και συνθέτη Elvis Costello και τον Ισπανό ράπερ Mala Rodríguez μέχρι και την Καναδή Nelly Furtado και τον Ιάπωνα μπαντονεονίστα Ryota Komatsu αλλά και καλλιτέχνες από το Rio De La Plata- ενώνουν τη διαφορετικότητά τους και δημιουργούν όλοι μαζί έναν πολυσυλλεκτικό δίσκο γεμάτο ενέργεια. Παρόλα αυτά, υπάρχει κάτι που ενώνει τις διαφορετικές γενιές και εθνικότητες, κάτι που δύσκολα μεταφράζεται σε λέξεις. Αν κάποιος θα προσδιόριζε το tango ως «μια λυπηρή αίσθηση που κάποιος χορεύει», στην περίπτωση των Bajofondo θα μπορούσαμε να διευρύνουμε τον όρο λέγοντας ότι είναι «μια αίσθηση που κάποιος μπορεί να ακούσει και να χορέψει». 
Όπως με κάθε μουσικό είδος που γίνεται μόδα, αυτό που αποκαλούμε «ηλεκτρονικό tango» ανέπτυξε τα δικά του κλισέ και αυτό είναι που οι Bajofondo προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποφύγουν. Οι Bajofondo έχουν βρει μια γλώσσα και την εμπλουτίζουν συνεχώς δουλεύοντας στην επιλογή του κατάλληλου beat και τη γραμμή του μπάσου, στοιχεία παρόντα από το πρώτο τους κιόλας άλμπουμ. Γίνεται προφανές ότι αυτό που τους αρέσει να αποκαλούν «bajofondista school» φτάνει με το τελευταίο τους album σε άλλα επίπεδα χάρη στο νέο δυναμισμό του γκρουπ που γεννάει νέα διαμάντια όπως το «Pa’ Bailar» - όπου το tango συναντάει το rock, το «Fairly Right» σε μια συνύπαρξη της μελαγχολίας που ενυπάρχει στα tango και τη μουσικότητα των Beatles, με τη φωνή του εξαιρετικού Elvis Costello και το «Don Alfredo», έναν φόρο τιμής στον Zitarrosa με τη συμμετοχή του Toto Mendez που ήταν κιθαρίστας του. 
Και αν και για όποιον ακούσει τα άλμπουμ Bajofondo Tango Club και Mar Dulce, οι αλλαγές που θα διακρίνει είναι εμφανείς, η αισθητική των Bajofondo παραμένει σταθερή. Δεν υπάρχει κανένας γραπτός νόμος για τη μουσική αυτής της μπάντας, η οποία εξελίσσεται συνεχώς, αλλά υπάρχουν ορισμένες παράμετροι που ήταν παρούσες στο πρώτο άλμπουμ, συνεχίστηκαν στο Supervielle και βρίσκονται στο απόγειό τους στο Mar Dulce. 
Επίσημη Ιστοσελίδα: http://www.bajofondo.net/

Be-book το μέλλον των βιβλίων


Γράφει η ΧΡΥΣΑ ΔΑΓΟΥΛΑ

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα εκθέματα της φετινής Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου, ήταν, αναμφίβολα, το «be-book». Πρόκειται για ένα νέο – τουλάχιστον για τη  χώρα μας – εργαλείο, που μας επιτρέπει να έχουμε σε μια μικρή και εύχρηστη συσκευή μέχρι και 1000 βιβλία! Ο φορητός αναγνώστης ηλεκτρονικών βιβλίων, έχει βάρος όσο ένα βιβλίο και μας δίνει τη δυνατότητα να διαβάζουμε ηλεκτρονικά έγγραφα –υποστηρίζει πολλές μορφές αρχείων – και φυσικά βιβλία, χωρίς να κουράζει τα μάτια αφού χρησιμοποιεί elnk και ePaper, και χωρίς να διαφέρει στην αίσθηση από το κανονικό χαρτί. Επίσης υποστηρίζει πλήρως τα ελληνικά, παίζει mp3 και ακουστικά βιβλία (audiobooks), ενώ η μπαταρία του διαρκεί επί μακρόν! Συνδέεται με τον υπολογιστή μέσω θύρας usb, και μέσω αυτού μπορούμε να μεταφέρουμε βιβλία που θα έχουμε «κατεβάσει» από το διαδίκτυο.

H συσκευή είναι πολύ εύχρηστη, με τις δυνατότητες που παρέχει διευκολύνει τον αναγνώστη χωρίς να του στερεί την απόλαυση της ανάγνωσης που έχει συνηθίσει και είναι ικανή να κερδίσει και τους πιο δύσπιστους, παραδοσιακούς λάτρεις της «χάρτινης εκδοχής» του βιβλίου. Στη χώρα μας, οι εκδόσεις «Καστανιώτη» ανακοίνωσαν την αποκλειστική διάθεση του “be book” στα βιβλιοπωλεία, σε συνδυασμό με τη δωρεάν διάθεση οχτώ ψηφιακών βιβλίων (ebook) γνωστών Ελλήνων συγγραφέων. Τα ψηφιακά βιβλία θα διατίθενται δωρεάν και από την ιστοσελίδα των Εκδόσεων Καστανιώτη. Στα πλεονεκτήματα της νέας συσκευής συγκαταλέγονται η  δυνατότητα επιλογής μεγέθους και γραμματοσειράς του κειμένου αλλά το ότι το βιβλίο ανοίγει αυτόματα στη σελίδα όπου το αφήνει κάθε φορά ο αναγνώστης. Η τιμή του αγγίζει αυτή τη στιγμή τα 350 ευρώ αλλά σύντομα αναμένεται να «κατέβει», φαινόμενο που έχουμε παρατηρήσει και στις συσκευές εικόνας και ήχου. Ένας άλλος τρόπος αγοράς είναι από το διαδικτύο, μέσω της ιστοσελίδας του “be book”. Αυτή η  έκδοση, που παρουσιάστηκε στην έκθεση, περιέχει 300 προεγκατεστημένα βιβλία συμπεριλαμβανομένων 30 ελληνικών.

Τα βιβλία που παρέχονται από τις εκδόσεις «Καστανιώτη» είναι:

  • Έρως μετ’ εμποδίων, Ντόρα Γιαννακοπούλου
  • Νέρων – Εγώ ένας θεός, Στέφανος Δάνδολος
  • Εργαζόμενο αγόρι, Λένα Διβάνη
  • Το Μπουντουάρ του Ναδίρ, Ιωάννα Μπουραζοπούλου
  • Οι εννέα Καίσαρες, Βασίλης Παπαθεοδώρου
  • Οδός Θησέως, Αλέξης Σταμάτης
  • Έρως, Θέρος, Πόλεμος, Ευγενία Φακίνου
  • Ψυχ, Λένος Χρηστίδης

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του “be book

Link: http://mybebook.gr/index.php

Ή στο site των εκδόσεων «Καστανιώτη»

Link: http://www.kastaniotis.com/press/82