Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Σαλώμη, η κατάρα


Με τον αινιγματικό τίτλο “SALOME- the curse” η DADA-ART και ο Γρηγόρης Αποστολόπουλος παρουσιάζουν τη νέα εκδοχή της διάσημης “SALOME” του Oscar Wilde, στο Bar PARTISAN από Δευτέρα 9 Μαρτίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη για 10 παραστάσεις.
Η πρωτοποριακή DADA-ART στο πρόσφατο παρελθόν παρουσίασε παραστάσεις οι οποίες προκάλεσαν αίσθηση σε κοινό και κριτικούς, όπως το «ΕΠΤΑ» του Berthold Brecht, το “SUN” της Adrianne Kennedy αλλά και τον «ΕΠΙΣΤΑΤΗ» του Harold Pinter, παράσταση για την οποία διακρίθηκε και εκτός συνόρων.
Ακόμη, δημιούργησε νέο-avant garde projects που παρουσιάστηκαν σε συνέδρια και events σε Ελλάδα και εξωτερικό. Σχετικά με τη “Salome” αναφέρει ο Γρηγόρης Αποστολόπουλος: «επιλέξαμε τον υπότιτλο The curse στη version αυτή του έργου , γιατί όλοι οι χαρακτήρες μοιάζουν να κουβαλούνε μια κατάρα. Μία κατάρα που όμως παρουσιάζεται γεμάτη σαρκασμό, χιούμορ ακραίο και τραγικότητα σχεδόν μυστικιστική. Αυτά τα στοιχεία τα τονίσαμε πολύ σε αυτό το νέο ανέβασμα. Μέσα μου νιώθω ότι ανακάλυψα μία καινούργια παράσταση!»
Το πρώτο «ανέβασμα» του έργου “SALOME”, το 2007 στη Θεσσαλονίκη, έκανε 7 sold out παραστάσεις σε σκηνή γνωστού club. Σχεδόν δύο χρόνια μετά και ύστερα από 4 side projects τα οποία παρουσιάστηκαν σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Βουδαπέστη, Νέα Υόρκη και Λονδίνο με τον τίτλο “THE SALOME DIARIES”, η DADA-ART φέρνει τη νέα της πρόταση για το διαβόητο έργο του μεγάλου συγγραφέα σε έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο της πόλης το bar PARTIZAN. Ένα χώρο μη θεατρικό ο οποίος εξυπηρετεί απόλυτα την αισθητική και τα νοήματα της παράστασης. Εξάλλου είναι στοιχείο της DADA-ART να «ανεβάζει» παραστάσεις σε χώρους που θεωρητικά δεν είναι θεατρικοί.
Αν και οι πρώτες αναφορές στην ιστορία της Σαλώμης ανήκουν στους ευαγγελιστές Μάρκο και Ματθαίο και υπήρξαν σποραδικές αναφορές και λόγιες τραγωδίες θρησκευτικού περιεχομένου στην πορεία των αιώνων , στη “Salomé” του ο Oscar Wilde δεν παρουσιάζει μια θρησκευτική ή αθεϊστική πλευρά.
Ο άγγλος συγγραφέας έγραψε ένα δράμα με τίτλο “Salomé” το 1893 – και όχι το 1891- για πρώτη φορά στα γαλλικά. Το έργο ανέβηκε πρώτη φορά στο Παρίσι το 1896 επειδή υπήρξε απαγόρευση από την Βρετανική κυβέρνηση η απεικόνιση βιβλικών χαρακτήρων επί σκηνής αλλά και ίσως επειδή το περιεχόμενό του ήταν άκρως προκλητικό για τα ήθη της εποχής. Δέκα χρόνια μετά, ο Richard Strauss διατηρώντας το αρχικό κείμενο του Wilde, ανεβάζει τη Salome σε όπερα με σκανδαλώδη επιτυχία.
Ο Wilde με αφορμή τη γνωστή ιστορία πλέκει έντεχνα έναν ιστό χαρακτήρων που «ατενίζουν το θέαμα της ζωής με τις προσήκουσες συγκινήσεις». Η Σαλώμη, με τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα μοιάζει με ένα μουσικό κομμάτι, με μία μπαλάντα της απόλαυσης, της θλίψης και της ειλικρινούς παραδοχής κάθε επιθυμίας. Η επικίνδυνη ιδέα, η αμαρτία, η μετάνοια, η θεότητα, ο πόνος, η ομορφιά, η επιθυμία, η πρόκληση αντιμετωπίζονται ωμά, με αντιεπιστημονική επιτήδευση, προσδιορίζονται με το θαύμα της φύσης, τη μοναξιά του έρωτα, το αναπόφευκτο του έντονου πάθους.
Όπως είπε ο ίδιος ο Oscar Wilde: «Δεν υπάρχει λόγος να σου πω πως για μένα οι μεταρρυθμίσεις στην ηθική είναι το ίδιο άσκοπες και χυδαίες, όσο και οι μεταρρυθμίσεις στη θεολογία. Το να γίνεις βαθύτερος άνθρωπος είναι προνόμιο εκείνων που έχουν υποφέρει…. Τα μεγάλα πάθη είναι για τις μεγάλες ψυχές και τα μεγάλα γεγονότα μπορεί να τα δει μονάχα εκείνος που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με αυτά…»
Η Dada-Art αντιμετωπίζει το έργο ακριβώς όπως και ο δημιουργός του. Σαν μια μπαλάντα αισθήσεων και παραισθήσεων με αισθητική ποιότητα και ένταση και φυσικά να μπλέκονται πολιτικα, θρησκευτικά και κοινωνικά νοήματα.. Θέατρο, video art, κινησιολογικά μοτίβα, χορογραφικές ακροβασίες και πολύ μουσική συνθέτουν μια παράσταση για ανθρώπους με ραγισμένες καρδιές, παράξενη αισιοδοξία, ζωηρό προβληματισμό, έντονη πόζα και επικίνδυνο ερωτισμό.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Παιδική ζωγραφική στο Τελλόγλειο


Έκθεση με τίτλο « Δεντροζωγραφίζουμε…» εγκαινιάζεται το Σάββατο 28 Μαρτίου στις 19.00 στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ. Πρόκειται για την 9η έκθεση εικαστικών έργων μαθητών Δημοτικού και Γυμνασίου που διοργανώνει, στο πλαίσιο του μαθήματος της Αισθητικής Αγωγής, το Αριστοτέλειο Κολλέγιο.
Την έκθεση θα εγκαινιάσει ο ζωγράφος και συγγραφέας κ. Αλέξης Κυριτσόπουλος. Στα εγκαίνια θα παραστούν, μεταξύ πολλών εκπαιδευτικών και γονέων, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης και ο κ. Ιωάννης Φωκάς, τ. πρόεδρος της Σχολής Καλών Τεχνών.
Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Κέντρου πολιτισμού της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης.
Διάρκεια έκθεσης: 28 Μαρτίου-5 Απριλίου 2009
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 9.00-14.00. Τετάρτη: 9.00-14.00 και 17.00-21.00. Σάββατο-Κυριακή: 10.00-18.00.
Είσοδος ελεύθερη- Πληροφορίες Αριστοτέλειο Κολλέγιο: 2310-311711/311811.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Η εξέλιξη της Πρωτομαγιάς


Θέματα που αγγίζουν την επικαιρότητα, αλλά και την καθημερινότητα, όπως αυτή εξελίχθηκε μέσα από τα χρόνια που πέρασαν, αναλύονται στο τρίτο και τελευταίο τόμο της σειράς «Εν έτει…» 1894, 1936, 1940 της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, η παρουσίαση του οποίου θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Τσιμισκή 11) τη Δευτέρα 6 Απριλίου 2009, ώρα 7.00 μ.μ.
Στο έργο αυτό αναλύονται τα στάδια στη διαδικασία για την καθιέρωση του εορτασμού της εργατικής Πρωτομαγιάς, από τον καθηγητή πολιτικής και κοινωνικής φιλοσοφίας Παναγιώτη Νούτσο. Η φιλόλογος Σοφία Ντενίση διαβάζει ένα ξεχασμένο από τους μελετητές βιβλίο της Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, αναζητώντας σ’ αυτό τις απόψεις της συγγραφέως για τη θέση της γυναίκας. Πολλά ακόμα γεγονότα αποτυπώνονται στις 360 σελίδες αυτού του βιβλίου που χαρακτηρίζονται ως τρέχοντα και μικρά, στη διάσταση όμως του μέσου και μακρού χρόνου διαμορφώνουν την Ιστορία.
Ταυτόχρονα με την παρουσίαση του τόμου θα εγκαινιαστεί το «Δεκαήμερο των εκδόσεων της Εταιρείας Σπουδών στο ΜΙΕΤ», κατά το οποίο τα βιβλία της θα προσφέρονται σε ειδικές τιμές.
Την εκδήλωση, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας (ιδρυτής Σχολή Μωραΐτη), θα προσφωνήσουν ο κ. Βασίλης Κρεμμυδάς και η κυρία Νίκη Μαρωνίτη, ενώ για το βιβλίο θα μιλήσει ο κ. Παναγιώτης Μουλλάς

Ευριδίκη - Κοργιαλάς στο NYLB


Η Ευρυδίκη και ο Δημήτρης Κοργιαλάς έρχονται να αναστατώσουν για άλλη μια φορά την Θεσσαλονικη, την Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009 και να ξεσηκώσουν το κοινό τους με τρόπο που μόνο εκείνοι ξέρουν στο NEW YORK LIVE BAR(Αχελώου 10, περιοχή FIX)!
Ο Δημήτρης και η Ευρυδίκη πατάνε Γκάζι και σταματούν στο new york live bar
παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα – έκπληξη με τα τραγούδια από όλη τους τη δισκογραφία αλλά και πολλές διασκευές από το ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο!
Δυνατές ερμηνείες, dance electro μουσική, μπαλάντες, διασκευές – έκπληξη και πολλά νέα τραγούδια που έρχονται από όλα τα σημεία του ορίζοντα της μουσικής και τα κατευθύνει μια μουσική πυξίδα.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

"Δεύτερη Ευκαιρία" στους Λαζαριστές


Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει τη "Δεύτερη Ευκαιρία", ένα σύγχρονο ελληνικό έργο, του Γιώργου Ηλιόπουλου, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά. Η παράσταση, που έκανε πρεμιέρα, την Παρασκευή 20 Μαρτίου, ανεβαίνει στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών και εντάσσεται στην ενότητα 1Χ4 που έχει καθιερώσει το Κ.Θ.Β.Ε., για να αναδείξει το σύγχρονο ελληνικό θέατρο.
Ο Μίμης και ο Αντώνης είναι δύο αδέρφια που ζούνε μαζί. Ο Μίμης 68 χρόνων, περιμένει από τον μικρότερο αδερφό του να του ανταποδώσει όλα όσα του είχε προσφέρει ο ίδιος μια ολόκληρη ζωή. Μοναδική του απόλαυση; …Το πλέξιμο. Ο Αντώνης από την άλλη, αναζητά την ευτυχία στο τσιγάρο, τις σοκολάτες, τις ταινίες και τα λουλούδια του. Τι θα συμβεί όμως αν την αναζητήσει σε μια γυναίκα; Ο Κίμων, πάλι, απολαμβάνει την ανάμνηση μιας καλής ζωής γεμάτης αγάπη. Και η Αναστασία αναρωτιέται που θα βρει την ευτυχία, έχοντας για παρηγοριά τις καραμέλες της. Η ευτυχία όμως «είναι θέμα τύχης και ακόμη καλύτερα είναι θέμα καλής τύχης».
Μια ιστορία αναζήτησης απολογισμού και ανταπόδοσης. Ένα παιχνίδι υποχρεώσεων και επιθυμιών. Μια δεύτερη ευκαιρία ζωής και ένα βαρύ χρέος που τη σκεπάζει.
Παίζουν οι ηθοποιοί Μιχάλης Γούναρης, Χρήστος Παπαστεργίου, Θάλεια Σκαρλάτου και Στέργιος Τζαφέρης.

Για... γαλακτομπούρεκο στο Μύλο


Αφήστε κατά μέρος το Ίντερνετ. Σήμερα, 23 Μαρτίου 2009, για μία εμφάνιση στον Μύλο (Αποθήκη), ο Ζακ Στεφάνου και η μΠάντα Κοάλα. Νέα τραγουδάκια που θα δισκογραφηθούν σύντομα έχουν προστεθεί στο πρόγραμμα, καθώς και ένα στριπτιζ σόου, μια γκόσπελ χορωδία, 3 μπουζούκια (επιτέλους) και την εξαιρετική εμφάνιση του κινέζου ακροβάτη Τσουονκ Λι, που μπορεί να δαγκώσει το αυτί του.
Σας περιμένουν όλους για ένα φαντασμαγορικό σόου με βραζιλιάνες χορεύτριες, λιχουδιές από το Ουζμπεκιστάν, μελωδίες του Κατμαντού και το παραδοσιακό γαλακτομπούρεκο που σερβίρεται στο τέλος.
Είσοδος 10 ευρώ

Ο Δ. Νικολούδης στην Αίγλη


Η νέα μουσική παράσταση του Δημήτρη Νικολούδη έχει θέμα “…μ’ένα μουσικό τρεχαντηράκι”,και θα φιλοξενηθεί την Τρίτη 24 Μαρτίου 2009, στην ΑΙΓΛΗ. Ο Δημήτρης Νικολούδης σαλπάρει με το γεμάτο μουσικές και τραγούδια τρεχαντήρι του για ένα νέο Ταξίδι. Από το παραδοσιακό «Τρεχαντηράκι» του Ηλιόσπορου που κυκλοφόρησε πρόσφατα ως την «Εγνατία» του Ντίνου Χριστιανόπουλου που ήταν το ξεκίνημα…
Ο Έρωτας και το Ταξίδι, το Ταξίδι και η Θάλασσα, κυρίαρχα στοιχεία των τραγουδιών της βραδιάς. Τραγούδια που ο καλλιτέχνης αγαπάει πολύ. Τραγούδια από τους δίσκους του αλλά και τραγούδια πολλών άλλων δημιουργών. Παλιά και καινούργια. Οπωσδήποτε και Μάνος Χατζηδάκις.
Μαζί του οι μουσικοί: Μιχάλης Πιπέρκος - σαξόφωνο, κλαρινέτο, φλάουτο, Γιάννης Φιλιππουπολίτης - πιάνο, Στέργιος Κουλαξίδης - μαντολίνο, μπουζούκι, Μπάμπης Πετσίνης – τύμπανα Επίσης, στο τραγούδι και η πρωτοεμφανιζόμενη Μαρία Μούρτζου
Ώρα Έναρξης: 22.30

Ο Δημήτρης Νικολούδης
Γεννήθηκε στα Βασιλικά της Θεσσαλονίκης. Μεγάλωσε με δημοτικά νανουρίσματα της γιαγιάς του και τις λαϊκές γιορτές με τα πανηγύρια, ακούγοντας τους δύο μοναδικούς μουσικούς των Βασιλικών να παίζουν κλαρίνο και λαούτο. Μέσα από αυτά τα βιώματα λοιπόν, γεννήθηκε μέσα του μια απέραντη αγάπη για το Δημοτικό τραγούδι.
Το 1994 κυκλοφορεί η πρώτη δισκογραφική του δουλειά με τίτλο “Το Αιώνιο Παράπονο”, σε μουσική και στίχους του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου.
To 1998 κυκλοφορεί η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά “Με τέχνη και με πάθος” με τραγούδια του Ντίνου Χριστιανόπουλου και του Σταύρου Κουγιουμτζή.
Από το 1994 έως το 2000 υπήρξε βασικός ερμηνευτής της ορχήστρας της ΕΡΤ-3 με την οποία ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε σε συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη το 1995, τραγούδησε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων στο πλευρό της Μαρίας Φαραντούρη στο Ηρώδειο το 2001 κ.α. Τον Οκτώβριο του 2004, τραγούδησε μαζί με τον Μανώλη Μητσιά στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στο αφιέρωμα με τίτλο “Το νόμπελ στο Ελληνικό Τραγούδι”.
Το 2000 εμφανίζεται στην τηλεόραση της ΕΤ-3 με την εκπομπή «Στίχοι…μετά μουσικής», ενώ σήμερα είναι μόνιμος συνεργάτης του πολιτιστικού ραδιοφώνου της ΕΤ3, του 9,58.
Από το 2001 ο Δημήτρης Νικολούδης έχει επιλέξει το δύσκολο δρόμο των προσωπικών παραγωγών με θέματα και υλικό που ο ίδιος επιλέγει και επιμελείται. Μέχρι στιγμής έχει πραγματοποιήσει ένα αφιέρωμα στο έργο του πολύ σημαντικού Έλληνα συνθέτη Μάνο Λοΐζο, τη μουσική παράσταση «το τρίτο κουδούνι – τα παντοτινά τραγούδια του θεάτρου» και ένα αφιέρωμα στο μεγάλο Έλληνα συνθέτη Μάνο Χατζιδάκι, με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από το θάνατό του.
Το Οκτώβριο του 2006 ετοίμασε μια ειδική παραγωγή για τα Δημήτρια, με τίτλο «Θεσσαλονίκη με ρίμες και με νότες», στην οποία συμμετείχε και ο Μανώλης Μητσιάς.
Το 2006 κυκλοφόρησε η τρίτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο “…Όταν ξεκίνησε το όνειρο”, με 2 ανέκδοτα τραγούδια των Π.Παρασχόπουλου σε ποίηση Βασίλη Ρώτα και Σ.Κασσάρα σε ποίηση Γ.Σκαρίμπα, ένα τραγούδι του Ντ.Χριστιανόπουλου και ένα σμυρνέϊκο.
Το Νοέμβριο του 2007 και μετά από μια μεγάλη καλοκαρινή περιοδεία ο Δημήτρης Νικολούδης παρουσίασε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τη μουσική παράσταση “Θεσσαλονίκη: Ποίηση και Μουσική”. Η μουσική αυτή παράσταση έτυχε θερμής υποδοχής από το κοινό.
Τον Φεβρουάριο του 2008 κυκλοφορεί η νέα δισκογραφική δουλειά του με τίτλο “Ηλιόσπορος”, η οποία περιλαμβάνει 5 αγαπημένα δημοτικά τραγούδια, διασκευασμένα με τρόπο τέτοιο ώστε να έρθουν πιο κοντά στο σήμερα.

Έκθεση φωτογραφίας


Έκθεση φωτογραφίας του Ευάγγελου Μαμαλίγκα, με θέμα: «Γυναίκες στο χώρο και στο χρόνο», εγκαινιάζεται στις 26 Μαρτίου και ώρα 19:00, στη Γκαλερί- Καφέ «Μουσείο», της Τράπεζας Πειραιώς (Κατούνη 12-14, Λαδάδικα).

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Ο Γ. Δημητριάδης στο Stage


Ένα όνομα - θρύλος της Ελληνικής ροκ σκηνής, στη σκηνή του Stage, σε μια εμφάνιση - έκπληξη που θα συζητηθεί, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του album με τίτλο "Η Ουτοπία Μου"! O Γιώργος Δημητριάδης, στο Stage του Μύλου, στις 10 το βράδυ. Στο ποστ που ακολουθεί, περιγράφει την πορεία του, με δικά του λόγια:

ΑΥΤΟ-ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα και κάπου εκεί στις αρχές του ´60 μετέβημεν οικογενειακώς και ομοθυμαδόν εις την ωραιοτάτην Θεσσαλονίκην όπου εκεί έμελλε να περάσω τα παιδικά, εφηβικά, πανεπιστημιακά αλλά και μετα-πανεπιστημιακά μου χρόνια. Η Θεσσαλονίκη τότε ήταν πολύ πιo κοντά σε εκείνο το υγρό και υποβλητικό της παρόν που φευ με τα χρόνια πήρε να ξεραίνεται σαν φυλλαράκι από την σύγχρονη νεοελληνική βαρβαρότητα της αντιπαροχής! Αυτή της η διάσταση σίγουρα έγραψε αρκετές σελίδες μέσα στην ψυχή μου, τις οποίες όποτε ξεφυλλίζω αφήνουν πάντα στα δάχτυλά μου τις μυρωδιές του λιμανιού, των ξένων πλοίων που μικρόν με έπαιρνε ο μακαρίτης Γιάννης Δημητριάδης-ναυτιλιακός πράκτωρ γαρ-,τις ευωδιές που ξεχύλλιζαν από τα τόσα ρέματα που δρόσιζαν τα ζεστά καλοκαίρια την πόλη με τις φυλλωσιές τους αλλά και φιλοξενούσαν και τα πολύπαθα ζευγαράκια στις νυχτερινές τους ερωτικές εξορμήσεις(αχ δύσκολες εποχές γιατί η απόλαυση του έρωτα ήταν αποστολή στο διάστημα),τα άπειρα θερινά σινεμά από τα οποία άκουγε ο περαστικός τα πάθη σε ξένες γλώσσες-ιταλικά, γαλλικά, αγγλικά, που ήταν τα καλύτερα φροντιστήρια ξένων γλωσσών στην ψωροκώσταινα ή που έπαιρνε μάτι η τολμηρή σαλταδόρα τσαμπατζαρία από κανένα μαρμαράδικο δίπλα εκεί στο σινεμά…Ακόμα οι μελαγχολικές παρουσίες των περιπατητών της παραλίας, ίσως και ποιητών που αναγνώρισα αργότερα, μέσα στην ομίχλη των χειμωνιάτικων πρωινών, ξεπροβάλλουν μπροστά μου μέσα στο Αθηναικό μου διαμέρισμα καλώντας με για μία σιωπηλή βόλτα μέχρι το λιμάνι… Πόσα λέει αυτή η σιωπή…Είναι η απόλυτη ενσάρκωση του νοήματος…Κι εγώ τώρα πολλά σας λέω! Κάντε μία βόλτα ένα τέτοιο πρωινό και θα καταλάβετε την Θεσσαλονίκη! Η πόλη μου η αγαπημένη! Η πατρίδα μου! Η μάνα μου! Η αδερφή μου! Οι φίλοι μου! Ο ΠΑΟΚ, ο ΑΡΗΣ, ο ΗΡΑΚΛΗΣ, ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ… Χώμα, αέρας, σπίτια, δρόμοι, πρόσωπα όλα αυτά υπάρχουν μέσα σε αυτό το «βιογραφικό»… Έπειτα ήρθε σαν μπουλντόζα η 21η Απριλίου εκείνο το νυσταλέο μαχμουρλίδικο πρωινό και έπαθε η πατρίς επιληψία για 7 συναπτά και ανόσια έτη! Έλα όμως που ο ιός του ροκ εντ ρολ επιβίωσε μεταλλασσόμενος κι αυτός σαν τους μελλοντικούς τότε μεταμφιεσμένους καταδιωκόμενους αντιφρονούντες αντιστασιακούς και ένα Φλεβαριάτικο απόγευμα του ´66 εκεί στο παλιό κλαμπ ΑΝΑΤΟΛΙΑ στη Θεμιστοκλή Σοφούλη με κόλλησε και μένα κυριολεκτικά στον τοίχο με εκείνο το ακαταμάχητα γαργαλιστικό ριφάκι του Keith Richards στο Satisfaction! To θυμάμαι ακόμα το juke box εκείνο! Χοροπηδούσε κι αυτό από την χαρά του σαν και μένα. Εγώ βέβαια ήμουν ντυμένος καμπόης, είχα κι ύφος,καθισμένος άβολα απάνω σε ένα σκαμπό με τα ποδαράκια μου να κρέμονται αμήχανα στο κενό…Αλλά να τώρα που τα πόδια μου είχαν βρει κάπου να πατήσουν γερά…κι αυτό το κάπου ήταν το ροκ εντ ρολ. Ευλογημένο πράμα! Κι εγώ άρχισα να περιφέρομαι από τότε μολυσμένος διαδίδοντας τον ιό του!
Πέρασα κι από τα 70´s με καμπάνα παντελόνια και ψηλοτάκουνα glitter παπούτσια αγορασμένα από το ΝΑΚ (πίσω από την Αγία Σοφία),κατέβηκα τα σκαλιά της Panopticum,της Tiffanys, της Griffins για να ιδρώσω με Cockney Rebel,David Bowie,T.Rex,Roxy Music και Gary Glitter. ΄Ημουν πιά ένα glam rock boy που ντυνόταν στο Carnaby Street, γωνία Τσιμισκή και Χρυσοστόμου Σμύρνης. Αφού έπαιρνα το τελευταίας λέξης paisley πουκαμισάκι μου,περνούσα στην απέναντι γωνία έξω από του Γκιγκιλίνη διακρίνοντας μέσα από τα αχνιστά τζάμια του τους χορτοφάγους αλλά και ως συνήθως διανοούμενους αριστερών,κρυφών φυσικά φρονημάτων,πελάτες να είναι σκυμμένοι με ευλάβεια επάνω από το πρασινωπό έδεσμα τους! Το Carnaby τώρα είναι ένα άδειο τίποτα και δίπλα ο πάλαι ποτέ ένδοξος Γκιγκιλίνης κομματιάστηκε σε διάφορες boutique! Βουλιμική η τάση της μόδας πάντα στη Σαλόνικα!
Εκεί γύρω στα 77 τα μαλλιά μου σηκώθηκαν καρφιά μέχρι τον ουρανό στο άκουσμα των Ramones και των Sex Pistols κι έμειναν έτσι για τα επόμενα τρία τέσσερα χρόνια μέχρι που άκουσα τον Ian Curtis να τραγουδά She´s lost control και κουρεύτηκα γουλί φορώντας στρατιωτικές μπότες περιπλανώμενος στο βρεγμένο λιμάνι και προσπαθώντας να ανοίξω το γκρίζο πέπλο του ορίζοντα με τη μελαγχολική μου ρέμβη…Ρέμβη βέβαια λεγόταν και το πολύ γνωστό παλιό ιστορικό κλαμπάκι τέρμα Νέα Κρήνη,ε;Να μην τα ξεχνάμε αυτά!
Το ´78 στο πρωτο γκρουπ που συμμετείχα εγώ ήμουν μέχρι τα μπούνια στον Iggy Pop αλλά συμβιβάστηκα προσωρινά τραγουδώντας με επιτυχία Bluesbreakers… H καρδιά μου όμως χτυπούσε μέ garage μπαταρίες εμένα… Ο Κώστας ο Κωτούλας,ο Χρηστος ο Κουτσουρής και ο Αντρέας Μινιέστρης από την Αθήνα αυτός,όλοι τους cool τύποι.Να´ναι καλά!Έπειτα ακολούθησε το μεγάλο πανεπιστημιακό χαβαλέ με τους Γ.Α.Β.,τη σημασία φυσικά των αρχικών θα αποφύγω εδώ να την αποκαλύψω όχι φυσικά από αιδώ αλλά … αφήστε τώρα… δεν θέλω να θυμάμαι πόσο δύσκολα θυμόμασταν πότε είχαμε πάει τελευταία φορά με κάποια κοπελίτσα..Τα σχόλια περιττεύουν! Κάποια στιγμή βέβαια απεκατεστάθη επί το συχνότερον η επαφή με το πολυπόθητον άλλο φύλο και άρχισαν να βγαίνουν και τα πρώτα τραγουδάκια…Πανδαμάτωρα Έρωτα εσύ!
Οι Yoghurt ήταν το επόμενο βήμα μέσα στην ροκ γαλακτοκομία της εποχής παρέα με τους Θανάση Νικολαίδη,Γιώτη Μπάγκαλα και τον Στέλιο Χ´παππά.Πρόβες στη μονοκατοικία της Έλλης Ναζλίδου,ακόμα την ευγνωμονώ για αυτή την παράτολμη κίνηση που έκανε η γυναίκα να βάλει στο σπιτάκι της τέσσερις ρυπαρούς ρόκερς…Ελπίζω να μην το μετάνιωσε!Η πρώτη πρόβα generale εξελίχτηκε σε πάρτυ όπου έγιναν «διάφορα»… κι ένα από αυτά ήταν η λυσσαλέα αντίδραση των γειτόνων που ωσάν αγανακτισμένοι πιονιέροι του Φαρ Ουέστ στο Λούκυ Λουκ πέταγαν τούβλα στο ήδη καταπονημένο από τον καιρό αλλά κι από εμάς σπιτάκι. Φύγαμε από τα παράθυρα γιατί βέβαια κατέφθασαν εξίσου αγριεμένα και τα «όργανα».
1982-83 η πόλη αλλάζει και προσθέτει χρονοντούλαπα όπως,κι εμείς με τη μόνη διαφορά βέβαια ότι εμείς θα μπούμε μέσα σε αυτά ενώ αυτή θα συνεχίσει να υπάρχει ατάραχη μέσα στη μανία του χρόνου. Τότε μπαίνω στην μουσική παρέα των ALA CARTE που αποτελούσαν οι ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΔΗΜ.ΓΟΥΜΠΕΡΙΤΣΗΣ,ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑΚΗΣ, και ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΓΩΝΙΔΗΣ και εκεί κατανοώ πολύ καλά τι σημαίνει να παίζεις επαγγελματικά.Μόνο καλό μου έκανε και τους ευχαριστώ όλους.Δυστυχώς το demo που κάναμε δεν βρήκε ανταπόκριση και εκεί ήταν που τίναξα τα πέταλα και πόσο μάλλον όταν είχα πίσω μου ένα φριχτό χειμώνα σε σκυλάδικο,ναι ναι…ήμουν κι εγώ εκεί,αίσθημα δεν είχα,είχα όμως λεφτά,αυτά τα δύο σχεδόν ποτέ δεν τα´χεις μαζί,κι άρχισα να καταστρώνω σχέδια επί χάρτου για τη μεγάλη απόδραση.Μόνο που δεν την πάτησα σαν τον μακαρίτη τον Steve Mc Queen πάνω στη μηχανή μπερδεμένο στα συρματοπλέγματα.Η ιστορία μας διδάσκει.Πήρα το τρενάκι που το έσπρωχνε να πάει πιό γρήγορα ο αέρας της ανυπομονησίας και της ανάγκης για νέα πράματα και μέ γλίστρησε μέχρι τον πάντα ρυπαρό και κατουρημένο σταθμό Λαρίσης όπου μέσα στην δίνη των πάσης φύσεως βιολογικών οσμών του σταθμού της πρωτευούσης ένιωθα περιχαρής σου είναι τα νιάτα.Ούτε μυρωδιές τα πτοούν ούτε τίποτα!
Ήρθαν χρόνια δύσκολα μα γοητευτικά,στου έρωτα και της κραιπάλης τα στενά χαμένα αλλά και γι´αυτό δημιουργικά…Ένα απροσάρμοστο παιδί που έτρεχε στη μέση του στρατοπέδου γουλί φωνάζοντας τον λοχαγό «γιατρέ μου» και πίσω στο 401 για τα περαιτέρω…Που μυαλά για όπλα!Λουλούδια κι αγάπες στη καρδιά είχα τότε και ένα μεγάλο εγωισμό!Με βρήκαν οι ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΙ του μακαρίτη του ΠΑΥΛΟΥ και με πήραν για τραγουδιστή της μπάντας.Αυτό ήταν κυρίες και κύριοι το ροκ εντ ρολ!Τραγουδούσα κι ένιωθα τον Παύλο δίπλα μου να με στηρίζει!Δεν θα πω περισσότερα για αυτό.Οι εμπειρίες είναι μυστικές.
Από τα 1993 μέχρι σήμερα γρατζουνάω το σήμερα,το χτες και πιθανά το αύριο με τα τραγούδια μου.Δεν θέλω να μιλήσω για αυτά γιατί δεν με χρειάζονται…Μιλάνε,αν έχουν να πουν κάτι,από μόνα τους.
Ένα μόνο θα πω.Το πιό πολύτιμο απόκτημα σε αυτή την πορεία μέχρι τώρα είναι τα πρόσωπα σας που κοιτάζω όταν σας τραγουδώ.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Ρασούλης-Περίδης στη Βάρδια


Για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή δύο μεγάλοι δημιουργοί. Μία συνάντηση που προκαλεί, μαγεύει και ενθουσιάζει. Σε ένα πρόγραμμα μεγάλων επιτυχιών από τα 50 χρόνια στη δισκογραφία του Μανώλη Ρασούλη και του Ορφέα Περίδη.
Από παλιά μαζί(“Τα δήθεν”, “Τα τραγούδια της Χαρούλας”, “Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει”, “Παίξε Χρήστο επειγόντως”, “Πότε Βούδας, πότε Κούδας”, “Φωτοβολίδα”, “Αχ να σε δώ”, “Ζηλεύει η Νύχτα”, “Ο Ρομπέν των καμένων δασών”, “Κάτι μου κρύβεις”), παρουσιάζουν ένα πρόγραμμα για όλους, στη Βάρδια, την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009.

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Έργα Μόραλη στο ΜΙΕΤ


Μια ιδιαίτερα σημαντική έκθεση με σχέδια του διακεκριμένου Έλληνα ζωγράφου Γιάννη Μόραλη, που οργάνωσε για πρώτη φορά το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης σε συνεργασία με την γκαλερί Ζουμπουλάκη στο Μέγαρο Εϋνάρδου στην Αθήνα, μεταφέρεται από τις 9 Απριλίου 2009 στο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (Βασ. Όλγας 108).
Πρόκειται για την αυτόνομη παρουσίαση μιας σειράς από 225 σχέδια και προσχέδια για ζωγραφικά έργα του Μόραλη, που καλύπτουν 60 χρόνια δουλειάς του, και τα περισσότερα έχουν δημιουργηθεί στη διάρκεια των χρόνων 1930-1960.
Ο Ν. Π. Παΐσιος, που «χρόνια τώρα θεραπεύει ανιδιοτελώς την υπόθεση της ελληνικής ζωγραφικής», αναφέρει στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση: «Στο υπέδαφος του έργου του Γιάννη Μόραλη […] κρύβεται το σχέδιο», και συνεχίζει: «Πολύ νωρίς, παιδί ακόμα, θα πρωτοφανερωθεί το χάρισμά του στη ζωγραφική με το σχέδιο. Αργότερα, όταν στα 1931 θα γραφτεί στην Προπαρασκευαστική Τάξη της ΑΣΚΤ, θα λάβει μια στέρεη, ακαδημαϊκή παιδεία σχεδίου. Χάρη στο σχέδιό του, που θα το προσέξει ο Γιάννης Κεφαλληνός, θα παρακολουθήσει το Εργαστήριο Χαρακτικής από την πρώτη κιόλας χρονιά λειτουργίας του (1932). Το 1940 ο Μόραλης έχει αρχίσει να γίνεται κύριος της ζωής του, κύριος της τέχνης του και κύριος του σχεδίου. Γι’ αυτό και η συμμετοχή του εκείνη τη χρονιά στην Πανελλήνια Έκθεση του Ζαππείου θα χαιρετιστεί ακριβώς για τις αρετές του στο σχέδιο: “ […] αρκεί και η μύτη του μολυβιού, όταν είναι πλατειά η αντίληψις […]”
» Το 1947 ο Μόραλης θα εκλεγεί καθηγητής της Προπαρασκευαστικής Τάξης της ΑΣΚΤ. Θα διδάξει καταρχάς σχέδιο, και η ανεπίληπτη διδασκαλία του θα είναι η ριζοσπαστικότερη στη Σχολή ύστερα από τις ανάλογες διδαχές του Παρθένη και του Κεφαλληνού…
» Από τη μελέτη των σχεδίων του Μόραλη προκύπτουν, σχηματικά, ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα: Το ύφος των σχεδίων ακολουθεί ή προαγγέλλει, σε γενικές γραμμές που επιτρέπουν πάμπολλες εξαιρέσεις, τις περιόδους της ζωγραφικής του. Σε ό,τι αφορά όμως τη λειτουργία τους, μπορούμε να χωρίσουμε τα σχέδια σε δύο μόνο περιόδους με ορόσημο τη δεκαετία του 1970. Πριν από το ορόσημο αυτό, το σχέδιο απολαμβάνει σχετική αυτονομία σε σχέση με τη ζωγραφική· μετά, χάνει την ελευθερία αυτή αλλά κερδίζει την πειθαρχία της βασιλικής οδού που οδηγεί στη ζωγραφική.
» Επιβεβαιώνεται ακόμα η εντύπωση ότι ο Μοράλης είναι ο Έλληνας ζωγράφος με τα περισσότερα προσχέδια / μελέτες πριν καταλήξει στο τελικό έργο. Παράδειγμα: μόνο για το έργο “Σύνθεση Α΄” (1949 και 1949-1958) μας είναι μέχρι τώρα γνωστά δώδεκα μελέτες/προσχέδια.
» Τέλος, γίνεται ξεκάθαρη η σημασία της τεράστιας οπτικής μνήμης του Μόραλη. Από τη δημιουργία ενός αρχικού θέματος πάνω στο χαρτί μέχρι την πλήρη οργάνωσή του πάνω στο μουσαμά, μπορεί να μεσολαβήσουν μήνες, χρόνια ή και δεκαετίες. Μοιάζουν δηλαδή τα σχέδιά του με σπόρους μουσικών μοτίβων που χρειάζονται καιρό μέσα του για να βλαστήσουν, να οργανωθούν και να αναπτυχθούν σε τραγούδι ή ολόκληρη συμφωνία. Πολλές φορές μάλιστα τα μοτίβα αυτά επαναλαμβάνονται από έργο σε έργο ή από δεκαετία σε δεκαετία. Η οπτική μνήμη του Μόραλη αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι, σύμφωνα με ομολογία του ίδιου του ζωγράφου, δεν έχει μπροστά του, προ οφθαλμών, τα σχέδια ή τις σπουδές του όταν ζωγραφίζει, δεν του χρειάζονται άμεσα, γιατί μέσα του υπάρχει το απόσταγμα του γητεύματός τους».
Για το «ίχνος και τη γραμμή του Μόραλη», «την αίσθηση της ομορφιάς», «την ανθρωποκεντρική τέχνη του», «τον σαφή, ειλικρινή και ζωγραφικά άρτιο δρόμο» του καλλιτέχνη κάνει λόγο ο Διονύσης Καψάλης στον τόμο-κατάλογο της έκθεσης, προσεγγίζοντας με ξέχωρη ματιά την «πορεία του Μόραλη, από τα πρώτα έργα του, της Σχολής ακόμα, στα επιτύμβια της μέσης περιόδου και έπειτα στα πιο αφαιρετικά .., της μακράς και ευλογημένης ωριμότητάς του […]». Στο κείμενο αυτό ακούει κανείς και «τον αληθινό όσο και ακριβή λόγο του ίδιου του ζωγράφου: Η δουλειά μου είναι κάτι σαν ημερολόγιο, που είναι βγαλμένο από τις συγκινήσεις, τις εντυπώσεις, τις αναμνήσεις και τις αναζητήσεις μιας ολόκληρης ζωής. Δεν καταλαβαίνω γιατί μερικοί μου λένε πως έχω αλλάξει. Εγώ νομίζω πως τη δουλειά μου μπορείς να τη διαβάσεις όπως ένα βιβλίο».
Ο Γιάννης Μόραλης γεννήθηκε στην Άρτα το 1916. Αποφοιτά από την ΑΣΚΤ το 1936 και το 1937, ως υπότροφος της Ακαδημίας Αθηνών, φεύγει για τη Ρώμη. Συνεχίζει τις σπουδές του στα Εργαστήρια ζωγραφικής και νωπογραφίας της Ecole Nationale des Beaux-Arts στο Παρίσι, ενώ παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα ψηφοθετικής στην Ecole des Arts et Métiers. Όταν ξεσπά ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος αναγκάζεται να εγκαταλείψει το Παρίσι και υπηρετεί τη θητεία του στον ελληνικό στρατό. Το 1947 εκλέγεται τακτικός καθηγητής της Προπαρασκευαστικής Τάξης στην ΑΣΚΤ και το 1957 τακτικός καθηγητής στο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Σχολής, απ' όπου αποχωρεί το 1983, ύστερα από 36 χρόνια διδασκαλίας. Το 1979 του απονέμεται το Αριστείο των Τεχνών από την Ακαδημία Αθηνών και το 1999 ο Ταξιάρχης της Τιμής. Συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής και χαρακτικής και πραγματοποίησε 12 ατομικές εκθέσεις (1959 κ.ε.). Το έργο του είναι πολύπλευρο, καθώς φιλοτέχνησε και σχέδια για ταπισερί και κεραμικές συνθέσεις, ενώ αρχιτεκτονικές εφαρμογές του κοσμούν κατοικίες και δημόσια κτίρια (όπως η διακόσμηση της ΒΔ και της ΝΑ όψης του ξενοδοχείου Χίλτον). Επίσης σχεδίασε σκηνικά και κοστούμια για το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν και το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου και εικονογράφησε βιβλία (Ελύτη, Σεφέρη, Καββαδία κ.ά.), καθώς και πολλά εξώφυλλα δίσκων (όπως του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη).
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28 Ιουνίου 2009 και θα λειτουργεί με το εξής ωράριο: Τρίτη έως Πέμπτη, Σάββατο, Κυριακή 10:00 - 18:00, Παρασκευή 10:00 - 14:00 και 18:00 - 21:00, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Για ομαδικές επισκέψεις πρέπει να προηγείται συνεννόηση με το ΜΙΕΤ, τηλ. 2310 295.170-1.

Ένας... πίθηκος στον Αλέξανδρο


Η Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία ΜΕΤΕΙΚΑΣΜΑ - ΜΑΓΙΚΟΣ ΦΑΝΟΣ σας προσκαλεί στην προβολή του ντοκιμαντέρ Ο ΠΙΘΗΚΟΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ του Ζάχου Σαμολαδά, την Πέμπτη 19 Μαρτίου στις 20:15 στον κινηματογράφο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ. Είσοδος ελεύθερη.
Η προβολή θα επαναληφθεί την Παρασκευή 20 Μαρτίου στις 17:45.

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009

Η Ηρώ τραγουδά Θεοδωράκη



Η έννοια της αγάπης στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη είναι το θέμα των δύο συναυλιών της Λαϊκής Ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης» στο Μέγαρο Μουσικής, που θα δοθούν αύριο Τρίτη και μεθαύριο Τετάρτη, 17 και 18 Μαρτίου 2009. Τα τραγούδια της ορχήστρας ερμηνεύουν η Νατάσα Θεοδωρίδου και η Ηρώ.
Υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια της Μαργαρίτας Θεοδωράκη, βρίσκουν το μυστικό νήμα που ενώνει αποσπάσματα από έργα λαϊκά, όπως ο Επιτάφιος, Το Τραγούδι του νεκρού αδελφού, το Αρχιπέλαγος, οι Λιποτάκτες και το Ραντάρ, έργα λυρικά, όπως οι Μικρές Κυκλάδες, οι Μπαλάντες και το Mauthausen, ορατόρια όπως η Κατάσταση Πολιορκίας, έργα συμφωνικά όπως το Adagio, μπαλέτα όπως ο Ζορμπάς.
Την παράσταση διοργανώνει η Ένωση Κυριών Δράμας «Σπίτι Ανοιχτής Φιλοξενίας» με την Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης».
Τιμές Εισιτηρίων: 60 €, 50 €, 40 €, 20 € & 12 € (φοιτητικό),
Ώρα έναρξης των παραστάσεων 21:00
Εισιτήρια πωλούνται: στα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης (25ης Μαρτίου & Παραλία) και στο εκδοτήριο του Μεγάρου Μουσικής στην πλατεία Αριστοτέλους.
Τηλ.: 2310 895938-9

Ένα κτίριο, ένας αιώνας












Το κτίριο Νεδέλκου σήμερα


Στις 26 Φεβρουαρίου 2009 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη θεμελίωση του «Κτιρίου Νεδέλκου» σε σχέδια Ξενοφώντα Παιονίδη, και το Δ.Σ. της Αγιορειτικής Εστίας που φιλοξενείται εκεί, οργανώνει με την ευκαιρία αυτή Έκθεση με το ιστορικό της οικογένειας Νεδέλκου, την μεγάλη εθνική, κοινωνική, επιστημονική συμβολή του ιατρού Κωνσταντίνου Νεδέλκου και τις περιπέτειες του κτιρίου, τις καταστροφές, τις απειλές κατεδάφισης και τελικά, τη διάσωση και αξιοποίησή του.
Η Έκθεση, χωρισμένη σε 5 ενότητες περιλαμβάνει:
1. Την Θεσσαλονίκη και την Εγνατία Οδό των αρχών του 20ου αιώνα, το ιστορικό της οικογένειας Νεδέλκου, της ανέγερσης της κατοικίας στην ελληνική συνοικία της Παναγούδας και τη κοινωνική και επιστημονική δραστηριότητα του Κωνσταντίνου Νεδέλκου.
2. Τη δραματική περίοδο από το 1978 έως το 1994, με τον χαρακτηρισμό του κτιρίου ως «κόκκινου» μετά το σεισμό του 1978, την εγκατάλειψή του από την οικογένεια Νεδέλκου, τις απόπειρες απαλλοτρίωσης και κατεδάφισης, τη σταδιακή παρακμή και διάλυσή του.
3. Την περίοδο της ανάθεσης μελέτης (1995) αποκατάστασης και επανάχρησης του διατηρητέου κτιρίου από το Δήμο Θεσσαλονίκης με χρηματοδότηση της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας», τα πρώτα έργα στατικής επάρκειας, στήριξης του κτιρίου και αποκατάστασης της πρόσοψής του κ.λ.π.
4. Τη νέα Μουσειολογική - Μουσειογραφική Μελέτη (2006) ολοκλήρωσης εργασιών στο κτίριο, διαμόρφωσης των χώρων, ώστε να φιλοξενηθούν η Έκθεση των Κειμηλίων του Πρωτάτου και οι λοιπές μελλοντικές δραστηριότητες της Αγιορειτικής Εστίας, στην οποία παρεχωρήθη από το Δήμο Θεσσαλονίκης.
5. Την περίοδο λειτουργίας της Αγιορειτικής Εστίας με τη φιλοξενία στο κτίριο των δραστηριοτήτων της, (Συνεδρίων, Εκθέσεων, Εκδόσεων, Ερευνών, Βιβλιοπωλείου, Βιβλιοθήκης, Αρχείων κλπ.).
Στην ολοκλήρωση της Έκθεσης συνέβαλαν οι εταιρίες μελέτης των δύο περιόδων, το Αρχείο Νεδέλκου που συγκρότησε η Αγιορειτική Εστία, η πρόσφατη έρευνα στην 4η Εφορεία Νεοτέρων Μνημείων, στο Κέντρο Ιστορίας και στη Δ/νση Κτηματολογίου του Δήμου Θεσσαλονίκης κ.λ.π. με τη βοήθεια του μουσειολόγου Δαμιανού Κωνσταντινίδη και του γραφίστα Γιάννη Οικονομίδη.
Η Έκθεση εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 11 Μαρτίου στις 19:30 παρουσία των αρχών της πόλης, της οικογένειας του δωρητή, του τεχνικού κόσμου και των Θεσσαλονικέων που γνώρισαν την «Κλινική Νεδέλκου» επί ένα ολόκληρο αιώνα.









Το κτίριο Νεδέλκου την περίοδο της καταστροφής. Ευτυχώς, πρόλαβαν...

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Οι λέξεις του Άρη

Εκδήλωση για την παρουσίαση της πολυτάλαντης προσωπικότητας και για την ανάλυση του έργου του ακαδημαϊκού διδασκάλου Άρη Αλεξάκη οργανώνει το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στο βιβλιοπωλείο του (Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη), σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Η εκδήλωση, που έχει θέμα "Οι Λέξεις του Άρη", θα γίνει την Τρίτη 31 Μαρτίου 2009, ώρα 8 μ.μ.
Θα μιλήσουν η καθηγήτρια Νέων Ελληνικών του Πανεπιστημίου Paul Valery Montpellier Marie-Paule Masson, η υπεύθυνη εκδόσεων του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης Αντιγόνη Φιλιπποπούλου, ο καθηγητής Συγκριτικής Γραμματολογίας του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γεώργιος Φρέρης, ο επίκουρος καθηγητής Νεότερης Ευρωπαϊκής Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου Θεοδόσης Νικολαΐδης, ο λέκτορας Επεξεργασίας Φυσικής Γλώσσας του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Σωκράτης Μπαλτζής και ο αδελφός του Άρη Αλεξάκη, συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης. Την παρουσίαση θα συντονίσει η διευθύντρια του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιωαννιτών Μαρία Στρατσάνη. Σύντομο χαιρετισμό θα απευθύνει ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ιωάννης Γεροθανάσης. Στο τέλος της εκδήλωσης θα προβληθεί μαγνητοσκοπημένο απόσπασμα από μάθημα διδασκαλίας του Άρη Αλεξάκη στο Πανεπιστήμιο Montpellier.
Ο Άρης Αλεξάκης είναι ευρύτερα γνωστός για το μεταφραστικό του έργο, για την εκπαιδευτική και επιστημονική του προσφορά, καθώς και για την ερευνητική, συγγραφική και καλλιτεχνική δράση του. Υπήρξε χαρισματική προσωπικότητα που αναζητούσε, ανέλυε και συνέθετε τη γλώσσα, τον πολιτισμό, παραμένοντας σεμνός πρωταγωνιστής και αφοσιωμένος εργάτης των γραμμάτων, ταλαντούχος δάσκαλος, μεθοδικός συνεργάτης με διακεκριμένα διοικητικά προσόντα. Το μάθημα της μετάφρασης με όλες του τις διαστάσεις υπήρξε το βασικό στοιχείο της ζωής του, αφού κατάφερε να προσδιορίσει νέες συντεταγμένες στον τρόπο σκέψης και προσέγγισης, όχι μόνο της ελληνικής και γαλλικής γλώσσας αλλά και της επιστήμης και παιδείας γενικότερα.
Ο Άρης Αλεξάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, από το οποίο πήρε και το δίπλωμα καθηγητή γαλλικής γλώσσας. Με υποτροφία του γαλλικού κράτους συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, από όπου έλαβε το πτυχίο κλασικών σπουδών το 1968. Συνέχισε ως υπότροφος μεταπτυχιακές σπουδές στη Γενική και Συγκριτική Λογοτεχνία, για να πάρει τη Maitrise το 1975 και το D.E.A. το 1978. Το 1981 αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Σορβόννης.
Συνεργάστηκε με το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών από το 1961 έως το 1985, διδάσκοντας στο κεντρικό αλλά και στα παραρτήματα Ιωαννίνων, Κέρκυρας, Αμπελοκήπων. Η θητεία του στο Γαλλικό Ινστιτούτο ως καθηγητή, διευθυντή παραρτήματος, επιμορφωτή δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και υπεύθυνου για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις υπήρξε ιδιαίτερα δημιουργική, αφού συνέπεσε με την εποχή της μεγάλης ακμής του Ινστιτούτου.
Από το 1979 έως το 1984 υπηρέτησε το Κέντρο Μετάφρασης και Διερμηνείας (ΚΕΜΕΔΙ) στην Κέρκυρα, αρχικά ως καθηγητής α΄ βαθμίδας στη διδασκαλία της μετάφρασης από και προς τη γαλλική γλώσσα, καθώς και στο μάθημα Γαλλική Γλώσσα και Πολιτισμός, κατόπιν ως διευθυντής της Σχολής Μετάφρασης και ύστερα ως γενικός διευθυντής του ΚΕΜΕΔΙ. Εκπαίδευσε μεταφραστές και διερμηνείς που στελέχωσαν τις νεοσύστατες ελληνικές μεταφραστικές υπηρεσίες στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ενώ παράλληλα καλλιέργησε διεθνείς σχέσεις.
Όταν μεταφέρθηκαν οι αρμοδιότητες του ΚΕΜΕΔΙ στο νεοσύστατο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, ο Άρης Αλεξάκης συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε αυτό, αξιοποιώντας τα διαπανεπιστημιακά προγράμματα συνεργασίας «ERASMUS» και τα ερευνητικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ παράλληλα έγινε μόνιμος Πάρεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Το 1993 μετακόμισε στα Ιωάννινα, όπου άρχισε η λειτουργία του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με τη μορφή του αναπτυξιακού προγράμματος «Η διδασκαλία της Ελληνικής ως ξένης ή δεύτερης γλώσσας». Εκεί ανέλαβε την οργάνωση του διδακτικού προγράμματος και την εκπαίδευση των νέων διδασκόντων. Παράλληλα με τα καθήκοντά του αυτά, εκπαίδευσε ο ίδιος σειρές αλλοδαπών σπουδαστών στη νεοελληνική γλώσσα, τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, με τον μοναδικά προσωπικό του τρόπο, ζώντας δηλαδή κοντά τους μέσα και έξω από το Κέντρο και μελετώντας μαζί τους τη φύση, τα μνημεία του τόπου και την κουλτούρα της καθημερινής ζωής. Στο Κέντρο ολοκλήρωσε και την ενεργό υπηρεσία του, συνταξιοδοτούμενος το ακαδημαϊκό έτος 2007-2008.
Κορυφαία θέση στην καριέρα του υπήρξε αυτή του επισκέπτη καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Montpellier από το 1993 έως το τέλος της ζωής του, ως προσκεκλημένος συνεργάτης από τη διευθύντρια του Τμήματος Νεοελληνικών Σπουδών καθηγήτρια Marie-Paule Masson, όπου δίδαξε πάνω από μία δεκαετία το μάθημα της μετάφρασης, επόπτευσε μεταπτυχιακές εργασίες και διδακτορικές διατριβές και διοργάνωσε μεταπτυχιακά σεμινάρια στο Montpellier και στα Ιωάννινα. Για τις πολύτιμες αυτές υπηρεσίες του μάλιστα του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Montpellier.
Τη διεθνή του αναγνώριση στον τομέα των ελληνογαλλικών πολιτιστικών σχέσεων μαρτυρεί άλλωστε και η ιδιότητά του ως επίτιμου υποπρόξενου της Γαλλικής Δημοκρατίας στα Ιωάννινα κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.
Εν κατακλείδι, ο Άρης Αλεξάκης διακρίθηκε στον τομέα της Γενικής και Συγκριτικής Λογοτεχνίας, στον τομέα της μετάφρασης και της έρευνας στη μεταφραστική διαδικασία και στις μεθόδους διδασκαλίας της και στον τομέα της Λεξικογραφίας ειδικών γλωσσάριων τεχνικών και επιστημονικών όρων, ενώ αφιέρωσε τις σημαντικότερες ίσως ερευνητικές του δραστηριότητες στο αντικείμενο «Θεωρία και μέθοδοι διδασκαλίας της ελληνικής ως ξένης γλώσσας».
Σε πολλούς είναι γνωστός και από τη μετάφραση του έργου-best seller του Fernand Braudel «Γραμματική των Πολιτισμών», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης το 2001.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

Νίτσε στην Αίγλη

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ραντεβού με τους σημαντικότερους φιλοσόφους της παγκόσμιας ιστορίας, μετά το Megaron Plus, δίνει η Αίγλη – Γενί Χαμάμ με την επιμέλεια του Σ. Γ. Φίλκα, καλώντας το κοινό της Θεσσαλονίκης να παρακολουθήσει την πρώτη θεατρική παράσταση με θέμα τη ζωή, τη δράση και τις ιδέες του φιλοσόφου που έμεινε στην ιστορία για τους αφορισμούς του.
Ο συγγραφέας, φιλόσοφος και καθηγητής φιλοσοφίας κ. Θεοδόσης Πελεγρίνης και οι ηθοποιοί της παράστασης επιχειρούν να φέρουν τον θεατή σε επαφή με τον τρόπο σκέψης του Γερμανού φιλοσόφου του 19ου αιώνα Friedrich Nietzsche (Φρειδερίκου Νίτσε), την Τετάρτη 11 Μαΐου στις 21.00. Αναπαριστούν, αλλά δεν εκλαϊκεύουν και, μέσα από δρώμενα και εκπλήξεις, δίνουν στο κοινό τα ερεθίσματα για να εισχωρήσει στο μυαλό του φιλόσοφου.
Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Φιλόσοφο, Καθηγητή Φιλοσοφίας του Α.Π.Θ, κ. Σωκράτη Δεληβογιατζή.
Παίζουν Θ. Πελεγρίνης(φωτογραφία αριστερά πάνω), Μαίρη Σαουσοπούλου, Μάριος Ιορδάνου και Ιουλία Καλογρίδη. Η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Κώστα και η μουσική του Μάριου Ιορδάνου.
Είσοδος με ποτό 20 ευρώ.

Λόρκα από το Κ.Θ.Β.Ε.


Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει το κορυφαίο έργο του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ματωμένος Γάμος, σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου και σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη. Το έργο, που παρουσιάζεται στη σκηνή του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, έκανε πρεμιέρα την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009.
Ένας θίασος που αφήνει άριστες εντυπώσεις, με επικεφαλής την Αντιγόνη Βαλάκου, ζωντανεύει στη σκηνή του Κ.Θ.Β.Ε. τον σκληρό κόσμο του Λόρκα, όπως αυτός απεικονίζεται στο διάσημο έργο του. Μια παράσταση με σύγχρονη σκηνοθετική προσέγγιση, από τον Γιάννη Ιορδανίδη, που φιλοδοξεί να αναθεωρήσει απόψεις και να αποκαλύψει μια άλλη διάσταση, αυτής της ερωτικής τραγωδίας, αναζητώντας τις αναλογίες με το σήμερα.
Μια 'ανάγνωση' του έργου, που απευθύνεται στον σύγχρονο θεατή τον ενεργό και συνεργό της θεατρικής πράξης μέσα από την οποία επαναπροσδιορίζεται η θέση του Λόρκα στο παγκόσμιο θέατρο.
«Οι παραστάσεις με νέες προσεγγίσεις των κλασικών αποτελούν πια μια από τις θεατρικές προτεραιότητες της εποχής μας, αφού τα μεγάλα κλασικά κείμενα θέτουν ερωτήματα που επιδέχονται πολλαπλές απαντήσεις», σημειώνει ο σκηνοθέτης.

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2009

Φεστιβάλ στη μνήμη της Μελίνας

Στη μνήμη της αξέχαστης Μελίνας Μερκούρη θα είναι αφιερωμένο το επετειακό 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Καθώς την Παρασκευή 6 Μαρτίου, συμπληρώθηκαν 15 χρόνια από το θάνατό της, το Υπουργείο Πολιτισμού, θέλοντας να τιμήσει τη μεγάλη της προσφορά στην Ελλάδα και τον Πολιτισμό, ανακοίνωσε ότι το φεστιβάλ θα είναι αφιερωμένο στη μνήμη της.
Η πρωτοβουλία αυτή θα αποτελέσει την κορύφωση μιας σειράς εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν από το ΥΠ.ΠΟ., για να τιμηθεί η μνήμη της Μελίνας Μερκούρη και του Μάνου Χατζηδάκι (15 χρόνια από το θάνατό τους), αλλά και του Γιάννη Ρίτσου και της Διδούς Σωτηρίου (100 χρόνια από τη γέννησή τους).
Το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων μνήμης του Υπουργείου Πολιτισμού και των εποπτευόμενων φορέων του για τους μεγάλους αυτούς Έλληνες θα ανακοινωθεί σύντομα.

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

Παρακαλώ, ας μείνει στο... Αριστοτέλειο


Στη Θεσσαλονίκη, το έργο των Αλέξανδρου Ρήγα - Δημήτρη Αποστόλου «Παρακαλώ… ας μείνει μεταξύ μας». Μια κωμωδία για τα παρασκήνια του θεάτρου και της ζωής, όπου ο καθένας άλλα ψάχνει, άλλα θέλει, άλλα τον βρίσκουνε.
Το έργο παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα, σκηνικά Μανόλη Παντελιδάκη, κοστούμια Κατερίνας Δαφίνη, μουσική - στίχους Σταμάτη Κραουνάκη, φωτισμούς Ελευθερίας Ντεκό.
Παίζουν: Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Μαρίνος, Κώστας Σπυρόπουλος - Κατιάνα Μπαλανίκα, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Αλμπέρτος Φάις, Ζώγια Σεβαστιανού, Λευτέρης Λαμπράκης, Κατερίνα Θεοχάρη, Ολυμπία Σκορδίλη, Πάνης Καλοφωλιάς.
Η έμπνευση για το έργο ήρθε στη... Θεσσαλονίκη. Το δίδυμο των συγγραφέων προσπαθούσε να βρει ένα θεατρικό για την Κάτια Δανδουλάκη. Το ένα ήταν παλιό, το άλλο παιγμένο, το τρίτο δεν ταίριαζε στην πρωταγωνίστρια... Τότε, ο Κώστας Σπυρόπουλος, που παρακολουθούσε την αγωνία των συγγραφέων, πρότεινε: "Γιατί δεν γράφετε ένα θεατρικό, γι αυτό ακριβώς: Για την αγωνία σας να βρείτε έργο"! Ήταν 2.30 τα ξημερώματα, όταν ο Αλέξανδρος Ρήγας τηλεφώνησε στην Κάτια Δανδουλάκη και, αφού τη ρώτησε αν την... ξύπνησε, της είπε τα ευχάριστα. Το "Παρακαλώ... ας μείνει μεταξύ μας", είχε γεννηθεί.
Θα το δούμε στη σκηνή του Αριστοτέλειου, από τις 5 Μαρτίου 2009.

Τιμούν γυναίκες των Τεχνών

Η Αντιγόνη Βάλακου (θέατρο), η Λίνα Λαμπράκη (θέατρο) και η Ρούλα Καφαντάρη (χορός), θα είναι τρείς από τις γυναίκες που θα βραβεύσει η αντιδημαρχία Πολιτισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης με αφορμή τον εορτασμό της «Ημέρας της Γυναίκας». Επίσης θα βραβευθούν η Ιφιγένεια Διδασκάλου (λογοτεχνία), η Μαρία Κ. Αγαθοπούλου (λογοτεχνία), η Ευφροσύνη Κακουλίδου (εικαστικά) και η Ειρήνη Τσιτώτα (εικαστικά) σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων της Κεντρικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης την ερχόμενη Κυριακή 8 Μαρτίου, στις 12:00.
Η αντιδημαρχία Πολιτισμού στο πλαίσιο της Ημέρας της γυναίκας διοργανώνει τις ακόλουθες εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια της επόμενης εβδομάδας, 8-12 Μαρτίου, για να τιμηθεί η γυναίκα, το έργο και η προσφορά της.
Συγκεκριμένα: Την Κυριακή 8 Μαρτίου ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ (Αλ. Σβώλου και Εθν. Αμύνης) ,στις 12.00 θα παρουσιαστεί "Αφιέρωμα στην Αντιγόνη Βαλάκου" και θα γίνει "Βράβευση Γυναικών του Πολιτισμού". Συντονίζει η Ναυσικά Γκράτσιου.
Αναγνωρίζοντας τη σημαντική σφραγίδα και παρακαταθήκη που άφησε η πολυετής προσφορά γυναικών της Θεσσαλονίκης στο χώρο της μουσικής, του θεάτρου, του χορού και της λογοτεχνίας, η αντιδημαρχία Πολιτισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης θα βραβεύσει γυναίκες ηθοποιούς του θεάτρου, ζωγράφους και λογοτέχνες, που κατέθεσαν χρόνο και ψυχή για να μας παραδώσουν το σημαντικό καλλιτεχνικό τους έργο.
Συγκεκριμένα θα βραβευθούν :
Αντιγόνη Βάλακου (θέατρο), Λίνα Λαμπράκη (θέατρο), Ρούλα Καφαντάρη (χορός), Ιφιγένεια Διδασκάλου (λογοτεχνία), Μαρία Κ. Αγαθοπούλου (λογοτεχνία), Ευφροσύνη Κακουλίδου (εικαστικά), Ειρήνη Τσιτώτα (εικαστικά)
Επίσης, την Κυριακή 8 Μαρτίου 2009, στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (Βασ. Όλγας και 25ης Μαρτίου) , στις 19.30 θα εγκαινιαστεί Έκθεση έργων Δωρεάς Βαλαγιάννη.
Συμμετέχουν: Μαριάννα Παπαγιάννη, Κλειώ Δημητριάδου - Νάτση και Καίτη Μπακατσέλου
Χρονική διάρκεια έκθεσης: 8 Μαρτίου έως 12 Απριλίου.
Τη Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009, στην ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ (Αλ. Σβώλου και Εθν. Αμύνης), στις 20.30 θα παρουσιαστεί εκδήλωση με θέμα "Φεμινισμός και πόσο τον πληρώσαμε", με τις Ροζίτα Σώκου, Ρίκα Βαγιάνη, Πέπη Μεταλίδου και συντονίστρια τη Ναυσικά Γκράτσιου
Την Τρίτη 10 Μαρτίου στην Αίθουσα Τελετών ΑΠΘ, στις 20.30, οργανώνεται εκδήλωση για τις "Ρεμπέτισσες: Οι πρώτες Ελληνίδες Φεμινίστριες, Μαριώ η Θεσσαλονικιά". Θα ακολουθήσει συναυλία της Μαριώς. Προλογίζει -παρουσιάζει ο συνθέτης-στιχουργός Παναγιώτης Σαββόπουλος.
Την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009, επίσης στην Αίθουσα Τελετών Α.Π.Θ., στις 20: 30, δίνει συναυλία η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης, σε τιμητική εκδήλωση για τις μουσικούς που στελέχωσαν τις πρώτες συμφωνικές ορχήστρες της πόλης μας.
Συγκεκριμένα θα βραβευθούν: Βασιλική Κοσμίδου, Μαρία Χρυσάφη, Μαρία Κυριακού, Δέσποινα Παπαστεργίου, Ζώρα Γκίριτς, Ελεονόρα Λουκίδου.

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

House πάρτι στο hotel


Το hotel παρουσιάζει στο πρώτο ανοιξιάτικο houseology party που ξεκινά στις 21:00, την Κυριακή 8 Μαρτίου 2009, έναν guest που έχει γράψει… house ιστορία!
Ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της αμερικανικής House σκηνής, ο Ron Carroll , που εκτός από DJ είναι τραγουδιστής και παραγωγός, κάνει check in στο Hotel Club για να μας ταξιδέψει με ένα υπέροχο dj αλλά και vocal house set. Εκτός από το ξεσηκωτικό dj set του δηλαδή, θα τον ακούσουμε να μας τραγουδάει όλα τα hit Που βάζουν φωτιά στα dancefloors όπως το πρόσφατο What A Wonderful World με τον Bob Sinclair και τον Axwell. Ο Ron έχει συνεργαστεί με διάσημους παραγωγούς όπως οι E - Smove, Maurice Joshua και Little Louie Vega.